Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

habebāt ꝯſeruauerūt amicitiā ⁊obtinuerūt regna q̄ erat ꝓxima⁊ q̄ erat longe. qꝛ quicūqꝫ audiebāt nomē eoꝝ timebāt eos. Quibꝰ vero vellēt auxilio eē ut regnarēt regnabāt. Quos aūt vellet regnō deturbabant ⁊ exaltati ſuntvalde. Et in oībꝫ iſtis nemo portabat dyadema: nec induebat̉ purpura: ut magnificaret̉ in ea. Et qꝛcuriā fecerūt ſibi ⁊ quotidie ꝯſulebāt trecentos viginti ꝯſiliū agentes ſꝑ de multitudine ut q̄ dignaſūt gerāt. Et cōmittūt vni hominimagiſtratū ſuū ꝑ ſingulos ānoſdn̄ari vniu̓ſe terre ſue et oēs obediūt vni ⁊ nō ē inuidia neqꝫ zelꝰint̓ eos. Et elegit iudaſ eupolemūfiliū ioh̓is filij iacob ⁊ iaſoneꝫ filiū eleazari ⁊ miſit eos romā ꝯſtituere cū ill̓ amicitiā ⁊ ſotiētatē etut auferret ab eis iuguꝫ grecoꝝ.qꝛ vider̄t ꝙ ī ſeruitutē pͥmerēt regnū iſrl̓. Et abier̄t romam viā ml̓taꝫ valde ⁊ ītroierūt curiā et dixerūt. Iudas machabeꝰ ⁊ frēs eiꝰ ⁊populꝰ iudeoꝝ miſer̄t nos ad voſſtatuere vobiſcū ſotietatē ⁊ paceꝫ⁊ ꝯſcribe̓ nos ſotios ⁊ amicos veſtros. Et placuit ẜmo in cōſpectueoꝝ. Et hoc reſcriptū qd̓ reſcripſerūt ī tabul̓ ereis et miſert ī ihrl̓mut eēt apd̓ eos ibi memoriale pacis ⁊ ſotietatis. Bn̄ ſit romanis ⁊gēti iudeoꝝ ī mari ⁊ ī t̓ra in et̓nū.gladiuſqꝫ ⁊ hoſtis ꝓculſit ab eisQd̓ ſi īſtēterit bellū romanis pͥꝰ a̓oībꝫ ſocijs eoꝝ ī oī dn̄acōne eoꝝauxiliū feret gēs iud̓oꝝ ꝓut tēpꝰdictauerit corde pleno. Et p̄liātibꝫnō dabūt neqꝫ ſb̓mniſtrbūt triticū arma pecuniaꝫ naues ſic̄ placuit romanis ⁊ cuſtodiēt mādata eoꝝ nͥl ab eis accipiētes. Similit̓ āt ⁊ ſi genti iudeoꝝ pͥus accidexit bellū adiuuabūt romai ex aīoꝓut eis tēpꝰ ꝑmiſerit et adiuuatibꝫ nō dabit̓ triticū arma pecuīanaues ſicut placuit romanſ ⁊ cuſtodiēt mādata eoꝝ abſqꝫ dolo.Scd̓m hec verba ꝯſtituerūt romani ppl̓o iudeorū. Qd̓ ſi poſt hec verba hij a̓ illi addere aut demere adhec aliqͥd voluerint fatiēt ex ꝓpōſito ſuo Et quecūqꝫ addiderint veldēpſerint rata erūt. Sꝫ ⁊ de malisq̄ demetriꝰ rex fecit in eos ſcripſimꝰ ei dicētes. Quare gͣuaſti iugūtuū ſuꝑ amicos noſtros ⁊ ſotiosiudeos. Si gͦ iteꝝ adierīt nos aduerſū te fatiemꝰ illis iuditiū ⁊ pugnabimꝰ tecū mai̓ t̓raqꝫ.. Ca. ix.ex duabꝰ ꝑnbusNterea ut audiuit demetriꝰ qꝛ cecidit nichanor ⁊ exercitꝰ eiꝰ ī p̄lio:appoſuit bachidē ⁊ alchimū rurſūmitte̓ ī iudeā ⁊ dexteꝝ cornu cū ill̓aeſt tra avEt abierūt viā q̄ ducit in galgalā⁊ caſtra poſuerūt in maſaloth q̄ē in arbellis ⁊ occupauerūt eaꝫ etperemerūt am̄aſ hominū multasIn menſe pͥmo anni centeſimi etqnͥquageſimi ⁊ ſecundi applicuerūt exercitu ad ihrl̓m ⁊ ſurrexer̄t⁊ abierunt ī berea vigintimilia viroꝝ ⁊ duo milia equitū. Et iudaspoſuerat caſtra in laiſa et tria milia viri electi cū eo. Et viderūt multitudinē exercitus qꝛ multi ſunt ⁊timuerūt valde et multi ſubtraxerunt ſe de caſtris et non remanſerunt ex eis niſi octingenti viri. Etvidit iudas ꝙ defluxit exercitusſuus et bellum perurgebat eumet confractus eſt corde quia non