iheruſaleꝫ ut ſalua fias. Vſqueqͦmorabūt̉ in te cogitacōes noxieVox em̄ annūciatis a danet nōtu faciētis ydolū de monte ep̄hraim. dicite gētibꝰ Ecce auditū eſt īiheruſalē cuſtodes venire de terralōgnnq̄ ⁊ dare ſuꝑ ciuitates iudavoce ſuaꝫ. Quaſi cuſtodes a grorūfacti ſūt ſuꝑ eaꝫ ī giro. qꝛ me ad iracūdiaꝫ ꝓuocauit dicit dn̄s. Vietue ⁊ cogitacōes tue fecerūt hec tibi. Iſta malitia tua qꝛ amara qꝛtētigit cor tuū. Ventreꝫ meū ventreꝫ ineū doleo. ſenſus cordis meiturbati ſūt in me. Non tacebo qm̄vocē buccine audiuit aīa mea clamore prelij. Cōtrico ſuꝑ ꝯtricōemvocata eſt et vaſtata ē oīs terra.Repēte vaſtata ſunt tabernaculameā ſb̓ito pelles mee. Vſque qͦ videbo fugiētē: audiā vocē buccin e?Quia ſtultus ppl̓us meus me nōꝯgnouit. filij inſipientes ſūt ⁊ vecordes. Sapiētes ſūt ut faciāt mala bn̄ aūt facere neſcierūt. Aſpexiterrā ⁊ ecce vacua erat ⁊ nihil etcelos ⁊ nō erat lux ī eis. Vidi mōtes ⁊ ecce mouebat̉ ⁊ oēs collescōturbati ſūt. Intuitus ſum ⁊ nōea̓t homo ⁊ omē volātile celi receſſit. Aſpexi ⁊ ecce carnielus deẜtus⁊ oēs vrbes eius deſtructe ſūt a fatie dn̄i ⁊ a fatīe ire furoris eiꝰ Hecem̄ dicit dn̄s. deẜtā erit oīs terraſꝫ tamē ꝯſūmacōeꝫ nō fatiā. Lugebit terrā ⁊ merebūt celi deſuꝑ eoꝙ locutus ſū. Cogitaui ⁊ nō penituit me nec au̓ſus ſū ab eo. A voce equitis ⁊ mittētis ſagitta fugitoīs ciuitas. Ingreſſi ſūt ardua etaſcēder̄t rupes. Vniu̓ſe vrbes derelicte ſunt ⁊ nō habitat ī eis homoTu aūt vaſtata quid facies. Cūveſtieris te coccino cū ornata fuaris monili aureo ⁊ pnxei̓s ſtibiooculos tuos fruſtra ꝯponeis Cōtēpſerūt te amatores tui: aīaꝫ tuaquerūt. Vocē em̄ quaſi ꝑturiētisaudiui et anguſtias ut puerꝑe.Vox filie ſyō int̓morientis expadētiſqꝫ manus ſuas. Ve ni qꝛ defecit aīa mea ꝓpt̓ int̓fectos. ¶ Ca. v.Ircuite vias ihrl̓m et aſpicitē ⁊ ꝯſiderate ⁊ querite ī plateis eius an inueniatis virū fatiētē iuditiū ⁊ q̄rentē fidē ⁊ ꝓpiciꝰ eroei. Qd̓ ſi etiā viuit dn̄s dixerint ethoc falſo iur̓abūt. dn̄e oculi tui reſpiciūt fideꝫ. Percuſſiſti eos ⁊ nōdoluerūt. attriuiſti eos ⁊ renuerūtacciꝑe diſciplinā. Induraueruntfatiēs ſuas ſupra petrā ⁊ noluer̄treuerti. Ego aūt dixi. Forſitā pauperes ſūt ⁊ ſtulti ignorātes viā domini ⁊ iudituū dei fui. Ibo ergo adoptīates ⁊ loquar eis. Ipſi enimꝯgnouerūt viā dn̄i iuditiū dei fuiEt ecce magis hij ſimul ꝯfregerūttugū ruperūt vnicula. Idcirco percuſſit eos leo de ſilua. lupꝰ ad veſperaꝫ vaſtauit eos. pardus vigilans ſuꝑ ciuitates eoꝝ. Oīs qui īgreſſus fuerit ex eis capiet̉. qꝛ ml̓te ſūt p̄uaricacōnes eoꝝ. ꝯfortateſūt auerſiones eoꝝ. Suꝑ quo ꝓptius tibi eſſe potero. Filij tui dereliquerūt me ⁊ iurāt in hijs qͥ nonſunt dij. Saturaui eos ⁊ mechatiſūt ⁊ ī domo meretricis luxuriabatur. Equi amatores ī feīas ⁊ emiſſarij facti ſūt vnuſquiſqꝫ ad vxorem ꝓximi ſui hinmebat. Nūqͥdſuꝑ hijs nō viſitabo dicit dn̄s ⁊ īgēte tali nō vlciſcet̉ anima mea.