meminei̓t teſtamēti ſui qd̓ locutꝰē ad abrahā ⁊ yſaacͣ ⁊ īacob ſeruoꝝ ſuoꝝ fidelium et det vob̓ coroībꝰ ut colatis eū ⁊ fatiatis eiusvolūtatē corde magno ⁊ aīo volēti. Adlapeīat cor veſtꝝ in lege ſua⁊ in p̄ceptis ſuis ⁊ fatiāt pace. Exaudiat oracōes vr̄as ⁊ recōciliet̉vob̓ nec vos deſerāt in tꝑe malo.Et nūc h̓ ſumꝰ orantes ꝓ vob̓. Regnāte demetrio ānocenteſiōſexageſimonono nos iudei ſcripſimꝰvob̓ in tribulacōne et īpetu q̄ ſuꝑueīt nob̓ in iſtiſ ānis exquo receſſit iaſō a ſācta t̓ra ⁊ a regno. Portā ſuccender̄t ⁊ effuderūt ſāguinēinnocēteꝫ. Et orauimꝰ ad dn̄m ⁊exauditi ſumꝰ ⁊ obtulimꝰ ſacrifitiū ⁊ ſimilagineꝫ ⁊ accendimꝰ lucernas ⁊ ꝓpoſuimꝰ panes. Et nūcfrequētate dies ſcenophegie meſis caſſeū. Annocēteſimooctogeſimo octauo ppl̓us qui ē iheroſolimis ⁊ ī iudea ſenatuſqꝫ et iudas:ariſtobolo magiſtro p̄tolomei regis qͥ ē de genere criſtoꝝ ſacerdotū ⁊ hijs qͥ in egipto ſūt iudeis ſalutem ⁊ ſanitateꝫ. De magnis pexiculis a d̓ liberati magnifice gratias agimus ipſi: utpote qui aduerſus talem regē dimicauimus.Ipſe enim ebullire fecit de perſideeos qui pugnauerūt contra noſ⁊ ſāctā ciuitatē. Nā cū in ꝑſide eētdux ip̄e ⁊ cū ipō immēſus exercitꝰcecidit in tēplo nanee: ꝯſilio deceptus ſacerdotū nanee. Etem̄ in ea.habitaturus venit ad locū antiochꝰ ⁊ amici eiꝰ ⁊ ut acciꝑet pecumas ml̓tas dotis noīe. Cūqꝫ ꝓpofuiſſent eas ſac̓dotes nanee et ipecū paucis ingreſſuſ eēt intra anibitū pham clauſecūt templū. Cūautē intraſſet antiochus aꝑtoqꝫocculto aditu tēpli mittētes lapides ꝑcuſſer̄t duceꝫ et eos qͦ cū eoerant ⁊ diuiſerūt membratī ⁊ capitibꝰ amputatis foras ꝓiecerūtPer omnia bn̄dictus deꝰ qui tradidit impios. Facturi igit̉ qnͥta⁊ viceſima die menſis caſſeupurificationeꝫ templi: neceſſariū duximus ſignificare vobis ut ⁊ vosquoqꝫ agatis diē ſcenophegie ⁊diem ignis qui datus eſt quādoneemias edificato templo ⁊ altari obtulit ſacrifitia. Nā cum in perfideꝫ ducerent̉ patres noſtri: ſacerdotes qui tūc cultores dei erāt acceptū ignem de altari occulte abſconder̄t in valle vbi erat puteꝰaltus ⁊ ficeꝰ ⁊ in eo ꝯtutati ſūt eūita ut oībꝰ ignotus eēt locꝰ. Cūaūt pretei̓ſſent āni multi ⁊ placuit deo ut mitteret̉ neemias a regeꝑſidis: nepotes ſacerdotū illoꝝ qͥabſconderant miſit ad requirendum ignem ⁊ ſicut narraueruntnobis non inuenerunt igneꝫ ſedaquam craſſaꝫ. Et iuſſit eos haurire ⁊ afferre ſibi ⁊ ſacrifitiā q̄ impoſita erāt iuſſit ſacerdos neemias aſpergi ipſa aqua ⁊ ligna ⁊ q̄erant ſuꝑpoſita. Vtqꝫ hoc factuꝫeſt ⁊ tempus affuit quo ſol refulſit qui prius erat in nubilo: accēſus eſt ignis magnus ita ut omnes mirarentur. Orationem autēfatiebant omnes ſacerdotes duꝫconſummaretur ſacrifitium ionatha inchoante. ceteris autem reſpondentibus. Et neemie erat oratio hunc habens modū. dn̄e deꝰomniuꝫ creator terribilis ⁊ fortis