tradēt eū gētibꝰ ad deludendū etflagellādū ⁊ crucifigēdū ⁊ tertiādie reſurgꝫ Tūc acceſſit ad eū mr̄filioꝝ zebedei cū filijs ſuis: adorāset petēs aliqͥd ab eo. Qui dixit ei.Quid vis. cait illi dic ut ſedeāt hijduo filij mei vnꝰ ad dexterā tuaꝫ⁊ vnꝰ ad ſiniſtrā ī regno tuo. Reſpōdens āt ih̓s dixit. Neſcitis qͥdpetatis. Poteſtis bibe̓ calicē quēego bibiturꝰ ſuꝫ. Dicūt ei. Poſſumꝰ. Ait ill̓. Calice quidē meū bibetis: ſedere at ad dexterā mea ⁊ ſimſtra nō ē meū dare vob̓. ſꝫ qͥbꝰ paratū ē a pre meo. Et audiētes decēīdignati ſūt de duobꝰ frībꝫ. Ih̓sāt vouit eos ad ſe ⁊ ait. Scitis qꝛpn̓cipes gētiū dn̄ant̉ eoꝝ ⁊ qͥ maiores ſūt poteſtatē exercēt in eos?Nō ita erit int̓ vos. Sꝫ qͥcunqꝫ vofuerit int̓vos maior fieri ſit veſtermīſter. Et qͥ voluerit int̓ vos pͥmꝰeē erit vr̄ ſeruꝰ Sicut filiꝰ hoīs nōvenit mīſtrari ſꝫ mīſtrare et dareaīam ſuā redēpcōem ꝓ multis. Etegrediētibꝰ ill̓ ab ihericho: ſecutaē eū turba multa. Et ecce duo ceciſedētes ſecꝰ viā? audier̄t qͥa ih̓ustnͣſiret ⁊ clamauer̄t dicētes. dn̄emiſerere nr̄i fili dauid. Turba atincrepabat eos ut tacerēt. At illimagiſ clamabāt dicētes. dn̄e miſerere nr̄i fili dauid. Et ſtetit ih̓uſ⁊ vouit eos ⁊ ait. Quid vultis utfatiā vob̓. edn̄e ut aperiant̓ oculinoſtri. Miſertꝰ aūt eoꝝ ih̓us: tetigit oculos eoꝝ. Et ꝯfeſtim vider̄t⁊ ſecuti ſūt eū. ¶ Ca. xxi.Tcuꝫ appropinqͣſſent iheroſolimis ⁊ veīſſent bethfagead montē oliuēti: tūc ih̓us miſitduos diſcipulos dicēs eis. Ite incaſtellū qd̓ ꝯtra vos ē ⁊ ſtatī īuenietis aſinā alligatā ⁊ pullū cuꝫea ſoluite et adducite m. Et ſi qͥsvobis aliqͥd dixerit: dicite qꝛ dn̄shijs opꝰ hꝫ ⁊ ꝯfeſtī dimittet eosHoc at factū ē: ut adimpleret̉ qd̓dictū ē ꝑ ꝓph̓aꝫ dicētē dicite filieſyon: ecce rex tuꝰ venit tibi māſuetus ſedens ſuꝑ aſinā ⁊ pullū filiūſb̓iugal̓. Eūtes at diſcipuli fecer̄tſic̄ p̄cepit ill̓ ih̓us. Et adduxerūtaſinā ⁊ pullā ⁊ impoſuer̄t ſuꝑ eoſveſtimēta ſua et eū deſuꝑ ſedere fecerūt. Plurima at turba ſtrauer̄tveſtimēta ſua ī via. Alij autē cedebant ramos de arboribꝰ ⁊ ſternebat ī via. Turbe at qͥ p̄cedebāt etq̄ ſequebāt̉: clamabāt dicētes. Vſāna filio dauid. bn̄dictꝰ qͥ venitī noīe dn̄i: oſāna in altiſſimis. Etcū ītraſſꝫ iheroſolimā: ꝯmota eſtvniu̓ſa citas dicēs. Cuis ē h̓. Pocat e celo anpuli āt dicebāt. Hic ē ih̓s ꝓphetaa nazae̓th galilee. Et intrauit iheſus in tēplū dei ⁊ eitiebat oēs vennꝰ e celo dicdētes ⁊ emēteſ ī tēplo ⁊ mēſas nūmularioꝝ ⁊ cathedras vendētiuꝫcolūbas eu̓tit ⁊ dic̄ eis. Scriptū ēdomꝰ mea domꝰ oracōis voͣbitur.ſpōdentes ihuvos āt feciſtis illā ſpelūcam latronū. Et acceſſerūt ad eū ceci ⁊ claudi ī tēplo ⁊ ſanauit eos. Vidētesaūt pn̓cipes ſacerdotū ⁊ ſcribe mirabilia q̄ fecit ⁊ pueros clamātesin templo et dicentes. oſanna filio dauid. indignati ſunt et dixerunt ei. Audis quid iſti dicunt.Iheſus autem dixit eis. Vtiqꝫ.Nunꝙͣ legiſtis. quia ex ore infantium ⁊ lactentiū perfeciſti laudē?Et relictis illis abijt forās extra ciuitateꝫ in bethaniā: ibiqꝫ manſit