Gareb ⁊ ipē ihetrites. Vrias etheIus. Oēs trigitaſeptē ¶ Ca. xxiiij.Taddidit furor dn̄i iraſciꝯtra iſrahel: ꝯmouitqꝫ daiud in eis dicēteꝫ ad iōab. Vadenūera iſrahel ⁊ iudā. dixitqꝫ rexad ioab principeꝫ exercitus ſui.Perambula omēs tribus iſrl̓. adan vſqꝫ ad berſabee ⁊ numea̓tepopulū ut ſciā numerū eius. Dixitqꝫ ioab regi. Adaugeat dn̄s deus tuꝰ ad populū tuum quatusnūc eſt: iterūqꝫ cētuplicet in cōſpectu domini mei regis. Sed quid ſibi dominꝰ meꝰ rex vult ī re huiuſcemodi. Obtinuit auteꝫ ſermo regis verba iō ab ⁊ pn̓cipū exercitꝰEgreſſuſqꝫ ē iōab ⁊ pͥncipes militum a facie regis ut numea̓rēt populum iſrahel. Cūqꝫ pertnͣſiſſentſordane venerūt in aroer ad dexteram vrbis que eſt in valle gad ⁊ꝑ iazer tnͣſierūt in galaad ⁊ in terrā inferiorē hodſi ⁊ venerūt ī danſilueſtria Circueūteſqꝫ iuxta ſydonē trāſierūt ꝓpe mema tyri ⁊ omne terram eueī ⁊ chananei: venerūtqꝫ ad meridiē iida ī berſabee⁊ luſtrata vniuerſa terrā affuer̄tpoſt noueꝫ mēſes et vigniti diesin iheruſaleꝫ dedit ergo ioab nuierū deſcripcōnis populi regi. Etinuenta ſūt de iſrahel octingentamilia viroꝝ forciuꝫ qui educerētgladiū ⁊ de iuda quingēta miliapugnatoꝝ. Percuſſit aūt cor daiud eū poſtꝙͣ nūeratus e populꝰEt dixit dauid ad dn̄m. Peccauivalde in hoc facto ſed p̄cor domīeut tnͣſfea̓s iniqͥtatē ẜui tui. qꝛ ſtulte eginimiſ Surrexit itaqꝫ dd̓ mane ⁊ ẜmo dn̄i factꝰ ē ad gad ꝓphecubatā ⁊ vidētē dd̓ dicēs Vade ⁊ loq̄read dd̓. Hec dicit dn̄ſ Triū tibi datur opcō elige vnū qd̓ volueīs exhijs ut faciā tibi. Cūqꝫ vēiſſꝫ gadad dd̓ nūciauit ei dicēs. Aut ſeptē ānis vēiet tibi fames ī terrā tuaAut tribꝰ mēſibꝫ fugies adu̓ſarios tuos ⁊ illi te ꝑſeqnt̓: aut certetribꝰ diebꝰ erit peſtilentia in terra tuā. Nunc ergo delibera ⁊ videquem reſpondeaꝫ ei qui me miſitſermonem. Dixit autē dauid adgad. Co artor nimis. Sed meliuſeſt ut incidiā in manus dominimulte enim miſericordie eiꝰ ſūt:ꝙͣ ī manꝰ hominū. Immiſitqꝫ dominꝰ peſtilenciā in iſrahel de māevſqꝫ ad tempus cōſtitutū ⁊ mortui ſunt ex populo a dan vſqꝫ berdibelſabee ſeptuaginta milia virorumCūqꝫ extendiſſꝫ manū ſuaꝫ angelus domini ſuꝑ iheruſaleꝫ ut diſꝑInterati.deret ea: miſertus eſt dominꝰ ſuꝑafflictione ⁊ ait angelo percucieti populū. Sufficit nūc ꝯtine manū tuam Erat aūt angelꝰ dominiuxtā areā areuna ihebuſei. Dixitqꝫ dauid ad dominū cum vidiſſꝫangelū cedētem populū. Ego ſumqui peccaui ⁊ ego inque egi iſti qͥoues ſūt quid fecerūt. Vertaturobſecro manꝰ tua conͣ me ⁊ ꝯtradomū pr̄is mei. Venit aūt gad ꝓpheta ad dauid in die illa ⁊ dixitei. Aſcēde ⁊ cōſtitue altare dn̄o: inarea arcuna ihebuſei. Et aſcenditdauid iuxta ſermonē gad quē p̄ceꝑat ei dn̄s Cōſpitiēſqꝫ arcunaanimaduertit regē ⁊ ẜuos eiꝰ tnͣſire ad ſe ⁊ egreſſus adorauit regeꝫꝓno vultū ī t̓rā ⁊ ait Ruid cauſe eut vēiat dn̄s meꝰ rex ad ẜuū ſuūt