Stēdit mihi do ¶ Ca. xxiiij.minꝰ ⁊ ecce duo calathi plein ficis poſiti an̄ tēplū dn̄i: poſtꝙͣtnͣſtulit nabuchodonoſor rex babilonis iheconaꝫ filiū iōakim rege iuda ⁊ pn̓cipes eius ⁊ fabrū ⁊incluſoreꝫ de iheruſalē ⁊ adduxiteos in babilonē. Calathus vnꝰficus bonaſ habebat minis ut ſolent ficus eſſe primi tꝑis. Et calathus vnus ficꝰ habebat malasminis q̄ ꝯmedi nō poterant eo ꝙeſſent male. Et dixit dn̄s ad me.Quid tu vides iheremia. Et dixi.Ficus bonas: bonas valde. Et malas: malas valde que comēdi nōpoſſunt eo ꝙ ſint male. Et factumeſt v̓bum dn̄i ad me dicens Hecdicit dn̄s deus iſrl̓. Sicut ficꝰ hecbone: ſic ꝯgnoſca trāſmigracōeꝫiuda quā emiſi de loco iſto in terrā caldeoꝝ in bonū et ponam oculos meos ſuꝑ eos ad placandūEt reducā eos in t̓rā hanc ⁊ edificabo eos ⁊ nō deſtrua ⁊ plantaboeos ⁊ nō euellā ⁊ dabo eis corutſciāt me qꝛ ego ſū dn̄s. Et erūt mihi in ppl̓m ⁊ ego ero eis in deū. qꝛreuertēt̉ ad me in toto corde ſuo.Et ſicut ficus peſſime q̄ ꝯmedi nōpoſſunt eo ꝙ ſint male: hec dic̄ dominus ſic dabo ſedechiā regem iuda ⁊ principes eius ⁊ reliquos deiheruſalē qͥ remāſerūt in vrbe hac⁊ qui habitant in terrā egipti. Etdabo eos in vexacōeꝫ afflictōeꝫqꝫoībꝰ regnis t̓re ī opprobriū ⁊ ī pabolā ⁊ ī ꝓu̓biū ⁊ ī maledictōeꝫ invniiuerſis locis ad qͥs eieci eo s ⁊mittā ī eis gladiū et famē ⁊ peſtēdonec ꝯſumant̉ de terrā quā dedieis ⁊ pr̄ibꝰ eoꝝ. ¶ Ca. xxvErbū qd̓ factuꝫ ē ad iheremiaꝫ deoī ppl̓o iude in anno qꝛto ioakim filij ioſie regis uida ipſe eſt annus primus nabuchodonoſor regis babilonis Et locutuˢeſt iheremas ꝓpheta ad omne populū iuda ⁊ ad vniu̓ſos habitatores iheruſalē dicēs. A tertiodecimo anno ioſie filij āmon regis iuda vſqꝫ ad diē hac iſte ē tertius⁊ viceſimus annus: factū eſt v̓būdn̄i ad me ⁊ locutus ſū ad vos denocte ꝯſurgēs ⁊ loquēs ⁊ nō audiſtis. Et miſit dn̄s ad vos om̄esẜuos ſuos ꝓphetas ꝯſurgēs diluculo mittēſqꝫ ⁊ nō audiſtis: neqꝫinclinaſtis aures vr̄as ut audiretis cū diceret Reu̓timī vnuſquiſqꝫa via ſua mala et a peſſimis cogitacōibꝰ vr̄is ⁊ habitabitis ī terraquā dedit dn̄s vob̓ ⁊ pr̄ibꝰ vr̄is aſeculo ⁊ vſqꝫ ī ſeculū. Et nolite irepꝰ deos alienos ut ẜuiatis eiſ adoretiſqꝫ eos: neqꝫ me ad iracūdiaꝫprouocetis in oꝑibus manuū veſtrarū ⁊ nō affliga vos. Et nō audiſtis me dicit dn̄s ut me adiracūdiā ꝓuocae̓tis ī oꝑibꝰ manuūvrarū in malū vr̄m. Propte̓a hecdicit dn̄s exercituū. Pro eoꝙ nōaudiſtis v̓ba meā: ecce ego mittā⁊ aſſuma vniu̓ſas cognacōes aqͣlonis ait dn̄s ⁊ nabuchodonoſorregē babilonis ẜuū meū ⁊ adduca eos ſuꝑ terrā iſtaꝫ ⁊ ſuꝑ habitatores eiꝰ et ſuꝑ omēs nacōes q̄in circuitu eius ſūt ⁊ int̓fitiam eoꝫ⁊ pona eos in ſtupore ⁊ in ſibilū ⁊in ſolitudines ſēpit̓nas. Perdaꝫqꝫ ex eis voce gaudij ⁊ vocem letitie. vocē ſpōſi ⁊ vocē ſpōſe. vocē mole ⁊ vocē luc̓ne. Et eit vniu̓ſa terrā
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten