⁊ ſequētis iniciū? Et dixit ad me.Ab abrahā vſqꝫ ad yſaac quado nati ſūt ab eo iacob ⁊ eſau maniꝰ iacob tenebat ab inicio calcaneu eſau. Finis enī huius ſeculieſau ⁊ principium ſequentis iacob. Homīs manꝰ inter calcaneū.Aliud noli querere eſdr̄⁊ manu.Et rn̄di ⁊ dixi. O dn̄ator domine:ſi inueni graciā an̄ oculos tuosoro ut demonſtres ſeruo tuo finēſignoꝝ tuoꝝ quorū parteꝫ mihidemonſtraſti nocte p̄cedente. Etrͣn̄dit ⁊ dixit ad me. Surge ſuperpetes tuos ⁊ audi vocem pleniſſimā ſonitus. Et erit ſicut cōmocōnec ꝯmouebit̉ locus in quo ſtesſuꝑ eū. Ideo cū loqͥtur tu nō expaueas qͦmam de fine verbū et fundamentū terre intelligit̉ qm̄ de ip̄ſ ſermo tremeſcit ⁊ ꝯmouetur.Scit em̄ quoniā fine eorū oportetꝯmutari. Et factū eſt cū audiſſemſurrexi ſuꝑ pedes meos ⁊ audiui ⁊ecce vox loq̄n̄s et ſonꝰ eius ſicutſonus aq̄rum multarum. Et dixitEcce dies veniūt ⁊ erit quādo appropinqͣre incipiā vt viſitē habitantes in terrā ⁊ qn̄ inquire̓ incipiam ab eis qui iniuſte nocuer̄tiniuſticia ſua ⁊ qn̄ ſuppleta fuerithumilitas ſyon ⁊ cū ſuꝑſignabitur ſeculum qd̓ incipiet pertrāſie̓hec ſigna faciam. Libri aꝑienturante faciē firmamēti ⁊ ōnes videbunt ſimul ⁊ arniculi infantes loqn̄tur vocibꝰ ſuis ⁊ ꝑgnantes immaturos ꝑient infātes triū ⁊ qͣtuor menſiū ⁊ viuent ⁊ fuſcitabunt̉Et ſubito apparebūt ſemnata loca nō ſeminata: ⁊ plena ꝓmptuaria ſubito inueniētur vacua ⁊ tuba canet cū ſono quā cū oēs audierint ſubito expaueſcēt. Et eritin illo tēꝑe debellabūt amici amicos ut immici ⁊ expaueſcet terracū hijs. Et vene fontiū ſtabūt etnon decurrēt in horis tribꝰ. Et eitōnis qui derelictꝰ fuerit ex onbꝰiſtis quibꝰ predixi tibi: ipſe ſaluabitur ⁊ videbit ſalutare meū et finē ſeculi veſtri. Et videbūt qui reſeuuo ducepti ſūt hoīes qui mortem nō guet imnppſtauerūt a natiuitate ſua ⁊ mutafioni facbitur cor inhabitantiū ⁊ ꝯuertet̉cucdā fuſiin ſenſū aliū. delebitur em̄ malūyſum man⁊ extinguet̉ dolus. Florebit autēnaquis qͥfides ⁊ vincetur corruptela: ⁊ on̄parutudetur veritas q̄ ſine fructu fuit dieq cōſenbꝰ tantis. Et factū eſt cū loqueret̉te mminiſtratiata Vribū emm tiūꝫmihi ⁊ ecce paulatim intuebar ſuꝑ eū ante quē ſtabā⁊dixit ad meſtatim fiebat Praceſſhec. Veni tibi on̄dere tēpꝰ ventue̓fructus multitudinisnoctis. Si ergo iterum rogaueriſOcupiſantie guſtꝰ m⁊ iterū ieiunaueris ſeptē diebusa flores clore īmutabr.iterū tibi renūciabo horū maioraodorantū nueſticabi.per diem quā audiui. Audita eſtvrcio hee facta ſut.enim vox tua apud altiſſimum.praſtifitti.Vidit enim fortis directōem tuā⁊ ꝓuidit pudicitiā quā a iuuētute tua habuiſti et ꝓpter hoc miſitme demonſtrare tibi hec oma. etxiſti ſeꝫdicere tibi. Confide ⁊ noli timere ⁊noli feſtinare tu pͥoribus tēꝑibꝫcogitare vana: ut non properes anouiſſimis temporibus. Et factūeſt poſt hec ⁊ fleui iterum ⁊ ſimiliter ieiunaui ſep̄tem diebus: utſuppleā tres ebdomādas q̄ dicteſūt mn. Et factū ē in octaua nocte ⁊cor meū turbabatur iterato ī me⁊ cepi loqui coram altiſſimo. Inflāmabatur enim ſpiritꝰ meꝰ valde; ⁊ anima meā axiabatur ⁊ dixij