Ecce principes iſrl̓ ſinguli in brachio ſuo fuerūt ī te ad effundēdūſanguinē. patre ⁊ matreꝫ ꝯtumēlijs affecerūt in te. Aduenaꝫ calūmati ſūt ī medio tui: pupillū ⁊ viduā cōtriſtauerūt apud te ſāctuaria mea ſpreuiſtis ⁊ ſabbata meapolluiſtis Viri detractores fuerūtin te ad effundēdū ſāguinē ⁊ ſuꝑmōtes ꝯmederūt ī te ſcelus oꝑatiſūt ī medio tui. Verecūdi orā pr̄isdiſcooperuer̄t ī te immūditia meſtruate huīliauerūt ī te. Et vnꝰ qͥſqꝫ in vxorē ꝓximi ſui oꝑatus ē abhoīacōeꝫ ⁊ ſocer nurū ſuā polluitnephaie: frater ſororē ſuā filiampr̄is ſui oppreſſit in te Munera acceperūt apud te ad effundēdū ſāguinē: vſurā ⁊ ſuꝑabūdātiā accepiſti ⁊ auare ꝓximos tuos calūniabaris. meiqꝫ oblita es dicit dn̄sdeus. Ecce ꝯploſi manus meas ſuper auaritiā tua quā feciſti ⁊ ſuperſāguinē qͥ effuſus ē in medio tui.Nūqͥd ſuſtinebit cor tuū aūt p̄ualebūt manꝰ tue ī diebꝰ qͦs ego fatiā tibi? Ego dn̄s locutus ſū et fatiā. Et diſꝑgā te ī nacōes et vētilabo te ī terrās. Et defice̓ fatiā immūditiā tuā a te ⁊ poſſidebo te in ꝯſpectu gēciū ⁊ ſcies qꝛ ego dn̄s. Et factū eſt v̓bū dn̄i ad me dicēs. Filihoīs verſa eſt mihi domus iſrl̓mſcoriā. Om̄es iſti es ⁊ ſtannū ⁊ ferrū ⁊ plūbū ī medio fornacis. Scoria argēti facti ſūt. Propte̓a hec dicit dn̄s deus. fo ꝙ verſi eſtis oēsin ſcoriā: ꝓpterea ecce ego cōgregabo vos ī medio ihrl̓m ꝯgregacōeargēti ⁊ eris ⁊ ſtanni ⁊ ferri ⁊ plūbi in medio fornacis ut ſuccēdaꝫin ea ignē ad ꝯflandū. Sic cōgregabo ī furore meo ⁊ ī ira mea et requieſcā. Et cōflabo vos ⁊ cōgregabo vos ⁊ ſuccendam vos ī igne furoris mei ⁊ cōflabimini in medioeius ut ꝯflatur argētum ī mediofornacis ſic eritis ī medio eius. Etſcietis qꝛ ego dominꝰ cū effuderimindignacōem meaꝫ ſuꝑ vos. Et factū eſt verbū dn̄i ad me dicēs. Fili hoīs dic ei. Tu es terra immūda⁊ non ꝯpluta ī die furoris. Coniiratio ꝓphetarū in medio eius. Sic̄leo rugiens rapienſqꝫ predaꝫ animas deuorauerūt: opes ⁊ pretiumacceper̄t viduas eius multiplicauerūt in medio illius. Sacerdoteseius ꝯtēpſerūt legē meam ⁊ polluerūt ſāctuaria mea. Inter ſanctūtlectos filios⁊ ꝓphanū non habuere diſtātiāin oībus in qͦinter pollutum ⁊ mundum non ītellexerūt ⁊ a ſabbatis meis au̓teformcatonesrūt oculos ſuos et co inqͥnabarīn egipto nō xemedio eoꝝ. Pnͥcipes eiꝰ ī medioillius quaſi lupi rapientes p̄daꝫad effundēdum ſanguine et ad ꝑdendas animas et auare ſectādalucra. Prophete aūt eius linebātamatuꝝ ſuoeos abſqꝫ temperamēto videntesvana ⁊ diuinātes ei mendatiū dicentes hec dicit dn̄s deus cum dominus nō ſit locutus Populiterre calumniabantur calummamarapiebāt violenter egenū ⁊ pauperem affligebant ⁊ aduenā opprimebant calūnia abſqꝫ iuditioEt queſiui de eis virū qui interponeret ſepē ⁊ ſtaret oppoſitus ꝯtrame ꝓ terra ne diſſiparem eā ⁊ nōinueni. Et effudi ſuꝑ eos indignationē meā ⁊ ī ignē ire mee cōſūpſieos. Viā eoꝝ ī caput eoꝝ reddidiait dn̄s deus. ¶ Ca. xxiij.