⁊ carnem nō guſtabis ⁊ vinū nōbibes ſed ſolūmodo floe̓s. Seprecare altiſſimū ſine intermiſſione⁊ veniaꝫ ⁊ loquar tecū. Et ꝓfectuſſum ſicut dixit mihi in capum qͦvocatur ardath ⁊ ſedi ibi in floribus. Et de herbis agri manducaui ⁊ facta eſt eſca earū mihi in ſaturitatē. Et factum ē poſt dies ſeptem ⁊ ego diſcūbebam ſuꝑͣ fenuꝫ⁊ cor meum iterū turbabat̉ ſicut⁊ ante. Et aꝑtum eſt os meum ⁊inchoaui dicere corā altiſſimo etdixi. O domīe te nobis oſtendēsonſus es patribus noſtris in deſertō qd̓ nō calcatur ⁊ infructuoſo quādo erant exeuntes de egipto ⁊ dicens dixiſti. Tu iſrahel audi me et ſeme iacob intende ẜmonibꝰ meis. Ecce em̄ ego ſemino invobis legem meaꝫ ⁊ faciet in vob̓fructum et glorificabimim ī eo ꝑſeculū. Nāꝫ patres vr̄i accipiēteslege non ſeruauerūt et legittimamea nō cuſtodier̄t ⁊ factꝰ eſt fructus legis nō parens. nec enī pōterat qͦmā tuus erat nā qui acceperūt perterunt nō cuſtodientesqd̓ in eis ſeminatu fuerat. Et eccecōſuetudo eſt ut cū acceperit terraſemē vel nauem mare vel vas aliquod eſcam vel potum cū fueritexterminatū id in quo ſeminatūeſt vel in quod miſſum ē ſiml̓ idqd̓ ſemīatum vel miſſuꝫ ē vel queſuſcepta ſūt extermīantur ⁊ ſuſcepta iam nō manet apud nos. Sꝫnobis ſic nō factum eſt. Nos quidem qͥ lege accepimꝰ peccates periuimꝰ ⁊ cor noſtrū quod ſuſcepiteam. nam lex nō perijt ſed permāſit in ſuo labore. Et cum loquererhec in corde meo reſpexi oculis meCEis ⁊ vidi mulierem ī dextea̓ parteEt ecce hec lugebat ⁊ plorabat cūvoce magna ⁊ aīmo dolebat valde ⁊ veſtimenta eius diſciſſa ⁊ cinis ſuꝑ caput eius ſit dimiſi cogitatus in quibꝰ eram cogitans etcōuerſus ſum ad eaꝫ ⁊ dixi ei. Vtquid fles ⁊ quid doles animo. Etdixit ad me. Dimitte me dominemeus ut defleam me ⁊ adiciaꝫ dolorem quoniā valde amara ſumanimo ⁊ humiliata ſū valde. Etdixi ei. Ruid paſſa es. Sic mihi.Et dixit ad me. Sterilis fui ego famula tua ⁊ nō peꝑi habens maritum annis trignita. Ego em̄ perſingulas horas ⁊ ꝑ ſingulos dies⁊ ānos triginta hos deprecor altiſſimū nocte ac die Et factum eſtpoſt trignita ānos exaudiuit medeus acillam tuam ⁊ vidit humilitatē meaꝫ ⁊ attēdit tribulacōmmee ⁊ dedit mihi filiū. Et iocūdata ſum ſuꝑ eum valde ego ⁊ virmeus ⁊ ones ciues mei ⁊ honorificabamꝰ valde forteꝫ. Et nutriueum cū labore multo ⁊ factum eſtcum creuiſſet ⁊ veniſſet acciꝑe vxorē feci diem epuli. ¶ Ca. x.T factum eſt cū introiſſet filius meꝰ in thalamo ſuo cecidit ⁊ mortuꝰ eſt ⁊ euertimꝰ omnes lumina. Et ſurrexerūt omnesciues mei ad cōſolandum me etqͥeui vſqꝫ in alium diem vſqꝫ nocte. Et factum eſt cū ōnes quieuiſſent ut me conſolarent̉ ut qͥeſcerem ⁊ ſurrexi nocte ⁊ fugi ⁊ veni ſicut vides in hoc campo et cogitoiam non reuerti in ciuitatē. ſꝫ hicꝯſiſtere ⁊ neqꝫ manducare neqꝫb.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten