diſcite a me qꝛ mitis ſū et humil̓corde ⁊ inuenietis requie am̄abꝰveſtris Iugum em̄ meū ſuaue eſt⁊ onus meū leue. ¶ Ca. xij.N illo tēꝑe abijt ih̓uſ ꝑ ſata ſabbato. diſcipuli aūt eiꝰ efurienteſceperūt vellere ſpicas ⁊ māducae̓Phariſei aūt vidētes dixer̄t ei. Ecce diſcipuli tui fatiūt qd̓ n̄ licꝫ eisface̓ ſabbatis. At ille dixit eis. Nōlegiſtis quid fecerit dauid qn̄ eſurijt et qͦ cū eo erat. qūo intrauit īdomū dei ⁊ panes ꝓpoſicōis comedit qͦs n̄ licebat ei edere neqꝫ hijsqͣ cū eo erant: nͥ ſolis ſacerdotibꝫ?Aut nō legiſtis in lege qꝛ ſabbatis ſac̓dotes ī tēplo ſabbatu violāt ⁊ ſine crimine ſūt. . Dico autēvob̓. qꝛ tēplo maior ē hic. Si autēſciretis qͥd ē miſericordiā volo etnō ſacrifitiū: nūꝙͣ ꝯdēnaſſetiſ īnōcentes. dn̄s em̄ eſt filiꝰ hoīs: etiāſabbati. Et cū inde trāſiſſet venitī ſynagoga eoꝝ. Et ecce hō manuhn̄s aridā. Et int̓rogabāt eū dicētes. Si licet ſabbatis curare. Vtaccuſarēt eum. Ip̄e aūt dixit illis.Ruis ei̓t ex vob̓ hō qͥ habeat ouēvnā.? Et ſi ceciderit hec ſabbatis īfoueā: nōne tenebit ⁊ leuabit eā?Qnͣto magis melior ē homo oue.Itūqꝫ licꝫ ſabbatiſ bn̄facere Tūcait hoī. Extēde manū tuā. Et extendit ⁊ reſtituta eſt ſanitati ſicut alterā. Exeūtes aūt phariſei: ꝯſiliuꝫfatiebāt adu̓ſus eum qūo ꝑdereteū. I̓us aūt ſcienſ receſſit inde ⁊ſecuti ſunt eū multi ⁊ curauit eosoēs. Et p̄cepit eis ne maīfeſtū eūfacerent: ut adimpleret̉ qd̓ dictūē ꝑ yſaiā ꝓph̓am dicentē. Ecce puex meꝰ quē elegi: dilectus meꝰ inquo bn̄ ꝯplacuit aīe mee. Ponāſpm̄ meū ſuꝑ eū ⁊ iuditiū gētibꝰnūtiabit. Nō ꝯtendet neqꝫ clamabit: neqꝫ audiet aliqͥs in plateisvocē eiꝰ. Arūdine quaſſatā nō cōfringet et linū fumigās nō extinguet: donec eitiat ad victoriā iuditiū ⁊ in noīe eiꝰ gentes ſꝑabunt.Tūc oblatꝰ ē ei demonū habēscecus ⁊ mutus ⁊ curauit eū ita utloqueret̉ ⁊ videret. Et ſtupebantoēs turbe ⁊ dicebāt. Nūquid hīcē filiꝰ dauid. Phariſei aūt audientes dixer̄t. Hic nō eicit demōesnͥ in beelzebub pnͥcipe demonorūIh̓s aūt ſciēs cogitacōes eorū dixit eis. Omē regnū diuiſū cōtra ſedeſolabit̉ ⁊ oīs ciuitas vel domꝰdiuiſa ꝯtra ſe n̄ ſtabit Et ſi ſathanas ſathanā eicit: adue̓ſus ſe diuiſus ē. Rūo gͦ ſtabit regnū eiꝰ:Et ſi ego ī beelzebub eitio demōesfilij vri ī qͦ eitur. Id̓ ip̄i iudiceserūt vr̄i. Si āt ego ī ſpū dei eitio demones: igit̉ ꝑuenit in vos regnūdei Aut qūō pōt quiſꝙͣ intrare indomū fortis ⁊ vaſa eiꝰ diriꝑe niſipͥus alligauerit fortem. Et tūc domū illiꝰ diripiet. Qui non ē mecūcōtra me ē ⁊ qͥ nō ꝯgregat mecuꝫſꝑgit. Id dico vob̓. omē peccatū⁊ blaſphenia remittet̉ hoībꝫ. ſpiritus aūt blaſphemie nō remittetur. Et quicunqꝫ dixerit verbumcontra filiuꝫ hominis remitteturei. qui autem dixerit contra ſpiritumſanctum non remittetur ei.neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ in futuro.Aut facite arborem bonam et fructum eius bonum. aut facite arborem malam et fructū eius maluꝫSiquidē ex fructu arbor agnoſcit̉