Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

egypti: pͥmicias ōnis laboris eorū in tabernaculis cham. Et abſtulit ſicut ouis populū ſuū: ⁊ perduxit eos tanꝙͣ grege in deſerto.E t deduxit eos in ſpe ⁊ nō timūerūt: ⁊ immicos eoꝝ opuit mare.E t indluxit eos in motem ſāctificacōis ſue: mōtem que acqͥſiuitdexterā eius. Fit eiecit a facie eorū gētes: ⁊ ſorte diuiſit eis terrā īfuniculo diſtribucōis. E t habitae̓ fecit in tab̓naculis eoꝝ: tribꝰiſrahel. Et tēptauerunt et exac̓bauerūt deū excelſū: et teſtimoīaeius nō cuſtodierūt. Et auerterunt ſe ⁊ non ſeruauerūt pactuꝫ:quēadmodū pres eoruꝫ cōuerſiſunt in arcu p̄uum. In iraꝯcitauerūt eum ī collibꝰ ſuis: ⁊ ī ſculptilibꝰ ſuis ad emulacōnem eū ꝓuocauerūt. Aludiuit deꝰ ⁊ ſpreuit:⁊ ad nihilū redegit valde iſrahelE t repulit tab̓naculum ſylo: tabernaculū ſuum vbi habitauit īhoībus. Et tradidit ī captiuitatē virtutē eoꝝ: ⁊ pulchritudinemeoꝝ in manꝰ inimici. Et concluſit in gladio populū ſuū: ⁊ hereditateꝫ ſuam ſpreuit. Iuuenes eorū cōmedit ignis: virgines eorūnon ſūt lamentate. Sacerdoteseoꝝ in gladio ceciderūt: ⁊ vidueeorū nō plorabātur. Et excitatus eſt tanꝙͣ dormiēs dn̄s: tanꝙͣpotēs crapulatus a vino. Et ꝑcuſſit immicos ſuos ī poſteriora:obprobriū ſempiternū dedit ill̓.E t repulit tab̓naculū ioſeph:⁊ tribum effrem nō elegit. Sedelegit tribum uida: montē ſyonque dilexit. Et edificauit ſic̄ vnicorniū ſāctifitiū ſuum: in t̓ra quafundauit ī ſecula. Et elegit dauid ſeruū ſuum: ⁊ ſuſtulit eum degregibus ouiū: de poſt fetates accepit eum. P aſcere iacob ſeruūſuū: ⁊ iſrl̓ hereditateꝫ ſuam. Eitpauit eos in innocētia cordis ſui:⁊ ī intellictibꝰ manuū ſuarū deduxit eos. Psͣ. aſaph. 7g.Eus venerūt gentes ī hereditatē tuaꝫ: polluerūt tēpluꝫſanctū tuum: poſuerūt iheruſaleꝫīpomoꝝ cuſtodiaꝫ. Poſueruntmorticinia ẜuorum tuoꝝ eſcas volatilibꝰ celi: carnes ſāctoꝝ tuoruꝫbeſtijs terre. Effuderūt ſanguinem ipſoꝝ tanꝙͣ aqua ī circuituihrl̓m: ⁊ nō erat qui ſepelirꝫ. Eacti ſumꝰ obprobriū vicinis nr̄is:ſb̓ſannacō ⁊ illuſio hijs q̄ ī circuitu noſtro ſūt. V ſqꝫ quo dn̄e iraſceris ī finem: accēdetur velut ignis zelus tuus? Effunde irā tuam ī gentes que te nō nouerunt⁊ ī regna que nomē tuū non īuocauerūt Quia comederūt iacob⁊ locum eius deſolauerunt. Nememineris iniqͥtatū nr̄arū antiqͣrum: cito anticipent nos miſei cordie tue: qꝛ pauꝑes facti ſumꝰ nisAdiuua nos deꝰ ſalutaris nr̄: etꝓpter gloriaꝫ nominis tui dn̄e libera nos. Et ꝓpicius eſto peccatis noſtris ꝓpter nomē tuum: neforte dicant̉ ī gentibꝰ vbi ē deuseoꝝ. E t innoteſcatī nacōnibꝰcorā oculis noſtris: vltio ſanguinis ſeruoꝝ tuorum qui effuſus ēI ntroeat in conſpcū tuo: gemitus cōpeditorū. Scd̓m magnitudīem brachij tui: poſſide filiosmortificatoꝝ. E t redde viciniˢnoſtris ſeptuplum ī ſinu eorum: