miſſi ſūt ad ppl̓m noſtrū nūtiauerūt nobis de vra gloria et honore⁊ leticiā ⁊ gauiſi ſumꝰ in introitueoꝝ. Et ſcripſimuˢ q̄ ab eis erantdicta ī ꝯcilijs populi ſic. Numenius antiochi ⁊ antipat̉ iaſonis filiꝰ legati iudeoꝝ venerūt ad noſrenouātes nobiſcū amicitiā p̄ſtinam. Et placuit populo excipe viro s glorioſe ⁊ ponere exēpluꝫ ſermonū eoꝝ in ſegregatis populi libris ut ſit ad memoriā ppl̓o ſpa̓tiataꝝ. Exēplū aūt hoꝝ ſcripſimꝰſymoni magͦ ſacerdoti. Poſt hocaūt miſit ſymon numeniū romahn̄tem clipeū magnū aureū pōdꝰminaꝝ mille: ad ſtatuendā cū eiſſotietatē. Cū aūt audiſſet populꝰromanꝰ ſermones iſtos dixerūt.Quā grāꝝactionē reddemꝰ ſymoin ⁊ filijs eiꝰ. Reſtituit eī ip̄e frēsſuos ⁊ expugnauit immicos iſrl̓ab eis. Et ſtatuerūt ei libertatē etdeſcripſerūt ī tabul̓ ereis ⁊ poſuerūt in titul̓ ī montē ſyon. Et hoc ēexēplū ſcripture. Octauadēcīā diemēſis ebul: anno centeſiōſeptuageſimoſecūdo: āno tercō ſb̓ ſymone ſacerdote magno ī aſſaramel īꝯuētu magno ſacerdotū ⁊ populi⁊ pn̓cipū ⁊ gētis ⁊ ſemoꝝ regiōisnota facta ſūt hec. qm̄ frequenterfcā ſūt plia in regione nr̄a. Symōat mathathie filiꝰ ex filijs iarib⁊ frēs eiꝰ dederūt ſe ꝑiculo et reſtiterūt adu̓ſarijs gentis ſue ut ſtaret ſcā ipoꝝ ⁊ lex ⁊ gloria magnaglorificauer̄t gētē ſuā. Et ꝯgregauit ionathas getē ſuā ⁊ factꝰ enſlis ſac̓dos magnꝰ ⁊ appoſitꝰ ē adpopulū ſuū. Et voluer̄t inimici eorū calcae̓ ſcā ⁊ atterere regionē ipſoꝝ ⁊ extendere manꝰ in ſāctaſāctoꝝ. Tūc reſtitit ſymo ⁊ pugnauit ꝓ gete ſua ⁊ erogauit pecuīaˢmultas ⁊ armauit viros virtutisgentis ſue ⁊ dedit illis ſtipēdia. Etinuniuit cītates iudee ⁊ bethſuraꝫq̄ erat ī finibꝰ iudee vbi erant arma hoſtui antea ⁊ poſuit illic preſidiū viros iudeos. Et ioppen muinuit qͥ erat ad mare ⁊ gazaraꝫ q̄ē in finibꝰ azoti in qua hoſtes antea habitabāt. Et collocauit illiciudeos ⁊ quecunqꝫ āpta erāt adcorrepcōnem eoꝝ poſuit in eis. Etvidit populꝰ actū ſymonis ⁊ gloriā quaꝫ cogitabat facere gēti ſue⁊ poſuerūt eū duce ſuuꝫ ⁊ pn̓cipeꝫſacerdotū eo ꝙ ip̄e fecerit hec oīa⁊ iuſtitiā ⁊ fide quā cōſeruauit gēti ſue ⁊ exquiſiuit ommodo exaltare ppl̓m ſuū. Et in diebꝰ eiꝰ ꝓſperatu ē in manibꝫ eiꝰ ut tollerent̉ gētes de regione ipōꝝ ⁊ q̄ in ciuitatedauid erant in iheruſaleꝫ in arcede qua ꝓcedebāt ⁊ ꝯtamnabantoīa que incircuitu ſanctorū ſunt⁊ inferebant plagā magnā caſtitati. Et collocauit in ea viros iudeos ad tutamentū regionis ⁊ ciuitatis ⁊ exaltauit muroˢ in iheruſalem Et rex demetriꝰ ſtatuit illi ſūmū ſacerdotiū. Scd̓m hec fecit euꝫamicū ſuū ⁊ glorificauit eū gloriamagna. Audiuit enim ꝙ appellati ſunt iudei a romanis amici ⁊ ſocij ⁊ fratres ⁊ quia ſuſceperunt legatos ſymonis glorioſe et quiaiudei ⁊ ſacerdotes eorum conſenſerunt eum eſſe ducem ſuum ⁊ ſūmū ſacerdotem ī eternū donec furgat ꝓpheta fidelis ⁊ ut ſit ſuꝑ eosdux ⁊ ut cura eſſet illi pro ſanctis