exaſperāteꝫ Neſcitis quid iſta ſignificēt. Sic. Ecce venit rex babilonis in iheruſalē ⁊ aſſumet regē etpn̓cipes eius ⁊ adducet eos ad ſenietipſū in babiloneꝫ. Et tollet deſemne regni. ferietqꝫ cū eo fedus⁊ ab eo accipiet iuſiurandū, Sed⁊ fortes t̓re tollet ut ſit regnū humile ⁊ nō eleuetur. ſꝫ cuſtodiat pactū eiꝰ et ſeruet illud. Qui recedēsab eo miſit nutios ad egiptū utdaret ſibi equos ⁊ ppl̓m multumNūquid ꝓſperabit̓ vel ꝯſequeturſalutē qͥ fecit hec. Et qui diſſoluitpactū nūqͥd effugiet. Viuo egodic̄ dn̄s deus. qm̄ in loco regis qͥꝯſtituit eū regeꝫ cuius fecit irrituiuramētū ⁊ ſoluit pactū qd̓ habebat cū eo ī medio babilonis moriet̉. Et nō in exercitu gradi neqꝫin ppl̓o multo fatiet ꝯtra eū pharao p̄liū in iactu aggeris ⁊ ī extructōe valloꝝ ut int̓fitiat aīas multas Spreuea̓t em̄ iuramētū ut ſolueret fedus ⁊ ecce dedit manū ſuā⁊ cū omniahec fecerit nō effugietPropterea hec dicit dn̄s deus. Viuo ego qm̄ iuramētū qd̓ ſpreuit⁊ fedus qd̓ preuaricatꝰ eſt ponain caput eius. Et expādaꝫ ſuꝑ eūrethe meū ⁊ ꝯp̄hēdetur in ſagenamea ⁊ adducā eū in babilonē etiudicabo eū ibi in pͥuaricacōe q̄ deſpexit me ⁊ om̄es ꝓfugi eius cumvniu̓ſo agmine gladio cadēt. reſidiu aūt in oēm ventū diſꝑgent̓ ⁊ſciētis qꝛ ego dn̄s locutus ſū Hecdicit dn̄s deus. Et ſumā ego de medulla cedri ſublimis ⁊ ponā de vertice ramoꝝ eius. Tenerū diſtringa ⁊ plātabo ſuꝑ mōtē excelſum ⁊eminentē In moōte ſublimi iſrahelplātabo illud ⁊ erūpet in germē ⁊fatiet fructū ⁊ erit ī cedrū magnāEt habitabunt ſub ea om̄es volūcres et vniuerſū volatile ſub vnibra frōdiū eius indificabit. Et ſcient oīa lignā regiōis qꝛ ego dn̄shumiliaui lignū ſb̓lime et exaltaui lignū humile ⁊ ſiccaui lignumviride ⁊ frondere feci lignū aridūEgo dominus locutus ſū ⁊ feci.T factus ē ẜmo ¶ Ca. xviij.dn̄i ad me dicēs. Ruid ē ꝙxx tiinter vos parabolā vertitis in ꝓu̓biū iſtud in terra iſrahel dicētespatres comederūt vuā acerbaꝫ ⁊qū opruent vdentes filioꝝ obſtupeſcūt. Viuoego dicit dominus deus ſi erit vl̓tra vobis ꝑabola hec in ꝓuerbiūrā aſupabūdin iſrahel. Ecce oēs anime mee ſūtVt aīa patris ita et aīa filij meaeſt. Aīa q̄ peccauerit ipſa moriet̉Et vir ſi fuei̓t iuſtꝰ ⁊ fecei̓t iuditiūuet. Pater eu⁊ iuſtitiā ī mōtibꝰ nō ꝯmederit ⁊oculos ſuoſ nō leuaueī̓t ad ydoladomꝰ iſrl̓a vxorē ꝓximi ſui nō violauei̓t ⁊ ad ml̓iere mēſtruatā nōacceſſei̓t ⁊ hoīeꝫ non ꝯtriſtaueritidilicꝫ qꝛ fuipignꝰ debitori reddidei̓t ꝑ vim n̓loꝑatꝰ ē oīatrapuerit panē ſuū eſuriēti dedei̓t ⁊nudū opuerit veſtimēto ad vſurā nō ꝯmodauei̓t ⁊ āpliꝰ nō acceperit ab īiqͥtate au̓terit manū ſuāiuditiū verū fecit int̓ virū ⁊ virū ⁊in p̄ceptis meis ābulaueīt ⁊ iuditia mea cuſtodierit ut fatiat veītatē hic iuſtꝰ ē. Vita viuet ait dn̄sdeus. Qd̓ ſi genuerit filiū latronēeffundētē ſāguinē ⁊ fecerit vnū deiſtis ⁊ hec quidē omnia nō fatiētēſed in montibꝰ comedēteꝫ ⁊ vxorēꝓximi ſui polluentē egenū ⁊ paupereꝫ ꝯtriſtātē. rapiētem rapinas