Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
CCCIVr
Einzelbild herunterladen
 

Qūo igit̉ cōſolamini ne fruſtr̄ cūrn̄ſio vr̄a repugnare on̄ſa ſit veritati. Cap̄i. xxij.Eſpōdēs at eliphas themanntes dixit. Nūquid deo pōtcōꝑari homo etiā cum ꝑfcē fueritſciētie. Quid ꝓdeſt deo ſi iuſtꝰ fueris a̓ qͥd ei cōfers ſi immaculatafuerit vitā tua. Nunqͥd timēs arguet te ⁊ veīet tecū in iudiciū etnon ꝓpter malitia tuā plurima ⁊infinitas iniqͥtates tuas. Abſtuliſti em̄ pignꝰ fratrū tuoꝝ ſine cā⁊ nūdos ſpoliaſti veſtibꝰ. Aquaꝫlaſſo nō dediſti et eſuriēti ſubtraxiſti panē In fortitudine brachijtui poſſidebas terrā ⁊ potētiſſimꝰobtinebas eam. Viduas dimiſiſti vacuas ⁊ lacertos pupillorūcōminiuſti. Propte̓a circūdatuses laqueis ⁊ cōturbat te formidoſubita. Et putabas te tēbras nōviſurū ⁊ īpetu aquaꝝ inundāciūnō oppreſſuꝫ iri. An cogitas ꝙ deus excelſior celo ſit ⁊ ſuꝑ ſtellarūvertice ſb̓limet̉. Et dicis. Quid eīnouit deꝰ. Et quaſi ꝑ caliginē iudicat. Nubes latibulū eiꝰ nec nr̄aꝯſiderat ⁊ circa cardines celi ꝑambulat Nunqͥd ſemitaꝫ ſeculoꝝ cūſtodire cupis quā calcauerūt viriiniqͥ qui ſb̓lati ſūt ante tēpꝰ ſuum⁊ fluuiꝰ ſb̓uertit fundamētū eoꝝQui dicebant d̓o recede a nobis ⁊quaſi nihil poſſit facere ōnipoteſeſtimabat eū cū ille impleſſet domos eorū bonis. Quorū ſētētia ꝓcul ſit a me. Videbūt iuſti et letabūtur ⁊ innocēs ſb̓ſānabit eos.Nōne fucciſa ē erectio eoꝝ ⁊ reliqͥas eorū deuo a̓uit ignis. Acquieſce igit̉ ei ⁊ habeto pacem ⁊ ꝑ hec¶O D.habeb̓ fructꝰ optimos. Suſcipe exCC CIIore illiꝰ lege ⁊ pone ſermones eiꝰin corde tuo. Si reuerſus fuei̓s adompotētem edificaberis ⁊ lōge faciet iniqͥtate a tab̓naculo tuo. Sabit ꝓ terrā ſilicem ⁊ pro ſilice torrentes aureos. eritqꝫ ōmpotēs cōtrā hoſtes tuos ⁊ argentū coaceruabit̓ tibi. Tūc ſuꝑ ompotēteꝫ delicijs afflues ⁊ eleuabis ad deū facieꝫ tuā. Rogabis eū ⁊ exaudiette ⁊ vota tuā reddes. Decernes reꝫ⁊ veniet tibi ⁊ in vijs tuis ſplēdebit lumen. Qui em̄ huiliatꝰ fueiterit in gloria ⁊ qͥ inclinauerit oculos ip̄e ſaluabit̉. Saluabit̓ innocēs ſaluabitur autē mūditia manuum ſuarum. Ca. xxiij.eſpōdens autē īob ait. Nūcquoqꝫ ī amaritudīe ē ẜmomeꝰ ⁊ manꝰ plage mee aggrauata eſt ſuꝑ genitū meū Quis mihitribuat ut cognoſcā ⁊ inueniamillū ⁊ veniaꝫ vſqꝫ ad ſoliū eius.Pona corā eo iudiciū et os meuꝫreplebo increpacōibꝰ ut ſciāꝫ verba que mihi rn̄deat ⁊ intelligamqͥd loquat̉ mihi. Nolo multa fortitudinē cōtendat mecū nec magnitudīs ſue mole me p̄mat. Proponat equitatē cōtra me ⁊ pueniet ad victoriā iuditiū meū. Si adorientē iero nō apparet ſi ad occidētem nō intelligaꝫ eū. Si ad ſiniſtra quid aga. Nō apprehēdameū. Si me vertam ad dexterā nō videbo illum. Ipſe vero ſcit viā meani ⁊ ꝓbabit me quaſi auꝝ qd̓ ꝑignem tnͣſit. Veſtigia eiꝰ ſecutuseſt pes meꝰ viam eiꝰ cuſtodiui etnon declinaui ex ea. Amandatislabioꝝ eiꝰ non receſſi ⁊ ī ſinu meo