mare et mare nō redūdat̉. Ad locū vn̄ exeūt flumīa reuertūtur utiteꝝ fluāt Cūcte res difficiles nōpoteſt eas hō explicare ẜmōe Nōſaturat̉ oculus viſu nec auris auditu impletur. Quid eſt qd̓ fuit..Ipſū qd̓ futuꝝ ē. Quid ē qd̓ factūeſt.. Ipſū qd̓ faciendū ē. Nihil ſb̓ſole nouū nec valet quiſꝙͣ dice̓.ecce hoc reces eſt Iā em̄ p̄ceſſit inſecul̓ q̄ fuerūt an nos. Nō eſt porū mēoriā. ſꝫ nec eoꝝ quidē que poſtea futurā ſūt eit recordatio apd̓eos qͥ futuri ſunt in nouiſſiō. Egoeccīaſtes fui rex iſrl̓ in ihrl̓m ⁊ ꝓpoſui ī aīo meo q̄rere ⁊ inueſtigare ſapiēter de oībꝫ que fiūt ſub ſole. Hāc occupacōeꝫ peſſimā deditdeus filijs hoīmūt occuparetur īea idi q̄ fiūt cūcta ſb̓ ſole ⁊ eccevniu̓ſa vanitas et afflictio ſpūs.Peru̓ſi difficile corrigūtur et ſtultoꝝ infinitꝰ eſt nu̓s. Locutꝰ ſū incorde meo dicēs Ecce nigͣnꝰ effectꝰſū ⁊ p̄ceſſi oēs ſapīa q̄ fuer̄t anteme in ihrl̓m ⁊ mēs mea ꝯtēplataeſt multa ſapiēter ⁊ didici dediqꝫcor meū ut ſcire prudēciaꝫ atqꝫ doctrinā erroreſqꝫ et ſtulticiā. Et agnoui ꝙ in hijsqͦꝫ eſſꝫ labor ⁊ afflictio ſpūs eo ꝙ in ml̓ta ſapīa ml̓ta ſit indignatio ⁊ qui addit ſciētiā addit ⁊ labore.¶ IIxi ergo ī corde meo. Vadāaffluaꝫ delicijs et fruar bonis Et vidi ꝙ hoc qͦꝫ eēt vanitas.Riſum reputaui errore ⁊ gaudiodixi. Quid fruſtra deciꝑis. ? Cogitaui ī corde meo abſtrahe̓ a v̓inocarne mea ut aīm meū trāſferreꝫad ſapīaꝫ deuitareqꝫ ſtulticiaꝫ donec videre quid eēt vtile filijs honinū; quo facto opꝰ eſt ſub ſoleu̓o dieꝝ vite ſue Magͥficaui oꝑamea. Edificaui in domos et plātaui vinieas feci ortos ⁊ pomieria etꝯſeui ea cūcti generis arboībꝫ. extruxi in piſcinas aqͣꝝ ut irrigarēſilua lignoꝝ germinatiū. Poſſedi ſeruos ⁊ ancillas multaqꝫ familiā habui. armentaqͦꝫ ⁊ magnoſouiū greges vltrā oēs qͥ fuer̄t an̄me in ihrl̓m Coaceruaui in argētu ⁊ auꝝ et ſubn̄as regū ⁊ ꝓunnciarū. Feci in catores ⁊ catatrices ⁊delicias filioꝝ hoīm. ciphos ⁊ vrceolos in miniſterio ad vina fundēda ⁊ ſuꝑgreſſus ſū oꝑibꝰ om̄sq̄ an me fuer̄t ī ihrl̓m. Sapīaqͦꝫ ꝑſeuerauit mecū ⁊ oīa q̄ deſiderauerūt oculi mei nō negaui eis nec ꝓhibui cor meū quin oī voluptatefruerēt̉ et oblectaret ſe in hijs q̄preꝑauerā. ⁊ hāc ratꝰ ſū ꝑte meāſi vterer labore meo Cūqꝫ me conuertiſſeꝫ ad vniu̓ſa oꝑa q̄ fecerātmanꝰ mee et ad labores in qͥbusfruſtra fudauerā: vidi ī oībꝫ vaītatē ⁊ afflictōeꝫ aī ⁊ nihil ꝑmane̓ſub ſole. Traſiui ad ꝯtēplādā ſapīaꝫ erroreſqꝫ ⁊ ſtulticiaꝫ. Quid ēinꝙͣ hō ut ſequi poſſit regē factoreſuū. EEt vidi ꝙ tātū p̄cede̓t ſapīaſtulticiaꝫ quātū differt lux a tenebris. Sapiētis oculi in capite eiꝰſtultꝰ ī tēbris ābulat. Et didici ꝙvnꝰ vt̓uſqꝫ eēt interitꝰ et dixi ī corde meo. Si vnus et ſtulti ⁊ meusoccaſus erit. qͥd mͥ ꝓdeſt ꝙ maiorē ſapīe dedi oꝑam. Locutuſqꝫ cūniēte mea aīadu̓ti ꝙ hocqͦꝫ eēt vanitas. Nō em̄ erit memoria ſapiētis ſil̓iter ut ſtulti in perpetuū ⁊ futua̓ tꝑa obliuiōē cūcta ꝑit̓ oꝑiet.