Et dn̄s nō elōgabit. ſꝫ iudicabituiſtos ⁊ facit iuditiū ⁊ fortiſſimꝰnō hēbit in ill̓ paciaꝫ ut cōtribulet dorſū ip̄oꝝ et gētibꝫ reddet vindictā. donec tollat plenitudīeꝫ ſuꝑboꝝ et ſceptra iniquoꝝ ꝯtribulet donec reddet hoībꝫ ſcd̓ꝫ actusſuos Et ſcd̓ꝫ oꝑa ade ⁊ ſcd̓ꝫ p̄ſūptionē illius donec iūdicet iuditiūpleb̓ ſue ⁊ oblcābit iuſtos mīa.Pecioſa mīa in tēpore tribulacōis. qͣſi nubespluuie in tꝑe ſiccitatis. Miſererenr̄i deꝰ oīm ⁊ reſpice nos ⁊ on̄denob̓ lucē miſeracōnū tuaꝝ ⁊ īmitte tīorē tuū ſuꝑ gentes q̄ nō exqͥſiora redde d̓erūt te ut ꝯgnoſcāt: qꝛ nō ē deusniſi tu ut enarrēt magnalia tua.Alleua manū tuaꝫ ſuꝑ gētes alienas ut videāt potentiā tuā. Sicutem̄ in cōſpectu eoꝝ ſāctificatꝰ es īnobis. ſic in ꝯſpectu nr̄o magnificaberis in eis ut ꝯgnoſcant te ſic̄⁊ nos cognouimꝰ: qꝛ nō eſt deusp̄ter te dn̄e. Innoua ſigna ⁊ īmuta mirabilia. Glorifica manum ⁊brachiū dextrū. Excita furore ⁊ effunde irā. Extolle adu̓ſari ⁊ afflige inimicū. Feſtina tp̄s et memeto finis ut enarrēt mirabilia tuaIn ira flāme deuoret̉ qui ſaluat̉ ⁊qͥ peſſimāt plebē tuā inueniat perdicōneꝫ. Cōtere caput pͥncipū etinimicoꝝ dicētiū nō eſt aliꝰ p̄ternos. Cōgrega oēs tribꝫ iacob etꝯgnoſcāt: qꝛ nō eſt deꝰ niſi tu utenarrēt magͣlia tua ⁊ he̓ditabiseos ſicut ab mitio Miſerere plebitue ſuꝑ quā inuocatū eſt nomentuū et iſrl̓ q̄ coequaſti pͥmogemto tuo. Miſere̓ cītati ſāctificacōistue iheruſalē: ciuitati requiei tue.Reple ſyon inenarrabilibꝫ v̓tutibus tuis ⁊ gloīa tua populū tuū.Da teſtimoniū quia ab inicō creature tue ſunt ⁊ fuſcita p̄cacōnesquas locuti ſūt ī noīe tuo ꝓphetepriores da mercedē dn̄e ſuſtinētibus te ut ꝓphete tui fideles inueīātur et exaudi or̄ones ſeruoꝝ tuoꝝ. Scd̓ꝫ bn̄dictōnē aarō dapopulo tuo et dirige nos in viaꝫ iuſtitie ut ſciāt oēs qͥ habitāt t̓raꝫ.qꝛ tu es deꝰ cōſpector ſeculoꝝ. Oēꝫeſcā māducabit vent̓ ⁊ eſt cibuscibo melior. Fauces ꝯtingūt cibūferre ⁊ cor inſēſatū v̓ba mēdatiaCorprauū dabit triſtitiā ⁊ hō ꝑitus reſiſtet illi. Omnē maſculumexcipiēt mulier et ē filia melior filie. Spes mulieris exhilarat facieviri ſui ⁊ ſuꝑ oēꝫ ꝯcupiſcētiā hoīſſuꝑducet deſideriū. Si ē lingua curacōis ⁊ mitigacōis ⁊ mīe nō eſtvir illiꝰ ſcd̓ꝫ filios hoīm. Qui poſfidet mulierē bonā inchoat poſſeſſione: adiutoriū ſcd̓ꝫ illū eſt ⁊ colūna ut requies. Vbi nō eſt ſepſdiripiet̓ poſſeſſio et vbi nō ē mulier ingemiſcit egēs. Cui credit qͥnō hꝫ nidū. Et deflectēs vbicūqꝫobſcurauerit quaſi ſuccīctꝰ latroexiliēs de ciuitate ī cītatē.Anis aicus dicet ⁊ ego amicitiā copulaui. ſꝫ eſt amicuſſolo noīe aicus. Nōne triſtitia ineſt vſqꝫ ad morteꝫ. Sodal̓ aūt ⁊aicus ad inimicitiā ꝯuertētur. Op̄ſūptio neqͥſſima vnde creata escooperie aridā malitia ⁊ doloſitate illiꝰ. Sodal̓ amico ꝯiocūdabitur in oblectacōibꝫ ⁊ in tꝑe tribulacōis adu̓ſariꝰ erit. Sodal̓ aicōꝯdolet cauſa vetris ⁊ conͣ hoſtem