Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Incipit epiſtola beati Iheromiini ad damiaſum papaꝫ inquatuor euangeliſtas.catiſſiō pape daQmaſo Iheromimꝰnouū opꝰ me facere cogis ex vetexi ut poſt exēplaria ſcripturaꝝ toto orbe diſꝑſa qͣſi qͥdaꝫ arbiter ſedeā et qꝛ int̓ ſe variat q̄ ſint illa q̄cū greca ꝯſentiat veritate decernaPius labor ſꝫ ꝑiculoſa preſūptioudicare de ceteris ip̄m ab oībuſiudicandū. ſenis mutare linguaꝫ⁊ caneſcenteꝫ mundū ad initia retrahere ꝑuuloꝝ. Quis em̄ doctuspit̓ vel indoctꝰ cū ī manꝰ volumēaſſumpſei̓t. Et a ſaluia quā ſemelimbibit viderit diſcrepae̓ qd̓ lectitat. nō ſtatī erūpat ī voceꝫ me falſarū me clamās eē ſacrilegū qͥ audeā aliqͥd in veteribꝰ libris addere. mutare. corrige̓.. Adu̓ſus quāinuidiā duplex cā me cōſolat̓ qd̓⁊ tu qͥ ſūmꝰ ſacerdos es fiei̓ iubes⁊ veꝝ nō eē qd̓ variat: etiā maledicoꝝ teſtimomō ꝯprobat̉. Si eīlatinis exēplaribus fides ē adhibenda. rn̄deant qͥbꝰ tot ſūt exemplaria pene qͦt codices. Sinauteꝫveritas ē querēda de pluribꝰ: curnō ad grecā origine reuertētes eaq̄ vel a vicōſis īterp̄tibꝰ male edita. vel a preſūptoribꝰ īꝑitis emēdata ꝑuerſiꝰ. vel a libr̄rijs dormitantibꝫ a̓ addita ſūt a̓ mutata corrigimus. Neqꝫ vero ego de veteridiſputo teſtamento qd̓ a ſeptuagnita ſenioribꝰ in grecā linguamverſū. tercō gͣdū ad nos vſqꝫ peruenit. Nō q̄ro quid aqͥla qͥd ſymachꝰ ſapīāt. qͣre theodotio int̓nouos et veteres mediꝰ incedatSit illa vera int̓pretacō quā apl̓iꝓbauerūt. De nouo nūc loquorteſtamēto qd̓ grecū eē nō dubiūē Excepto apl̓o matheo qͥ pͥmꝰ iniuidea euāgeliū xp̄i hebraicis lr̄isedidit. Hoc certe cū in nr̄o ẜmone diſcordat ⁊ diuerſos riuuloꝝtrāmites ducit vno de fōte querēdū ē. Pret̓mitto eos cōdices qͦs alutiano et eſitio nūcupatos paucorū hominū aſſei̓t ꝑu̓ſa ꝯtētio qͥbꝰ vtiqꝫ nec in veteri inſtrumētopoſt ſeptuaginta int̓pretes emēdare qͥd licuit. nec in nouo ꝓfuitemendaſſe cū multaꝝ gentiū linguis ſcripturā an̄ trāſlata doceatfalſa eē que addita ſūt. Igit̉ hecpn̄s p̄fatiūcula pollicet̉ qͣtuor tm̄euāgelia. qͦꝝ ordo ē iſte. MatheuſMarcꝰ Lucas Ioh̓es cōdicuꝫ grecoꝝ emēdata collatiōe ſꝫ veteꝝ q̄ne multū a lectiōis latine cōſuetudine diſcreparēt ita calamo īpea̓uimꝰ. ut hijs tm̄ que ſenſuꝫ videbānt̉ mutae̓ correctis. reliqͣ manere pateremur ut fuerāt. Canōesqͦꝫ qͦs euſebius ceſarienſis ep̄usalexandrinū ſecutꝰ āmonū in dece numeros ordīauit. ſic̄ in grecohn̄tur exp̄ſſimꝰ. Qd̓ ſi qͥs de curioſis voluerit noſſe q̄ in euāgelijsvel eadem vel vicina vel ſola ſinteorū diſtinctione cognoſcet. Magnꝰ ſiqͥdeꝫ h̓ ī nr̄is cōdicibꝰ errormoleuit dū qd̓ in eadē re aliꝰ euāgeliſta plus dixit in alio qꝛ minꝰputauerint addiderūt. vel dū eūdē ſenſū alius alit̓ exp̄ſſit ille quivnū ē qͣtuor pͥmū legea̓t ad eius