deſuꝑ ⁊ hereditatē ōnipotēs de excelſis. Nūquid nō p̄dicio ē iniqͦ⁊ alienacō oꝑantibꝰ imuſticiaꝫ.Nonne ip̄e cōſiderat vias meas ⁊cūctos greſſus meos dinumea̓t.Si ambulaui in vanitate ⁊ feſtīauit in dolo pēs meꝰ: appēdat me īſtatea̓ iuſta ⁊ ſciat deꝰ ſimplicitatē mea. Si declinauit greſſus meꝰde via ⁊ ſi ſecutꝰ ē oculꝰ meus cormeū. ⁊ ſi in manibꝰ meis adheſitmacula: ſeram ⁊ aliꝰ cōmēdat: etꝓgenies mea eradicet̉. Si deceptū eſt cor meū ſuꝑ muliere ⁊ ſi adoſtiuꝫ amici mei inſidiatꝰ ſū: ſcortum alteriꝰ ſit vxor mea ⁊ ſuꝑ illāincuruent̉ alij. Hoc em̄ nephas ē⁊ iniqͥtas maxima: ignis vſqꝫ adꝑdicōem deuorans ⁊ ōnia eradicans gemiminā. Si cōtēpſi ſubireiudiciū cum ſeruo meo ⁊ ancillameā cū diſceptarent aduerſū meQuid em̄ faciam cū furrexerit adiudicandū deus ⁊ cum q̄ſierit qͥdrn̄debo illi. Nunqͥd nō in vtero fecit me qui ⁊ illum oꝑatus ē ⁊ formauit me in vulua vnꝰ? Si negaui qd̓ volebant pauꝑibus: ⁊ oculos vidue̓ expectare feci. Si comedi buccellaꝫ meā ſolꝰ ⁊ non comedit pupillus ex ea. Quia ab infācia mea creuit mecū miſerācio: etde vtero nir̄is mee īgreſſa ē mecūSi deſpexi pretereūtem eo ꝙ nonhabuerit indumētū ⁊ abſqꝫ opeximento pauꝑem. Si nō bn̄dixerūt mihi laterā eius ⁊ de velleribꝫouii meaꝝ calefactꝰ eſt. Si leuauiſuꝑ pupillū manu meaꝫ etiā cumviderem me in porta ſuꝑiorē: hūerus meus a iunctara ſua cadat ⁊brachiū meum cū ſuis oſſibꝰ con3fringat̉. Semꝑ enī quaſi tumentes ſuꝑ me fluctus timui deū ⁊ pōdus eius ferre non potui. Si putaui aurū robur meum ⁊ obriſo dixi fidutia mea. Si letatus ſum ſuꝑmultis diuicijs meis ⁊ qꝛ plui̓mareperit manus mea. Si vidi ſoleꝫcum fulgeret ⁊ lunam incedētē clare ⁊ letatū eſt in abſcōdito cor meum ⁊ oſculatus ſū manū meā oremeo. que eſt iniqͥtas maxima: etdimiſſonegacō contrͣ deū altiſſimū Si gauiſus ſū ad ruinaꝫ eiꝰ qui me oderat et exultaui ꝙ inueniſſꝫ eū malū. Non enī dedi ad peccādū guttur meuꝫ: ut expetereꝫ maledicenˢanimā eius. Si nō dixerūt viri tabernaculi mei: quis det de carnibꝰeius ut ſaturemur. Foris nō manſit ꝑegrinꝰ: oſtui meū viatori pate me oītuit. Si abſcōdi quaſi homo peccaam ſcitum meū ⁊ celaui in ſinu meo iniveſtiosquitatem meaꝫ. Si expaui ad ml̓nectitudinem nimiam et deſpectio ꝓſtris et dpinqͦrū terruit me ⁊ nō magis tacui nec egreſſus ſum oſtiuꝫ. Quismihi tribuat adiutoreꝫ ut deſiderium meum audiat ompotens. ⁊libꝝ ſcribat ipſe qui iudicat: ut īhumero meo portē illum ⁊ circumẜm ſeudē illum quaſi corona mihi. Pernuerūt.ſingulos gradꝰ meos ꝓnūciaboillū ⁊ quaſi principi offerā eū. Siaduerſū me terra mea clamat: ⁊cū ipſa ſulci eiꝰ deflēt. Si fructꝰ eiꝰcomēdi abſqꝫ pecūia ⁊ aīam agricolaꝝ eiꝰ afflixi: ꝓ frumēto oriat̉mihi tribulus ⁊ pro ordeo ſpina.Iſerūt autē treſ ¶ Ca. xxxij.viri iſti r̓ſpondere iob: eo ꝙiuſtus ſibi videretur. Et iratusindignatusqꝫ eſt helia filius