ſanus ꝯfiteberis ⁊ lauclabis deū⁊ gl̓iaberis in miſeracōibꝫ eiꝰ Rnͣmagna mīa dn̄i ⁊ꝓpiciacō illiꝰ cōuertentibꝫ ad ſe. Nec em̄ oīa pn̄teē in hoībꝫ. qm̄ nō eſt immorlis filius hoīs ⁊ in vaitate malicie placuerūt. Quid lucidiꝰ ſole.? Et hicdeficiet. Aut qͥd nequiꝰ excogitauit caro ⁊ ſanguis.?Et hoc arguetur. Virtutē altitudinis celi ip̄e cōſpicit ⁊ oēs homīes terrā ⁊ cinisVi viuit ineter ¶ Ca. xviij.nu creauit oīa ſimul. deꝰ ſolus iuſtificabit̉ ⁊ manet inuictuſrex inet̓nū. Quis ſufficiet enarrare oꝑa illius? Quis em̄ inueſtigabit magnalia eius. Virtutē autmagnitudinis eiꝰ qͦs enunciabitAut quis adiciet enarrare mīaꝫeiꝰ. Nō eſt minuere neqꝫ adderenec eſt inuenire magnalia dei Cūꝯſūmauerit homo tūc incipiet etcū quieuerit oꝑabit̉. Quid eſt hō⁊ q̄ eſt gra illiꝰ. quid ē bonū autquid nequaꝫ illiꝰ. Nūerus dierūhoīm ut multū centu anni qͣſi gutte aque mais deputati ſūt ⁊ ſicutcalculus arene ſic exigui anni indie eui Propt̓ hoc paciēs eſt deꝰin illis ⁊ effundit ſuꝑ illos mīaniſuā. Vidit preſūptione cordis eorū qm̄ mala eſt ⁊ ꝯgnouit ſubu̓ſioneꝫ illoꝝ qm̄ nequā eſt. Ido adimpleuit ꝓpiciacōeꝫ ſuā ī ill̓ et on̄dit illis viā eqͥtatis. Aiſeratio homis circa ꝓximū ſuū. mīa aūt deiſuꝑ omne carne. Qui mīaꝫ hꝫ docet ⁊ erudit qͣſi paſtor grege ſuūMiſereat̉ accipiēs doctrinaꝫ miſeracōnis ⁊ qui feſtināt in iudicijſeius. Fili in bonis nō des querelā⁊ in omni dato nō des triſticiamverbi mali. Nōne ardorē refrigea̓bit ros. Sic ⁊ verbū meliꝰ ꝙͣ datū. Nōne ecce verbū ſuꝑ datū bonū?Sꝫ vtrūqꝫ cū hoīe iuſtificato.Stultꝰ acriter improꝑabit et datus indiſciplīati tabeſce̓ facit oculos. An iuditiuparā iuſtitiā tibi⁊ anꝙͣ loquaris diſce. An̄ lāguorē adhibe medicinā ⁊ an̄ iuditiūint̓rogā teipſū ⁊ in cōſpectu dei inuenies ꝓpitiatione. An̄ lāguoreꝫhūilia te ⁊ in tꝑe infirmitatis on̄de ꝯuerſatione tuaꝫ. Nō impediaris orare ſemꝑ et ne veteris vſqꝫad morteꝫ iuſtificari. qm̄ mercesdei manet inet̓nū An̄ oracōeꝫ prepara aīaꝫ tuā ⁊ noli eē qͣſi homoqui tēptat deū. Aemēto ire in dieꝯſūmacōnis ⁊ tp̄s retribucōis inꝯu̓ſacōe faciēs. Memēto pauꝑtatis in tꝑe abudancie ⁊ nccitateꝫpauꝑtatis in die diuiciaꝝ. A mane vſqꝫ ad veſperā immutabiturtempꝰ ⁊ hec omnia citata in ocul̓dei. Homo ſapiēs in omnibꝫ metuit ⁊ in diebꝫ delictorū attendetab inertia. Oīs aſtutus agnoſcitſapientiā ⁊ inueniēti eā dabit cōfeſſionē. Senſati in v̓bis ⁊ ipſi ſapiēter egerūt ⁊ intellexer̄t veritatē ⁊ iuſticiā ⁊ implorauer̄t ꝓuerbia ⁊ iuditia. Poſt ꝯcupiſcēciastuas non eas et a voluntate tuaauertere. Si p̄ſtes anime tue ꝯcupiſcēcias eius: faciet te ī gaudiūiimicis tuis. Ne oblectei̓s in turbis nec in modicis. Aſſidua em̄eſt ꝯmiſſio eoꝝ. Ne fueris mediocris in contētione ex fenore ⁊ nōeſt tibi nihil in ſeculo. Eris eniminuidus vite tue.¶ Capitulū. xix.