vobis. qꝛ ſi duo ex vob̓ ꝯſenſerintſuꝑ t̓rā de oī re quacūqꝫ petierint:fiet illis a patre meo qͥ in celis eſtVbi em̄ ſunt duo vel tres ꝯgregati in noīe meo: ibi ſū ī medio eorūTūc accedens petrus ad eū dixit.dn̄e quotiēs peccabit ī me fratermeꝰ ⁊ dimittaꝫ ei. Vſqꝫ ſeptiēs.dicit illi ih̓us Non dico tibi vſqꝫſepties. ſꝫ vſqꝫ ſeptuageſies ſepties. Ideo aſſimilatū eſt regnū celorū hoī regi qui voluit racōeꝫ ponere cū ſeruis ſuis Et cū cepiſſet racōne ponere: oblatus ē ei vnuſ q̄ debebat ei decemilia talenta. Cū aūtnō haberet vn̄ redderet: iuſſit euꝫSn̄s eiꝰ venūdari ⁊ vxorē eiꝰ et filios ⁊ oīa que habebat et reddi.Procidens aūt ſeruꝰ ille: orabateū dicens. Patientiaꝫ habe in me⁊ oīa reddā tibi. Miſertus aūt dominꝰ ſerui illius dimiſit eū ⁊ debitu dimiſit ei. Egreſſus aūt ſeruusille. inuenit vnū de ꝯſeruis ſuis qͥdebebat ei centū denarios ⁊ tenēsſuffocabat eū dicēs. Redde qd̓ debes. Et ꝓcidens ꝯſeruꝰ eius: rogabat eū dicens. Patientia habe inmē ⁊ oīa reddā tibi. Ille autē nōluit. ſꝫ abijt ⁊ miſit eū in carceremdonec redderet debitū. Vidētes autē ꝯſerui eiꝰ que fiebant: cōtriſtati ſunt valde ⁊ venerūt ⁊ narrauerūt dn̄o ſuo oīa que facta fuerāt.Tūc vouit illū dn̄s ſuus ⁊ ait illiSerue nequā: oē debituꝫ dimiſi tibi: qm̄ rogaſti me. Nonne gͦ oportuit ⁊ te miſereri ꝯſerui tui. ſicut ⁊ego tui miſertꝰ ſū. Et iratus dn̄seiꝰ trādidit eū tortoribꝰ quoaduſqꝫ redderet vniu̓ſuꝫ debitū. Sicet pat̓ meus celeſtis fatiet vob̓. ſinon remiſei̓tis vnuſquiſqꝫ fratriſuo de cordibꝰ vr̄is. ¶ Ca. xix.T factū ē cū cōſūmaſſet ih̓sſermones iſtos inigrauit agalilea ⁊ venit in fines iudee trasſordanē ⁊ ſecute ſunt eū turbe ml̓te et curauit eos ibi. Et acceſſerūtad eū phariſei tēptantes eū et dicentes. Si licet hoī dimitte̓ vxoremſuā quacūqꝫ ex cā. cQui rn̄dēs aiteis. Nō legiſtis qꝛ qͥ fecit ab inicōmaſculū ⁊ feminā fecit eoſ.? Et dixit. Propt̓ hoc dimttet hō patrē⁊ matreꝫ ⁊ adherebit vxori ſue eterūt duo ī carne vnā. Itaqꝫ iā nōſunt duo. ſꝫ vna caro. Qd̓ gͦ deꝰ cōiunxit hō n̄ ſeꝑat. dicūt illi. Quidgͦ moyſeſ mādauit dari libellū repudij ⁊ dimitte̓. Ait illis Quoniāmoyſes ad duritiā cordis vr̄i permiſit vob̓ dimittere vxores vr̄as.ab imitio aūt nō fuit ſic. dico aūtvob̓. qꝛ quicūqꝫ dimiſerit vxoremſuā nͥ ob fornicacōeꝫ ⁊ aliā duxei̓tniechat̉. Et qui dimiſſam duxeritniechat̉. Dicūt ei diſcipuli eiꝰ. Siita ē cauſa homini cū vxorē: nō expedit nubere. Qui dixit Nō oēs capiūt verbū iſtd̓. ſꝫ qͥbꝫ datū ē. Sūtei eunuchi qͥ de mr̄is vtero ſic nati ſūt ⁊ ſūt eunuchi qͥ frī ſūt ab homībꝰ ⁊ ſūt eunuchi qͥ ſeipoſ caſtrͣ/uer̄t ꝓpter regnū celoruꝫ. Qui pōtcape capiat. Tunc oblati ſunt eipuuli ut manꝰ eis īponeret ⁊ oraret. diſcipuli aūt īcrepabāt eos.Hs vero ait eis. Sinite ꝑuuloſ ⁊nolite eos ꝓhibe̓ ad me veīre. taliū ē em̄ regnū celoꝝ Et cū ip̄o fuiſſet eis manꝰ abijt īde Et ecce vnꝰaccedēs ait illi Aagiſter bone: qͥdboni fatiā ut habeaꝫ vitaꝫ et̓naꝫ.