ſecūdo ſalomonē filiū dauid Vnxerūt autē eū dn̄o in principē ⁊ ſadoch ī pontifice. Seditqꝫ ſalomōſuper ſoliū dn̄i in regem ꝓ dauidpre ſuo ⁊ cunctis placuit ⁊ paruit illi ōnis iſrl̓ Sed ⁊ vniuerſi pn̓cipes ⁊ potētes ⁊ cuncti filij regisdauid dederūt manū ⁊ ſubi ecti fuerūt ſalomōi regi. Magnificauitergo dn̄s ſalomonē ſuꝑ ōnem iſrahel ⁊ dedit illi gloriā regni qualem nullus habuit an̄ eū rex iſrl̓Igit̉ dauid filiꝰ yſai r̓gnauit ſuꝑvniuerſū iſrl̓ ⁊ dies quibꝰ regnauit ſuꝑ iſrl̓ fuerunt quadragītaanni. In hebron regnauit ſepteꝫānis ⁊ in ihrl̓m annis trigintatribus: ⁊ mortuꝰ eſt in ſenectute boͣplenꝰ dieꝝ ⁊ diuicijs ⁊ gloria: etregnauit ſalomō filiꝰ eius ꝓ eo.Geſta autē regis priora et nouiſſima ſcripta ſūt in libro ſamuhelvidētis ⁊ ī libro nathan ꝓph̓e atqꝫ in volumine gad vidētis: vniu̓ſiqꝫ regni eiꝰ ⁊ fortitudīs ⁊ tēporūque tranſierūt ſub eo ſiue in iſrl̓ſiue ī cūctis regnis terrarum.Explicit liber paralipomenonpͥmꝰ. Incipit ſecūdꝰ. Ca. pͥ.Onfortatꝰ eſt ergoſalomō filiꝰ dauidin regno ſuo ⁊ dn̄serat cū eo ⁊ magnificauit eū in excelſūPrecepitqꝫ ſalomo vniuerſo iſraheli: tribunis ⁊ cēturioībꝰ ⁊ ducibꝰ et iudicibꝰ ōnis iſrl̓ ⁊ pnͥcipibus familiaꝝ: et abijt cū vniuerſa multitudine in excelſum gabaon. vbi erat tab̓naculum federisdn̄i qd̓ fecit moyſes famulꝰ dei inſolitudīe. Archam autē dei adduxerat dauid de cariathiarim ī locum que preꝑauerat ei ⁊ vbi fixerat illi tabernaculū: hoc eſt ī iheruſalē Altare qͦꝫ eneū qd̓ fabricatuſfuea̓t beſelehel filiꝰ vri filij vr vbierat corā taberuaculo domī qd̓ etrequiſiuit ſalomon ⁊ onis eccīa.Aſcēditqꝫ ſalomō ad altare eneūcoram tabernaculo federis domī⁊ obtulit in eo mille hoſtias. Ecceautē in ipſa nocte apparuit ei deꝰdicens. Poſtula qd̓ vis ut dem tibi. dixitqꝫ ſalomō deo. Tu feciſticū dauid patre meo miſericordiāmagnaꝫ ⁊ ꝯſtituiſti me regē ꝓ eo.Nūc ergo dn̄e deus impleatur ſermō tuus que pollicitus es dauid.pr̄i meo. Tu enī me feciſti regemxiix teſuꝑ populū tuum multū: qui taminnuerabilis eſt ꝙ puluis terre:lapibta nnnentuꝰ pex icida mihi ſapientiaꝫ ⁊ intelligētiāut ingrediar ⁊ egrediar coraꝫ populo tuoQuis enim poteſt huncpopulū tuum digne qui tam grādis eſt iudicare. dixit autem deꝰad ſalomoneꝫ. Quia hoc magisD.placuit cordi tuo et non poſtulaſti diuicias ⁊ ſb̓ſtanciaꝫ ⁊ glorianeqꝫ anīas eoꝝ qui te oderant. ſꝫnec dies vite plurimos. petiſti autem ſapienciam ⁊ ſcienciaꝫ ut iudicare poſſis populū meum ſuperquē ꝯſtitui te rege: ſapientia ⁊ ſcientia data ſūt tibi. diuicias autē⁊ ſb̓ſtanciaꝫ ⁊ gloriam dabo tibiita ut nullus in regibꝰ nec ante tenec poſt te fuerit ſimil̓ tui. Veīt.ergo ſalomō ab excelſo gabaonin iheruſalē coram tabernaculo federis et regnauit ſuper iſrahel.