captiui ducti ſūt. qꝛ cōtriui cor eorū fornicās ⁊ recedēs a me et oculos eoꝝ fornicātes poſt ydola ſua⁊ diſplicebūt ſibimet ſuꝑ mal̓ q̄fecerāt in vniu̓ſis abhoīnacōibꝰſuis ⁊ ſciēt qꝛ ego dn̄s nō fruſtralocutꝰ ſū ut facereꝫ eis malū hoc.Hec dicit dn̄s deꝰ Percute manūtuā ⁊ allide pedē tuū ⁊ dic heu adoēs abhomacones maloꝝ domꝰiſrl̓. qꝛ gladio fame ⁊ peſte ruituri ſūt Qui longe eſt peſte moriet̉.qui aūt ꝓpe gladio corruet ⁊ quirelictꝰ fuerit ⁊ obſeſſus famemoriet̉ ⁊ ꝯplebo indignacōneꝫ meāin eis. Et ſciētis qꝛ ego dn̄s cū fuerint interfecti vr̄i in medio ydolorū vr̄oꝝ in circuitu araꝝ veſtrarūin oī colle excelſo et īcūctis ſūmitatibꝰ montiū ⁊ ſubtus oē lignūnemoroſū ⁊ ſubtꝰ vniuerſā quercū frōdoſaꝫ lucūqꝫ vbi accederūtthurā redolētiā vniu̓ſis ydolis ſuis. Et extēdaꝫ manu meā ſuꝑ eos⁊ faciā terrā eorū deſolatā ⁊ deſtitutā a deẜto deblatha ī oībꝰ hītacōnibꝰ eorū ⁊ ſciēt quia ego dn̄sT factꝰ eſt ẜmo ¶ Ca. vij.dn̄i ad me dicēs Et tu fili homis. hec dicit dn̄s deꝰ terre iſrahelFinis venit. venit finis ſuper qͣtuor plagas terre. Nūc finis ſuꝑ te⁊ immittaꝫ furorē meū in te. Et iudicabo te iuxͣ vias tuas. Et ponaꝫꝯtra te oēs abhomacōes tuas etnō parcet oculꝰ meꝰ ſuꝑ te et nōmiſerebor. ſꝫ vias tuas ponā ſuperte ⁊ abho macōnes tue in mediotui erūt ⁊ ſcietis qꝛ ego dn̄s. Hecdicit dn̄s deus. Afflictō vna. affli.ctio ecce veīt. Finis venit. finis venit. Et vigilauit adu̓ſuꝫ te. ecce venit ꝯtricō ſuꝑ te qui habitas ī terra. Venit tēpus ꝓpe eſt dies occiſionis ⁊ nō glorie montiū. Nuncde ꝓpinquo effundā iraꝫ meā ſuꝑte et ꝯplebo furore meū in te Et iudicabo te ſcd̓ꝫ viās tuas ⁊ īponaꝫtibi oīa ſcelerā tua Et nō p̄cet oculꝰ meꝰ nec miſerebor. ſꝫ vias tuasimponā tibi ⁊ abhomacōnes tueī medio tui er̄t ⁊ ſcietis qꝛ ego fūdn̄s p̄cutiēs. Ecce dies. ecce venit.Egreſſa ē ꝯtritio. floruit v̓ga. geriniauit ſuꝑbia. iniqͥtas ſurrexit īvirgā impietatis. Nō ex eis ⁊ nōex populo neqꝫ ex ſonitu eorū etnō erit requies in eis. Venit tempus appropinquit dies Qui emitnō letet̉ ⁊ qui vedit non lugeat.qꝛ ira ſuꝑ oēꝫ populū eius. qꝛ quivendit ad id qd̓ vendidit nō reuertet̉ ⁊ adhuc in viuētibꝰ vitaeoꝝ. Viſio em̄ ad oēꝫ multitudine eiꝰ nō regrediet̉ et vir ī iiqͥtate vite ſue non ꝯfortabit̉. Canitetuba. preꝑent̓ oēs et nō eſt qͥ vadat ad p̄liū. Ira em̄ mea ſuꝑ oēꝫmultitudineꝫ eius. Gladiꝰ foris.peſtis ⁊ fames intrinſecus. Qui inagro eſt gladio moriet̓ et qͥ in ciuitate peſtilētiā ⁊ famē deuorabutur ⁊ ſaluabūtur qͥ fugerīt ex eiſ⁊ erūt in montibꝰ qͣſi colūbe ꝯualliū. oēs trepidi vnuſquiſqꝫ in iniquitate ſuā. Oēs manꝰ diſſoluentur ⁊ oīa genua fluent aquis. Etaccingēt ſe cilicijs ⁊ operiet eosformido et in oī fatie cōfuſio et invniu̓ſis capitibꝰ eoꝝ caluitiū Argētū eorū foris ꝓiciet̉ ⁊ aurū eoꝝin ſterqͥliniū erit. Argentū eorū ⁊aurū eorū nō valebit liberare eosin die furoris dn̄i. Aīaꝫ ſuaꝫ non
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten