Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
CCLXv
Einzelbild herunterladen
 

diſpēſatoribus ⁊ ſb̓regulis celeuſirie ⁊ phenicis ⁊ honorificauer̄tgentē ⁊ tēplum dn̄i. Et ꝯſūmatishijs acceſſecūt ad me p̄poſiti dicentes. Nō ſegregauerūt genusiſrahel ⁊ principes ⁊ ſacerdotes ⁊leuite et alienigene gentes ⁊ nacōnes terre immundicias ſuas achananeis ⁊ etheis ⁊ pherezeis⁊ iebuſeis ⁊ moabitis ⁊ egipcijs⁊ ydumeis. Coniuncti enim ſuntfiliabꝰ eorum ⁊ ipſi ⁊ filij eoruꝫ ⁊mixtum eſt ſeme ſanctum alienigenis gentibꝰ terre ⁊ participeserant prepoſiti ⁊ ingratus inquitatis eius ab inicio ipſiꝰ regni. Etmox ut audiui iſta ꝯſcidi veſtimta ⁊ ſacrā tunica ⁊ ſacerans capiſ̓los capitis ⁊ barbā: ſedi dolens⁊ meſtꝰ Et ꝯuenerūt quotqͦt tūcmouebantur in verbo dn̄i dei iſrl̓ad me lugētem ſuꝑ iniqͥtatē iſtaꝫ⁊ ſedebaꝫ triſtis vſqꝫ ad veſꝑtinūſacrificiū. Et ſurges a ieiunio conſciſſa habēs veſtimenta ⁊ ſacraꝫtunica ingeniculans ⁊ extēdensmanꝰ ad dn̄m dicebaꝫ. dn̄e cōfuſus ſū ⁊ reueritus ſū ante faciē tuam Octā em̄ noſtra multiplicataſūt ſuꝑ capita noſtra ⁊ imqͥtatesnoſtre exaltate ſūt vſqꝫ ad celuꝫ.quonā a tēporibus pr̄m nr̄oruꝫſumꝰ in magno pctō vſqꝫ ad diēhunc. Et ꝓpter pctā noſtra ⁊ pr̄mnoſtroꝝ ſumꝰ traditi cū frībꝰ nōſtris ⁊ cū ſacerdotibꝰ noſtris: r̓gibꝰ terre in gladiū ⁊ captiuitatē ⁊depredacōeꝫ cū cōfuſione vſqꝫ inhodiernū diē. Et nunc quātū eſtꝙ contigit nobis mīa abs te domine deꝰ ⁊ derelinque nobis radice ⁊ nomē ī locū ſāctificacōis tuedetegere luminae̓ noſtꝝ in domodn̄i dei noſtri: dare nobis cibumoni tēpore ſeruitutis noſtre. Et cūſeruiremꝰ nō fuimꝰ derelicti a dn̄odeo noſtro. ſed ꝯſtituit nos in grͣcia ponens nobis reges ꝑſarumdare cibū ⁊ clarificare templū dn̄idei noſtri ⁊ edificare deſerta ſyondare nobis ſtabilitatē in iudea ⁊iheruſalē. Et nunc qͥd dicimꝰ dn̄ehabentes hec. Trangreſſi enī ſurandumamꝰ precepta tua q̄ dediſti in manꝰpuerorū tuoꝝ ꝓphetaꝝ dices Quoſulit uiſiptum eſt a maiemā terrā in qua introiſtis poſſidei trurgens explica are hereditatē eius terrā polluta ēcoinquinacōnibꝰ alienigenaruꝫptat negotium ⁊ nōterre ⁊ immūdicie illoꝝ repleuer̄tꝰ Viuliar: ſꝫeam tota immūdicia ſua. Et nūcdras adruramfilias vr̄as nō ꝯiungetis filijs eotum ⁊ ſxintas ⁊ onemrū ⁊ filias eoꝝ nō accipietis filijˢẜm hec ⁊ iurauer̄ūveſtris ⁊ nō inqͥretis pacē habereTexurges eſdicū illis ōm tēpore ut inualeſcētesatriunmanducetis optima terre ⁊ hereforium.ditatē diſtribuatis filijs vr̄is vſſpitatus.qꝫ in euū. Et que cōtingūt nobisomnia fiunt ꝓpter operā noſtramalignā ⁊ magna peccata noſtr̄vmōniiuEt dediſti nobis talem radicem ⁊isquierurſu in reuerſi ſumus trāſgrediiulſalemlegittima tua vti co miniſce remurimmundicie alienigenarum genuium terre huius. Nonne iraſcei̓ſnobis ꝑdere nos quoaduſqꝫ nonrelinquatur radix ⁊ nomen nr̄ꝫ.Domine deus iſrahel verax es. Derelicta eſt enim radix vſqꝫ in hodiernum diem. Ecce nunc ſumusin conſpectu tuo in iniquitatibusnoſtris Non eſt enim adhuc ſtare ante te in hijs. Et cum adorando ꝯfiteretur eſdras flēs humi ꝓſtratꝰ an̄ tēplū ꝯgregati ſunt āte