Contriſtatus itaqꝫ antiochꝰ aīoꝓpt̓ om̄ā ⁊ flexꝰ ad miſericordiaꝫlacrimas fudit recordatꝰ defūctiſobrietatē ⁊ modeſtiā. Accenſiſqꝫaminis andronieū purpura exutu ꝑ totā ciuitatē iubet circūduci⁊ in eodē loco ī qͦ ī om̄ā impietatēꝯmiſerāt ſacrilegū vitā pͥuari: domino illi ꝯdignā retribuēte penaMultis aūt ſacrilegijs in tēplo alyſimacho ꝯmiſſiſ menelai ꝯſilio⁊ diuulgata fama ꝯgregata ē ml̓titudo aduerſū lyſimachū multoiam auro exportato. Turb̓ aūt inſurgentibꝰ ⁊ animis ira repletislyſimachꝰ armatis fere tribꝰ milibꝰ imq̓s māībꝰ vti cepit: duce qͦdā tyrāno etate parit̓ et demētiaꝓuecto Sꝫ ut intellexerūt conatulyſimachi: alij lapides. alij fuſtesvalidos a rripuere. quidā vero cinere in lyſimachū iecere. Et multiqͥdā vulnerati quidā aūt ⁊ ꝓſtrti. oēs vero in fuga ꝯuerſi ſūt. Ipſū etiā ſacrilegū ſecuſ erariū int̓fecerūt. de hijs gͦ cepit iuditiū aduerſus menelaū agitari. Et cū veniſſet rex tyꝝ: ad ip̄m negotiū detulerūt miſſi tres viri a ſemoribꝰEt cū ſuꝑae̓t̉ menelaꝰ ꝓmiſit p̄tōſomeo multas pecunias dare adſuadendū regi. Itaqꝫ ptōlomeꝰ inquodā atrio poſitū qͣſi refrigerādi grā rege adijt ⁊ deduxit a ſentetiā ⁊ menelaū qͥdē vniuerſe malitie reū criminibus abſoluit. miſeros at qui etiā ſi apud ſcitas cauſā dixiſſent innocētes iudicarent̉hos mortē dānauit. Cito gͦ īiuſtāpenā dederūt qͥ ꝓ ciuitate ⁊ ppl̓o ⁊ſacris vaſis caꝫ ꝓſecuti ſūt. Quaob reꝫ tyrijqͦꝫ indigͣti erga ſepulturā eoꝝ liberaliſſimi exliterunt.Aenelaꝰ aūt ꝓpt̓ eoꝝ qui in potetia erat auaritia ꝑmanebat in poteſtate: creſcens in malitia ad niſidias ciuium.¶ Ca. v.Odē tꝑe antiochꝰ ſcd̓am ꝓfectione ꝑauit in egiptū Cōfigit aūt ꝑ vniuerſā iheroſolimorū ciuitate videri diebꝰ qͣdragitaꝑ aera eqͥtes diſcurrētes aureasſtolas hn̄tes ⁊ haſtas qͣſi cohortes armatas ⁊ curſus equoꝝ perordines digeſtos ⁊ ꝯgreſſiones fieri cōminꝰ ⁊ ſcutoꝝ motus et galeatoꝝ multitudīeꝫ gladijs diſtrictis ⁊ teloꝝ iactꝰ ⁊ aureoꝝ armorū ſplēdore: oīſqꝫ generis loricaꝝQuāꝓpt̓ oēſ rogabat in bonū mōſtr ꝯuerti. Sꝫ cū falſus rumor exiſſet tanꝙͣ vita exceſſiſſet antioch.aſſumptis iaſō nō minꝰ mille viris aggreſſus ē ciuitatē repente ⁊ciuibꝰ ad muꝝ ꝯuolātibꝰ ad vltimū apprehēſa ciuitate menelaꝰfugit ī arce. Iaſō vero nō ꝑcebatī cede ciuibꝰ ſuis nec cogitabat ꝓſꝑitate adu̓ſū cognatos malū eēmaximū: arbitras hoſtuū ⁊n̄ ciuium ſe trophea captuꝝ Et pn̓cipatu qͥdē nō obtinuit. fine vero iſidiaꝝ ſuaꝝ ꝯfuſiōeꝫ accepit ⁊ ꝓfugꝭiteꝝ abijt ī āmanitē. Ad vltimuꝫexitiū ſui ꝯcluſus ab aretha arabū tyrāno: fugies de ciuitate in ciuitatem oībꝰ odioſus ut refugalegū ⁊ execr̄bil̓ ut patrie ⁊ ciuiūhoſtis ī egiptū extruſus ē ⁊ qͣ ml̓tos de patria ſua expulerat: peregre perijt lacedemomas ꝓfectꝰ q̄ſi ꝓ ꝯgnatiōe ibi refugūi habiturꝰ ⁊ q̄ īſepūltos multoſ abiecea̓tip̄e cllamētatꝰ ⁊ īſepultꝰ abicit̉
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten