niſi deꝰ det ⁊ hoc ip̄m erat ſummaſapīa. ſcire cuiꝰ eēt hoc donū. adijdn̄m et dep̄catꝰ ſum illū ⁊ dixi extotis p̄cordijs meis.Eus patrū meoꝝ ⁊ dn̄e mīeqͥ feciſti oīa v̓bo tuo ⁊ ſapīatua ꝯſtituiſti hoīeꝫ ut dn̄aret̉ creature q̄ a te facta ē ut diſponat orbē t̓raꝝ in eqͥtate ⁊ iuſticia ⁊ in directōne cordis iuditiū iudicet. damihi ſediū tuaꝝ aſſiſtrice ſapīaꝫ⁊ noli me reprobae̓ a pueīs tuiſqm̄ ſeruꝰ tuꝰ ſum ego ⁊ filiꝰ anciſle tue. hō infirmꝰ ⁊ exigui tꝑis etminor ad intellectū iudicij ⁊ legūEt ſi qͥs erit cōſūmatus int̓ filioshoīm ſi abfuerit ab illo ſapīa tuain nihilū ꝯputabit̉. Tu aūt elegiſti me rege populo tuo ⁊ iudice filioꝝ tuoꝝ et filiaꝝ. Et dixiſti meq diſponā plosedificare tēplū in mōte ſcō tuo etin citate hītaconis tue altare? ſil̓itudīeꝫ tab̓naculi ſci tui qd̓ preparaſti ab imitio et tecū ſapīa tua qnouit oꝑa tua q̄ ⁊ affuit tūc cū orbē terraꝝ faceres ⁊ ſciebat qd̓ eſſꝫplacitū ocul̓ tuis ⁊ qͥd directū inp̄ceptis tuis. Mitte illā de cel̓ ſciſtuis ⁊ a ſede magͥtudīs tue ut mecū ſit ⁊ mecū laboret ut ſciā quidacceptū ſit apudte. Scit enī illaoīa ⁊ intelligit ⁊ deducet me ī oꝑibus meis ſobrie et cuſtodiet mein ſua potēcia Et erūt accepta operā mea et diſponā populū tuū iuſte ⁊ ero dignus ſediū pr̄is mei.iuis eī hoīm poterit ſcire cōſiliūdei. aūt qͦs poterit cogitare qͥd velit deꝰ. ?Cogitacōes ei moͣrliū timide ⁊ incerte ꝓuidēcie nr̄e. Corpusenī qd̓ corrupit̉ aggrauat aīaꝫ ⁊terrena ihitatio dep̄mit ſenſummulta cogitantē. Et difficile eſtīamꝰ q̄ in t̓ra ſunt ⁊ qͥ ī ꝓſpectu ſuntinuenimꝰ cū labore. Que ī cel̓ ſuntaūt qͥs inueſtigabit. Sēſum aūttuū qͦs ſciet niſi tu dederis ſapīaꝫet miſeris ſpiritūſanctū tuū de altiſſimis ⁊ ſi correcte ſint ſemite eorū qͥ ſunt in t̓ris ⁊ q̄ tibi placēt didicerit hoīes. Nā ꝑ ſapīaꝫ ſanatiſūt q̄cūqꝫ placuer̄t tibi dn̄e a pn̓ºEc illū qͥ pͥmꝰ formatꝰ ē a dopr̄ orbis t̓raꝝ cū ſolꝰ eēt creatus cuſtodiuit ⁊ eduxit illū a delicto ſuo Et eduxit illū de limo t̓re⁊ dedit illi v̓tute cōtinēdi oīa. Abhac ut receſſit inuiſtus in ira ſuaꝑ irā homicidij frat̓nitas deperijtPropt̓ qd̓ cū aq̄ deleret t̓rā ſanauit iteꝝ ſapīa ꝑ ꝯtēptibile lignūiuſtū gub̓nās Hec ⁊ incōſenſu ſuꝑbie cū ſe nacōnes extuliſſent ſciuit iuſtū ⁊ ꝯẜuauit ſine q̄rela do⁊ in filijs mīaꝫ forteꝫ cuſtodiuit.Hec iuſtū a ꝑeūtibꝫ impijs libea̓uit fugiente deſcēdentē ignē in pētapolim qͥbꝫ in teſtimomū nequicie funigabūda ꝯſtat deſerta terrā ⁊ incerto tꝑe fructꝰ hn̄tes arboe̓s ⁊ incredibil̓ aīe mēoria ſtāſfigmētū ſalis. Sapīaꝫ enī p̄tereūtes nō tm̄ in hoc lapſi ſunt ut ignoraret boͣ. ſꝫ ⁊ īſipiēcie ſue reliq̄rūt hoībꝫ mēoria ut in hijs qͥ peccauer̄t nec late̓ potuiſſent. Sapīaaūt hos qͥ ſe obſeruāt a doloribꝰliberabit. Hec aūt ꝓfugū ire frīsuiſtū deduxit ꝑ vias rectas ⁊ oſtēdit illi regnū dei et dedit illi ſcīamſcōꝝ. Honeſtauit illū in laboribꝰ⁊ ꝯpleuit labores illiꝰ. In fraudecircūueniētiū illū affuit ⁊ hoēſtūfecit illum. Cuſtodiuit illum ab