Quoniā ipſe me fecit venire ī multitudīe in exceſſumentis huius.Et factꝰ eſt finis meꝰ in corrupcōnem ⁊ oracō mea in improperiū.Et cū eſſem loquēs ego hec ecce venit ad me ⁊ vidit me. Et ecce eraꝫpoſitus ut mortuꝰ ⁊ intellectꝰ meꝰalienatus erat. Et tenuit dexterāmeam ⁊ confortauit me ⁊ ſtatuitme ſuꝑ pedes meos. Et dixit mihi.Quid tibi ē ⁊ quare ꝯturbatus eintellectꝰ tuus ⁊ ſenſus cordis tui⁊ quare ꝯturbaris. Et dixi. Quomā dereliqͥſti me. Et ego quideꝫ feci ẜm ſermones tuos et exiui ī cāpum ⁊ ecce vidi ⁊ video qd̓ nonpoſſum enarrare. Et dixit ad me.Sta ut vir ⁊ cōmonebo te. Et dixiloquere dn̄e meꝰ tu ī me. Noli mederelinquere ut nō fruſtr moriarqm̄ vidi quē nō ſciebā ⁊ audioq̄ nō ſciō. Aut nunqͥd ſenſus meus fallitur ⁊ aīma mea ſupͥmat.Nunc ergo deprecor te ut demonſtres ſeruo tuo de exceſſu hoc. Etrn̄dit ad me⁊ dixit. Audi me ⁊ doceam te ⁊ dicam tibi de quibꝰ tiēsquoniā altiſſimꝰ r̓uelauit tibi miſteria multa. Vidit recta viam tuam qm̄ ſine intermiſſione contriſtabaris ꝓ populo tuo et valdelugebas ꝓpter ſyon. Hic ergo intellectꝰ viſiōis que tibi apparuitante paululū. Qua vidiſti lugentē īcho aſti ꝯſolari eam. nunc atiā ſpeciē mulieris nō vides. ſꝫ apparuit tibi ciuitas edificari ⁊ qm̄enarrabat tibi de caſu filij ſui Hecabſolucō ē. Hec mulier qua vidiſti hec eſt ſyon: ⁊ quoniā dixit tebi quā ⁊ nunc cōſpicies ut ciuitateꝫ edificatam. Et qm̄ dixit tibi qꝛCIXſterilis fuit annis triginta: ꝓpterqd̓ erant ami ſcꝫ trignita quandonon ea̓t in ea adhuc oblatio ablata. Et factum ē poſt ānos triginta edificauit ſalomo ciuitatem ⁊obtulit oblaciōes tunc fuit quādo peperit ſterilis filiuꝫ. Et ꝙ tibidixit quoniā nutriuit eum cuꝫ labore hoc erat habitatio in ihrl̓mEt quoniā dixit tibi ꝙ filiꝰ meusveniens in ſuo thalamō mortuꝰeſſꝫ ⁊ ꝯtigiſſet ei caſus hoc erat q̄facta eſt ruinā iheruſalem. Et eccevidiſti ſimilitudīeꝫ eiꝰ ⁊ quomaꝫfiliū lugeret inchoaſti conſolarieaꝫ ⁊ de hijs q̄ ꝯtigerunt hec erāttibi aperienda. Et nunc videt altiſſimꝰ quonā ex am̄o contriſtatꝰes ⁊ quonā ex toto corde pateriſꝓ ea oſtendit tibi claritate glorieeius ⁊ pulchritudīem decoris eiꝰPropterea em̄ dixi tibi ut maneres in campo vbi domꝰ nō eſt edificata. Sciebam em̄ ego qm̄ altiſſimꝰ īcipiebat tibi on̄dere hec. ꝓpterea dixi tibi ut venires in agruꝫvbi nō eſt fundamentū edificij.Nec em̄ poterat opus edificij hominis ſuſtineri in loco vbi incipiebatur altiſſim ciuitas oſtendi.Tu gͦ noli time̓ neqꝫ expaueſcatcor tuū ſꝫ ingrede̓ ⁊ vide ſplendorē⁊ magnitudīeꝫ edificij quātū capax ē tibi viſu ocl̓oꝝ vide̓ apꝰ hecaudies qͣntū capit auditꝰ auriūtuarū audire Tu eī btūs es ꝑ ml̓tis ⁊ vocatus es apud altiſſimuꝫſicut ⁊ pauci. Nocte autem que īcraſtinū futura eſt manebis hic⁊ oſtendet tibi altiſſimꝰ eas viſiones ſup̄moꝝ que faciet altiſſimꝰhijs qui habitant ſuper terraꝫ aC