Acturi itaqꝫ purificacōemī ſcripſimus vob̓. Bn̄ gͦ fatiētis ſi egeritishos dies. deus aūt qͥ liberauit populū ſuū ⁊ reddidit hereditatemoībꝰ ⁊ regnū ⁊ ſacerdotiū ⁊ ſāctificacōem ſicut ꝓmiſit in lege: ſperamꝰ ꝙ cito noſtri miſerebit̉ ⁊ cōgregabit de ſub celo in locū ſāctūEripuit em̄ nos de magnis ꝑicul̓⁊ locum purgauit. De iuda veromachabeo ⁊ de fratribꝰ eiꝰ ⁊ de tēpli magni purificacōne ⁊ de are dedicacōne. ſꝫ ⁊ de prelijs q̄ p̄tinentad antiochū nobilē ⁊ filiū eiꝰ eūpatorē ⁊ de illuminacōibꝰ quē decelo facte ſūt ad eos qui ꝓ iudeisfortit̉ fecer̄t: ita ut vniuerſaꝫ regione cū ꝑ auci eent vidicaret ⁊ barbarā multitudīeꝫ fugarēt ⁊ famoſiſſimū toto orbe tēplū recuparēt⁊ ciuitatē liberarent ut leges queabolende erāt reſtituerent̉ dn̄o cūoī tranquillitate ꝓpitio facto illisitēqꝫ ab iaſone cyreneo quinqꝫ libris cōp̄henſa temptauimꝰ nōsvno volumine breuiare. Cōſiderātes em̄ multitudinē libroꝝ ⁊ difficultatē volentibꝰ aggredi narrationes hiſtoriaꝝ ꝓpt̓ multitudinēreꝝ curauimꝰ volētibꝰ quidē legere ut eēt animi oblectacō. ſtudioſis vero ut facile poſſint memorieꝯmēdare. omnibꝰ aūt legētibusvtilitas ꝯferat̉. Et nob̓ quidē ip̄isqͥ hoc opꝰ breuiādi cā ſuſcepimꝰnō facileꝫ labore. ȳmo vero negotiū plenū vigiliaꝝ ⁊ ſudoris aſſumpſimus. Sicut hij qͥ preꝑant ꝯuiuiū ⁊ querūt alioꝝ volūtati pare̓ꝓpt̓ multoꝝ grām libent̓ laborē fuſtinemꝰ. veritatē quidē de ſingul̓auctoribꝰ ꝯcedentes. ip̄i aūt ſcd̓mdatam formam breuitati ſtudētesSicut em̄ noue domus architectode vniuerſa ſtructura curandū ē.ei vero q̄ pingere curat que aptaſunt ad ornatu exquirenda ſunt:ita eſtimāduꝫ e ⁊ in nob̓. Etem intellectū colligere ⁊ ordīare ſermone ⁊ curioſiꝰ ꝑtes ſingulas qͣsqꝫdiſquirere hiſtorie ꝯgruit auctoribreuitatē vero dictionis ſectari ⁊execucōnes reꝝ vitare breuiāti cōcedendū eſt. Hinc gͦ narracōeꝫ incipiemꝰ: de prefacōne tnͣtū dixiſſeſuffitiāt. Stultū etem̄ ē an̄ hiſtoriam effluere. ī ip̄a aūt hiſtoria ſuc¶ Capitulū. iij.tingi.Git̓ cū ſancta ciuitas habitaret̉ īomni pace. leges etiaꝫ adhuc opdeipi vero eostime cuſtodirent̉ ꝓpt̓ one pontificis diſpoſicōeꝫ ⁊ pietatē ⁊ animoſodio hn̄tis mala? fiebat ut ⁊ ip̄ire ges ⁊ pnͥcipes locū ſūmo honore dignuꝫ ducerēt ⁊ templū maximis muneibꝰ illuſtraret: ita ut ſeleucus aſye rex de t̓d̓ditibꝰ ſuis p̄ſtaret oēs ſūptus ad miniſteriuꝫſacrifitioꝝ ꝑ̄tinētes. Simon autēde tribu bemamin prepoſitꝰ tēpliꝯſtitutus: cōtendebāt obſiſtēte ſibi pnͥcipe ſacerdotū imquū aliqͥdī ciuitate moliri. Sꝫ cū vincere oīanō poſſet: venit ad appolloniumtharſee filiuꝫ q̄ illo tꝑe erat duxceleſſyrie ⁊ phenicis ⁊ nūtiauit eipecunijs innumerabilibꝰ plenuꝫeē erariū iheroſolimis ⁊ ꝯmunescōpīas immēſas eē que n̄ ꝑtinētad racōem ſacrifitioꝝ. eē aūt poſſibile ſb̓ ptāte regiſ cadere vniu̓ſaCūqꝫ r̓tuliſſet ad rege appolloniꝰde pecunijs que delate erant: illēaccitum heliodoruꝫ qui erat ſuper