Ex vero aſſuerus ¶ Ca. x.oēm terrā ⁊ cūctas maris īſulas fecit tributarias cuiꝰ fortitudo ⁊ imperiū ⁊ dignitas atqꝫ ſb̓limitas q̄ exaltauit inardocheumſcripta ſūt in libris medoruꝫ atqꝫꝑſarū ⁊ quō mardocheꝰ iudaicigeneris ſecūdꝰ a rege aſſuero fuexit ⁊ magnꝰ apd̓ iudeos ⁊ acceptabil̓ plebi fratrū fuorū querenſbona ppl̓o ſuo ⁊ loquens ea quead pacem ſeminis ſui p̄tinerent.Que habētur ī hebreo plena fideexp̄ſſi hec aūt q̄ ſequūtur ſcriptareperi ī edicōe vulgata q̄ grecoꝝlingua ⁊ lr̄is cōtinent̓ et interimptꝰ finē libri hoc capitulū ferebatur. qd̓ iuxta ꝯſuetudine noſtraꝫobelo ideſt veru prenotauimus.Dixitqꝫ mardocheꝰ A deo facta ſūtiſta. Recordatꝰ ſū ſomnij qd̓ viderā hec eadē ſignificatis. nec eoruꝫquicꝙͣ irritū fuit. Paruus fōs qͥereuit in fluuiū ⁊ in lucē ſolēqꝫ cōuerſus ē ⁊ in aquas plurimas redūdauit. heſter ē quā rex accepitvxorē ⁊ noluit eē reginā. Duo atdracōnes ego ſū ⁊ aman. Gētesq̄ ꝯuenerāt hij ſūt qui conati ſūtdelere nomē iudeorū. Gens aūtmea iſrahel ē q̄ clamauit ad dn̄m⁊ ſaluū fecit dn̄s ppl̓m ſuū. liberauitqꝫ nos ab oībus malis ⁊ fecitſigna magna atqꝫ portēta int̓ gētes ⁊ duas ſortes eē p̄cepit. vnaꝫpopuli dei ⁊ alterā cūctarū getiuꝫVenitqꝫ vtraqꝫ ſors ī ſtatutū exillo iā diem tꝑe corā deo vniuerſis gētibꝰ ⁊ recordatus ē dn̄s populi ſui ac miſertꝰ hereditatis ſueEt obſeruabūtur dies iſti in menſe adar quartādēciā ⁊ qnͥtadecima die eiuſdē menſis. cū om̄i ſtuCX Cdio ⁊ gaudio in vnū cetū ppl̓i cōgregati in cunctas deinceps gn̓acōnes populi iſrl̓. ¶ Ca. xi.Qno quarto regnātibꝫ p̄tholomeo ⁊ cleopatra. attuler̄tdoſitheus qͥ ſe ſacerdoteꝫ ⁊ leuiticigeneris ferebāt ⁊ ptholomēꝰ filiꝰeius hac epiſtolā phurim quaꝫdixerūt interp̄tatū eē liſimachuꝫptholomei filium ī ihrl̓m Hocqͦꝫpn̓cipiū ea̓t in edicōne vulgataqd̓ nec in hebreo nec apud vlluꝫfertur interp̄tuꝫ. Anno ſecūdo regnāte artarxerſe maximo. pͥmadie mēſis niſanvidit ſōniū. mardocheꝰ filiꝰ iairi filij ſemei. filij ciſde tribū beniamin. homo iudeꝰ ēhabitabat ī vrbe ſuẜ vir magnꝰ⁊ inter pͥmos aule regie. frat atde eo numero captiuoꝝ qͦs tranſtulerāt nabuchodonoſor rex babilonis de iheruſalē cū ieconia rege iuda ⁊ hoc eius ſōmū fuit Apꝑ aruerūt voces ⁊ tumultus. tomtrua ⁊ terre motus ⁊ cōturbacioſuꝑ terrā ⁊ ecce duo dr̄cones magni paratiqꝫ ꝯtra ſe in preliū adquorū clamorē cūcte ꝯcitate ſuntnacōnes. ut pugnarēt ꝯtra gētēiuſtoruꝫ. Fuitqꝫ dies illa tenebr̄rū ⁊ diſcriminis tribulacōis ⁊ anguſtie ⁊ inges formido ſuꝑ terraꝫCōturbatāqꝫ ē ges iuſtorū timētium mala ſua ⁊ preꝑata ad morte Clamauerūtqꝫ ad deū ⁊ illis vociferantibꝰ fōs paruus creuit influuiū maximū ⁊ in aquas plurimas redūdauit. Lux ⁊ ſol ortꝰ ē⁊ humiles exaltati ſūt ⁊ deuo a̓uerūt inclitos. Quod cum vidiſſetmardocheus ⁊ ſurrexiſſet de ſtr̄tu