me ⁊ poſuerit ydola ſua ī corde ſuo⁊ ſcandalū iniqͥtatis ſue ſtatueritꝯtra fatiē ſuā ⁊ venerit ad ꝓphetaut interroget ꝑ eū me ego dn̄s rn̄debo ei ꝑ̄ me ⁊ ponā fatiē mea ſuꝑhomine illū ⁊ fatiā eū in exemplū⁊ in ꝓuerbiū et diſꝑdaꝫ eū de medio populi mei ⁊ ſcietis quia egodn̄s. Et ꝓpheta cū errauerit ⁊ locutus fuerit verbuꝫ ego dn̄s decepiꝓpheta illū. Et extendā manu meam ſuꝑ illū ⁊ delebo eum de mediopopuli mei iſrahel ⁊ portabūt iniquitatē ſuā Iuxta iniquitatē interrogantis ſic iniqͥtas ꝓphete erit utnō erret vltr domus iſrāhel a meneqꝫ polluat̉ in vniu̓ſis pͥuaricacion̄bꝰ ſuis. ſꝫ ſint mihi in populū⁊ ego ſim eis in deū ait dn̄s exercituū. Et factus eſt ẜmo dn̄i ad me)dicēs. Fili hoīs terrā cū peccauei̓tmihi ut p̄uaricet̉ pͥ̄uaricas extendā manū meā ſuꝑ ea ⁊ cōterā virga panis eius ⁊ mimitta in eaꝫ fame ⁊ interfitiā de ea homne et iunientū. Et ſi fuerint tres viri iſti inmedio eius nōe daniel et iob ipſiiuſtitia ſua liberabunt aīas ſuasait dn̄s exercituū. Rd̓ ⁊ ſi beſtiaspeſſimas induxero ſuper terraꝫ utvaſtent ea ⁊ fuerit inuia eo ꝙ nōſit ꝑtrāſiens ꝓpter beſtias tres viri iſti ſi fuerint in ea: viuo egodicdominꝰ deus quia nec filios necfilias liberabūt. ſꝫ ip̄i ſoli libea̓būtur. terrā at deſolabit̉. Vel ſi gladium induxero ſuꝑ terrā illam ⁊dixero gladio trāſi ꝑ terrā ⁊ interfecero de ea hoīem ⁊ iumiētū ⁊ treſviri iſti fuerint in medio eiꝰ: viuoego dicit dn̄s deus nō libea̓buntfilios neqꝫ filias. ſꝫ ipſi ſoli liberābunt̉. Si aūt ⁊ peſtilētiā immiſeroſuꝑ terrā illā ⁊ effudero indignacionē meā ſuꝑ eā in ſāguine ut auferā ex ea hoīem ⁊ iumētū ⁊ no e ⁊daniel ⁊ iob fuerīt ī medio eius:viuo ego dicit dn̄s deꝰ qꝛ filiū etfiliā non liberabūt. ſꝫ ipſi iuſtitiaſua liberabunt aīas ſuas. qm̄ hecdic̄ dn̄s Rd̓ ⁊ ſi qͣtuor iuditiā meapeſſima gladium ⁊ famē ac beſtias malas ⁊ peſtilētiā īmiſero ī iheruſalē ut int̓fitiā de ea hoīem ⁊ pecus. tn̄ relīquet̉ in ea ſaluacō educētiū filios ⁊ filias. Ecce ipſi egredient̓ ad vos ⁊ videbitis viā eoꝝ⁊ adinuētiones eoꝝ ⁊ ꝯſolabimīale tuē in dieſuꝑ malo qd̓ induxi ī iheruſalē inoībus q̄ importaui ſuꝑ ea ⁊ ꝯſolabūt̉ vos cū videritis viā eoꝝ ⁊ adinuētiōes eoꝝ ⁊ ꝯgnoſcetis ꝙ nōfruſtra fecerim oīa q̄ feci in ea aitdominus deus. ¶ Ca. xv.T fcūs ē ẜmo dn̄i ad me diicens. Fili hoīs qͥd fiet de lignō vitis ex oībꝰ lignis nemoꝝ qſūt int̓ ligna ſiluaꝝ. Nūqͥd tollet̉de ea lignū ut fiat opus a̓ fabricabit̓ de ea paxillus ut depēdeat ī eoqd̓cūqꝫ vas. EEcce igni datū eſt ineſcā: vtrāqꝫ partē eius ꝯſūpſit ignis et medietas eius redacta eſtin fauillam. Nūquid vtile erit adopus. Etiācū eſſet integrum nonerat aptu ad opꝰ qnͣtomagis cūillud ignis deuorauerit et ꝯbuſſerit nihil ex eo fiet oꝑis. Propte̓ahec dic̄ dn̄s deꝰ. Quo lignū vitisinter ligna ſiluaꝝ quod dedi igniad deuorandū ſic tradā habitatores ihrl̓m ⁊ ponā fatiem meam ineos. De igne egredientur ⁊ ignisꝯſumet eos. Et ſciētis qꝛ ego dn̄s