et in caput ſeminis eiꝰ in ſempit̓nu. dauid aūt ⁊ ſemini eius ⁊ domui ⁊ throno illiꝰ ſit pax vſqꝫ ineternū a dn̄o. Aſcendit itaqꝫ banaīas filiꝰ ioīade et aggreſſus eūint̓fecit: ſepultuſqꝫ eſt ī domo ſuain deẜto. Et ꝯſtituit rex banaiaꝫfiliū ioīade ꝓ eo ſuꝑ ex̓citū ⁊ ſadoch ſac̓dotē poſuit ꝓ abiathar Miſitqͦꝫ rex ⁊ vocauit ſemei dixitqꝫ eiEdlifica tibi domū in iheruſalem ⁊habita ibi et nō egredieris indehūc atqꝫ illuc. Quacūqꝫ aūt dieegreſſus fueris et trāſieris torretem cedron: ſcito te nit̓fitienduꝫ.Sanguis tuuſ erit ſuꝑ caput tuūDixitqꝫ ſemei regi. Bonus ſermoSicut locutꝰ eſt dn̄s meꝰ rex: ſicfaciet ſeruꝰ tuꝰ. Habitauit itaqꝫſemei in ihrl̓m diebꝰ multis. Factū eſt aut poſt ānos tres: vt fugerent ſerui ſemei ad achis filiūmaacha rege geth. Nūciatumqꝫeſt ſemei ꝙ ſerui eiꝰ iſſent ī gethEt ſurrexit ſemei ⁊ ſtrauit aſinuꝫſuū: iuitqꝫ ad achis in geth ad requirendū ſeruos ſuos ⁊ adduxiteos de geth. Nūciatū ē autē regiſalomoni ꝙ iſſet ſemeī i geth deihrl̓m ⁊ rediſſet Et mittens vocauit eū dixitqꝫ illi. Nōne teſtificatus ſū tibi ꝑ dn̄m et p̄dixi tibi­ qͣcūqꝫ die egreſſus fueris hūc et illuc. ſcito te eſſe moriturū? Et rn̄diſti mihi. Bonꝰ ẜmo que audiuiQuare ergo nō cuſtodiſti iuſiuradū dn̄i ⁊ p̄ceptū qd̓ p̄cepera tibi.Dixitqꝫ rex ad ſemei. Tu noſti oēmalū cuius tibi cōſciū eſt cor tuūqd̓ feciſti dauid pri meo. Reddidit dn̄s maliciaꝫ tuam in caputtuū ⁊ rex ſalomon benedictus etthronuſ dauid erit ſtabilis corāCXXIdn̄o vſqꝫ in ſēpiternū Iuſſit itaqꝫrex banaie filio ioīade qͥ aggreſſꝰꝑcuſſit eū ⁊ mortuꝰ ē. ¶ Ca. iij.Onfirmatū eſt igit̉ regnumin manu ſalomonis et affinitate cōiūctus ē pharaoni regiegipti. Accepit nāqꝫ filiā eius etadduxit in ciuitatē dauid: donecꝯpleret edificans domū ſuā et domū dn̄i ⁊ murū iheruſalē ꝑ circuitū. Attamē ppl̓s ymolabat in excelſis. Nō em̄ edlificatū erat templū nomini dn̄i vſqꝫ in diē illumdilexit autē ſalomō dn̄m ambulans in preceptis dauid pr̄is fuiexcepto ꝙ in excelſis ymolabat.⁊ accēdebat thiimiama. Abijt itaqꝫ in gabaon vt ymolaret ibi. Illud qͥppe erat excelſū maximum.Mille hoſtias ī holocauſtū obtulit ſalomon ſuꝑ altare illud in gabaon. Apparuit aūt dn̄s ſalomoin ꝑ ſomniū nocte dicēs. Poſtula qͥd vis vt dem tibi. Et ait ſalomō Tu feciſti cū ſeruo tuo dauidpatre meo mīam magnam ſicutabulauit in ꝯſꝑcū tuo in veritate⁊ iuſticiā ⁊ recto corde tecū Cuſtodiſti ei miſericordiaꝫ tuā grādem⁊ dediſti ei filiū ſedenteꝫ ſuꝑ thronū ſicut ē hodie. Et nūc dn̄e deustu regnare feciſti ſeruum tuum ꝓdauid pre meo. Ego aūt ſū puerpuulus ⁊ ignoras egreſſum ⁊ introitu meū et ſeruus tuꝰ ī medioē pōpuli quē elegiſti: ppl̓i infinitiq̄ enumerari ⁊ ſupputari n̄ poteſtpre multitudine. Dabis ergo ſeruo tuo cor docile vt ppl̓um tuū iudicare poſſit ⁊ diſcerne̓ iter bonū⁊ malū. Quis em̄ potexit iudicare