Et interficiēt te dn̄s deus ⁊ ẜuosſuos vocabit noīe alio In quo qͥbn̄dictus ē ſuꝑ terrā. bn̄dicet̉ ī domino amē ⁊ qͦ iurat ī t̓ra. iurabitin deo amē. Quia obliuio in tradite ſūt anguſtie pͥores ⁊ qꝛ abſcondite ſūt ab ocul̓ nr̄is Ecce em̄ egocreo celos nouos ⁊ terrā noua ⁊nō ert in memoria pͥora ⁊ nō aſcēdēt ſuꝑ cor. ſꝫ gaudebitis et exultabitis vſqꝫ ī ſēpit̓nū in hijs q̄ egocreo. Quia ecce ego creo iheruſalēexultacōem ⁊ populū eiꝰ gaudiū⁊ exultabo ī iheruſalē et gaudebo īpopulo meo ⁊ nō audiet̉ in eo vltra vox fletus ⁊ vox clamoris. Nōei̓t ibi āplius infās dierū ⁊ ſenexq̄ nō impleat dies ſuos qm̄ puercentū annoꝝ moriet̉ et pctōr cetūannorum maledictus erit. Et edificabūt domos ⁊ hitabūt ⁊ plantabūt vineas ⁊ ꝯmedēt fructꝰ earū. Nō edificabūt et aliꝰ hītabitnō plantabūt et alius cōmedet.Scd̓m enim dies ligni er̄t dies populi mei ⁊ oꝑa manuū eoꝝ inueterabūt Electi mei nō laborabuntfruſtra neqꝫ genea̓būt in ꝯturbacōne. qꝛ ſeme bn̄dictoꝝ dn̄i ē ⁊ nepotes eoꝝ cū eis. Eritqꝫ anteꝙͣ clanet ego exaudiaꝫ. adhuc illis loquētibꝰ ego audiā. Lupus ⁊ agnus paſcent̓ ſil̓ ⁊ leo ⁊ bos comedēt paleas ⁊ ẜpēti puluis paniseiꝰ. Nō nocebūt neqꝫ occidēt ī oīmōte ſcō meo dic̄ dn̄s. ¶ Ca. lxvi.Ec dicit dn̄s Celū ſedes meaeſt ⁊ terrā ſcabellū pēdū meoꝝ. Que e iſta domꝰ quaꝫ edificabitis mihi ⁊ qͦs iſte locus requiecōis mee. cOīa hec manus mea fecit ⁊ facta ſūt vniu̓ſa iſta dic̄ dn̄sAd quē aūt reſpiciā niſi ad pauꝑculū ⁊ ꝯtritū ſpiritū ⁊ trementēſermones meos. ui ymolat bouē quaſi qui interficiāt virū. Quimactat pecuſ qͣſi qui excerebret canē. Qui offert oblacōeꝫ qͣſi qͥ ſanguinē fuillū offerat. Qui recordat̉thuris qͣſi qͥ bn̄dicat ydolo. Hecoīa elegerūt in vijs ſuis ⁊ ī abhominacōibꝰ ſuis aīa eoꝝ delectataeſt. Vnde ⁊ ego eliga illuſiōes eorū ⁊ que timebat adducaꝫ eis. qꝛvocaui ⁊ nō erat qui rn̄deret. locutus ſū ⁊ nō audierūt. Feceruntqꝫmalū in ocul̓ meis et q̄ nolui elegerūt. Audite v̓bū dn̄i qui tremitis ad v̓bū eius. dixer̄t fratres veſtri odiētes vos ⁊ abiciētes ꝓpternomē meū. Glorificet̉ dn̄s ⁊ videbimꝰ in leticiā vr̄a. ipſi aūt ꝯfūdētur. Vox ppl̓i de ciuitate. vox de tēplo vox dn̄i reddētis retribucōeꝫimmicis ſuis. An̄ꝙͣ ꝑturie̓t peꝑitanꝙͣ veniret partus eiꝰ peꝑit maſculū Ruis audiuit vn̄ꝙͣ tale ⁊ qͥˢvidit huic ſimile. Nūquid ꝑturiet terra ī die vna aūt pariet̉ gesſil̓ qꝛ parturiūit ⁊ peꝑit ſyō filioˢſuos. Nūquid ego qui alios ꝑere fatio: ipſe nō pariā dicit dn̄s.Si ego quigeneracōeꝫ ceteris tribuo ſteilis ero ait dn̄s deus tuꝰ.Letamini cū iheruſalē ⁊ exultate īea oēs qui diligitis eaꝫ. Gaudētecum ea gaudio vniuerſi qui lugetis ſuꝑ eā ut fugatis ⁊ repleaminiab vbere cōſolacōis eiꝰ ut mulgeatis et delicijs affluatis ab oīmoda gloria eiꝰ. Quia hec dicit dn̄s.Ecce ego declinabo ſuper eam quaſi fluuiū pacis ⁊ qͣſi torrētē inundantē gloriā gētiū quam fūgetis