ſeptē. hircos ꝓ pctō duodecī: oīa īholocauſtū dn̄odederūt autē edicta regis ſatrapis qͥ erāt de ꝯſpcūr̓gis ⁊ ducibꝰ trās flumē ⁊ eleuauer̄t populū ⁊ domū dei. ¶ Ca. ix.Oſtꝙͣ autē hec ꝯpleta ſūt acceſſert ad me pn̓cipes dicences. Non eſt ſeꝑatus populꝰ iſrl̓⁊ ſacerdotes ⁊ leuite a populis terrarū ⁊ de abhoīacōnibꝰ eoꝝ chananei vicꝫ ⁊ ethei ⁊ phereſei ⁊ ihebuſei ⁊ amonitaꝝ ⁊ moabitaꝝ ⁊egyptioꝝ ⁊ amorreorū. Tulerūtenī de filiabꝰ eoꝝ ſibi ⁊ filijs ſuis:⁊ ꝯmiſcuerūt ſemen ſcm̄ cū populis terraꝝ. Manꝰ eciā pn̓cipum ⁊magiſtratuū fuit in tranſgreſſione hac prima. Cunqꝫ audiſſeꝫ ſermonē iſtū ſcidi palluꝫ meū et tunica ⁊ euelli capillos capitis mei⁊ barbe ⁊ ſedi merens. Conuenerūt autē ad me ones qui timebātverbū dei iſrl̓: ꝓ tranſgreſſiōe eorum qui de captiuitate venerāt etego ſedebā triſtis vſqꝫ ad ſacrificiū veſꝑtinū. Et in ſacrificio veſꝑtino ſurrexi de afflictōe mea ⁊ ſciſſo p allio ⁊ tunica curuaui genuamea ⁊ expādi manꝰ meas ad dominū deū meum ⁊ dixi. deus meꝰꝯfundor ⁊ erubeſco leuare faciemmeā ad te: quoniā iniqͥtates nr̄emultiplicate ſūt ſuꝑ caput noſtꝝ⁊ delicta noſtra creuerūt vſqꝫ adcelū a diebꝰ pr̄m noſtrorū. Sed ⁊nos ipſi peccauimꝰ grauiter vſqꝫad diē hanc ⁊ in imqͥtatibꝰ nr̄istraditi ſumꝰ ipſi. ⁊ reges noſtri etſacerdotes noſtri in manū regumterraꝝ ⁊ in gladiū ⁊ in captiuitatē ⁊ in rapinā ⁊ in cōfuſioneꝫ vultus ſicut ⁊ die hac ẜt nunc qͣſi pa8rū ⁊ ad momentū facta eſt deprecacō noſtra apud dn̄m deuꝫ nr̄mut dimitterent̉ nobis reliqͥe ⁊ daretur pax illiꝰ in loco ſancto eius⁊ illuminaret oculos nr̄os deꝰ noſter. ⁊ daret nobis vitaꝫ modicāin ſeruitute noſtra. qꝛ ſerui ſumꝰ⁊ in ſeruitute noſtr̄ nō dereliquitnos deꝰ noſter ⁊ inclinauit ſupernos mīaꝫ coraꝫ rege ꝑſarū. ut dain tummret nobis vitaꝫ ⁊ ſb̓limaret domūalientdei nr̄i. ⁊ extrueret ſolitudīes eiuſſtſtpntua⁊ daret nobis ſpē in iuda ⁊ ihrl̓ꝫ.qdanꝰ fiduEt nunc qͥd dicemꝰ dn̄e deꝰ nr̄ ptꝰi xtttiſ ſſhec. Quia dereliqͥmꝰ mādata tuauo qj tehijs rati ſuque p̄cepiſti in manu ſeruoꝝ tuotatē dominiā toꝝ quirū ꝓphetarū dicēs. Terra ad quaꝫtum dn̄ dinoſtu ſcd̓m lævos ingredimini ut poſſideatis eafurqꝫ uū eſt diſcentꝝ noterra immūda ē iuxta immūdicimꝰ tacum lōhitaꝝ ⁊ facam populoꝝ ceterarūqꝫ terraruꝫabhominacōibꝫ eoꝝ qͥ repleuer̄txit rigo eſdras ⁊ adrurampes ſatdotū a leutatū ⁊ oneaꝫ ab ore vſqꝫ ad os in cōinqͥnaut fatrent ẜm vibū hoc faciōe ſua. Nūc ergo filias veſtrasueūt lane detis filijs eorū ⁊ filias eorumxpit tidtas anunc accipatis filijs veſtris ⁊ nō q̄mūdiſiaratis pace eoruꝫ ⁊ ꝓſperitatē eorūvſqꝫ in eternū ut ꝯfortemini ⁊ cōmēdatis q̄ bona ſūt terre ⁊ he̓deshabeatis filios veſtros vſqꝫ in ſeculū. Et ptꝰ oīa q̄ venerūt ſupernos in oꝑibꝰ nr̄is peſſimis et indelicto nr̄o magno. qꝛ tu deꝰ nr̄ liberaſti nos de mniqͥtate nr̄a ⁊ dediſti nobis ſalutē ſicut eſt hodie utnon conu̓teremur ⁊ irrita face̓mˢmādata tua neqꝫ mr̄imōia iūge̓mꝰ cū ppl̓is abhoīacōnū iſtaꝝ Nūqͥd iratꝰ es nob̓ vſqꝫ ad ꝯſūmacionēne dimitte̓s nob̓ reliqͥas adſalutē. dn̄e deꝰ iſrl̓ iuſtꝰ es tū qm̄derelicti ſumꝰ qͥ ſaluaremur ſic̄ diehac. Ecce corā te ſumꝰ ī delicto nr̄o