eius. Et tolle lignū alteꝝ et ſcribeſuꝑ illd̓ ioſeph lignū effraim ⁊ cūcte domus iſrl̓ ſotioꝝqꝫ eiꝰ. Et adiūge illa vnū ad alteꝝ tibi in lignū vnū ⁊ ert ī vione ī maū tua.Cū aūt dixerint ad te filij ppl̓i tuiloquētes nōne indicas nob̓ qͥd īhijs tibi vel loqueis ad eos. Hecdic̄ dn̄s deꝰ. Ecce ego aſſumaꝫ lignū ioſeph qd̓ ē in maū efframi ⁊tribꝰ iſrl̓ q̄ ſūt ei adiūcte et daboeas ꝑit̓ cū ligno iuda ⁊ fatiā easin lignū vnū ⁊ erūt vnū ī maū eiꝰErūt aūt ligna ſuꝑ q̄ ſcripſeris inin aū tu a ī oculis eoꝝ et dices adeos. Hec dic̄ dn̄s deꝰ. Ecce ego aſſuma filios iſrl̓ de medio nacōnūad qͣs abierūt ⁊ ꝯgregabo eos vndiqꝫ ⁊ adducā eos adhumū ſuāEt fatiā eos ī gēte vnā in t̓ra ī mōtibꝰ iſrl̓ ⁊ rex vnus erit oībꝰ imperas. Et non erūt vltrā due gētesnec diuidēt̉ amplius ī duo regnaNeqꝫ polluent̓ vltra in ydolis fuis⁊ abhoīacōibꝰ ⁊ cunctis iniqͥtatibus ſuis ⁊ ſaluos eos fatiā de vniuerſis ſedibꝰ ſuis ī qͥbꝰ peccauer̄t⁊ emūdabo eos. Et erūt in ppl̓s ⁊ego ero eis deus et ẜuus meꝰ dd̓rex ſuꝑ eos ⁊ paſtor vnꝰ erit oīmeoꝝ. In iudicijs meis ābulabūt⁊ mandata mea cuſtodiēt ⁊ fatiētea Et habitabūt ſuꝑ terrā quā dedi ẜuo meo iacob in qͣ habitauērūt pr̄es vr̄i ⁊ habitabūt ſuꝑ eaꝫipſi ⁊ filij eoꝝ ⁊ filij filioꝝ eoꝝ vſqꝫ in ſempit̓nū et dd̓ ſeruus meꝰprinceps eoꝝ iꝑpetuū. Et ꝑcutiāillis fedus pacis pactū ſempiternū erit eis. Et fūdabo eos ⁊ multipli cabo ⁊ dabo ſāctificacōeꝫ meaꝫin medio eoꝝ in ꝑpetuum. Et erittabernaculū meū in eis et ero eisdeus ⁊ ipſi erūt mihi populus. Etſcient gentes qꝛ ego dn̄s ſāctificator iſrl̓ cū fuerit ſāctificatio meain medio eorum in perpetuum.T factus eſt ¶ Ca. xxxviij.ſermo dn̄i ad me dicēs Filihominis pōne fatieꝫ tuā ꝯtra goget terraꝫ magog principe capitisinoſoch ⁊ tubal ⁊ vaticiare de eo⁊ dices ad eū. Hec dicit dn̄s deusEcce ego ad te gog principeꝫ capitis moſoch ⁊ tubal. Et circuagaꝫte ⁊ pona frenū in maxillis tuis ⁊educā te ⁊ omēꝫ exercitū tuū eqͦs⁊ equiteſ veſtitos loricis vniu̓ſoſml̓titudinē magnā haſtā ⁊ clipeū⁊ arripientiū gladiū. Perſe ethiccs et vies tu d̓opes ⁊ libies cū eis omēs ſcutati agaleati. Gomer ⁊ vniu̓ſa agminapcū aſcēſoreseius domus togormā laterā aqͥlonis ⁊ totū robur eiꝰ. populiqꝫ ml̓ti tecū. Preꝑa ⁊ inſtrue te ⁊ om̄eꝫnubes ut opias termultitudine tuā que coaceruata ead te ⁊ eſto eis in preceptū Poſtdies multos viſitaberis. In nouiſſimo annoꝝ venies ad terrā quereu̓ſa eſt a gladio cōgregata ē depopul̓ multis ad mōtes iſrahel qͥfuerūt deẜti iugiter Hec de popul̓educta eſt ⁊ habitabūt ī ea ꝯfidēter vniuerſi. Aſcēdes aūt quaſi tēpeſtas venies ⁊ qͣſi nubes ut operirias terrā tu ⁊ oīa agmina tua etpopuli multi tecū Hec dic̄ dominꝰdeus. In die illa aſcendent ſermones ſuper cor tuum ⁊ cogitabis cōgitationem peſſimaꝫ ⁊ dicēs. Aſcēdam ad terram abſqꝫ muro. Venient ad quieſcentes habitanteſqꝫ ſecure omnes habitabant ſinemuro. Vectes ⁊ porte non ſūt eis.