locū accipiā ſepultue̓. Hec mihifaciat deꝰ ⁊ hec addat ſi non ſolamors me ⁊ te ſeꝑauerit. Vidēs ergo nōem ꝙ obſtinatō ruth aīodecreuiſſet ſecū ꝑgere adu̓ſari noluit nec ad ſuos vltrͣ reditū ꝑſuadere. Prouecteqꝫ ſūt ſiml̓ ⁊ vener̄tin bethleē Quibꝰ vrbē ingreſſis velox apud cūctos fama p̄crebruitdicebātqꝫ mulieres Hec ē illa noemi. Quibꝰ ait. Ne vocetis me nōeni ideſt pulchraꝫ ſꝫ voͣte me mara ideſt amaram qꝛ amaritudīevalde r̓pleuit me oīpotens. Egreſſa ſū plena ⁊ vacuā reduxit me dominus. Cur ergo votis me no emiquā dn̄s humiliauit ⁊ afflixit oīpotēs. Veīt ergo no emi cū ruthmōabitide nuru ſua de terra ꝑ egrinacōis ſue ac reu̓ſa ē ī bethlee qn̄pͥmū ordea metebātur. ¶ Ca. ij.Rat aūt viro elimelech ꝯſāguineꝰ hō potēs ⁊ magnaꝝopū noīe booꝫ. Dixitqꝫ ruth moabitis ad ſocꝝ ſuā. Si iubes vādāī agꝝ ⁊ colligā ſpicas q̄ fugerintmanꝰ mētētiū vbicūqꝫ clemētis īin me pr̄iſfamilias reperero gr̄aꝫCui illa rn̄dit Valde filia mi. Abiit itaqꝫ et colligebat ſpicas poſtt̓ga metētiū. Accidit aūt ut agerille haberꝫ dn̄m noīe booꝫ qͥ eratde cognacōe elimelech. Et ecce ipſe veniebat de bethleē dixitqꝫ mēſſoribꝫ. dn̄s vobiſcū Qui rn̄deruntei. Bn̄dicat tibi dn̄s. Dixitqꝫ booꝫiuueni qͥ meſſoribꝫ p̄erat. Cuiuſē hec puella. Cui rn̄dit Hec ē mōabitis q̄ venit cū noemi de r̓giōemoabitide ⁊ rogauit ut ſpicas colligerꝫ remanētes ſequēs meſſoꝝveſtigiā. Et de mane vſqꝫ nūc ſtatin agro ⁊ nec ad mōmētū qͣdē domū reu̓ſa ē. Et ait booꝫ ad ruth.Audi filia. Ne vadas in alterumagꝝ ad colligēdū nec r̓cedas abhoc loto ſꝫ iūge̓ puell̓ meis ⁊ vbimeſſuerint ſeq̄re Mādaui ei pueris meis ut nemo moleſtꝰ ſit tibiſꝫ ec̄ ſi fitieris vade ad ſarcinulaſ⁊ bibe aqͥs de qͥbꝰ ⁊ pueri mei bibūt. Que cadēs in faciē ſuā ⁊ adotās ſuꝑ terrā dixit ad eū Vn̄ hocmihi ut inuenirem gr̄am an̄ oculos tuos ⁊ noſſe me digͣreris pegrinā muliere. Cui ille rn̄dit Nūciata ſūt mͥ oīa q̄ fecei̓s ſocrui tuelipulipoſt mortē viri tui ⁊ ꝙ r̓liq̄ris pauliiipitubsrētes tuos ⁊ t̓rā in qͣ nata es ⁊ vedimn idluneris ad ppl̓m quem ātea neſcieli Iuitiuaaxit: ?.bas. Reddat tibi dn̄s ꝓ oꝑe tuo⁊ plenā merced̓ r̓cipias a dn̄o doiſrl̓ ad quē vēiſti ⁊ ſb̓ cꝰ ꝯfugiſtialas. Que ait. Inueni gr̄aꝫ apudoculos tuos dn̄e mi qͥ ꝯſolatꝰ esme ⁊ locutꝰ es ad cor ancille tueq̄ nō ſū ſimil̓ vniꝰ puellaꝝ tuarūdixitqꝫ ad eā booꝫ. n̄ hora veſcēdi fuei̓t veni huc ⁊ ꝯmede panē ⁊ ītīge bucellā tuā ī aceto. Sedit itaqꝫ ad meſſoꝝ latus ⁊ ꝯgeſſit polētā ſibi ꝯmeditqꝫ ⁊ ſaturata ē̓ ⁊ tulit reliqͥas Atꝫ inde furrexit ut ſpicas ex more collige̓t. Precepit atbooꝫ pueris ſuis dicens. etiam ſivobiſcum inetere voluerit ne prohibeatis eā ⁊ de veſtriſqͦꝫ mampulis ꝓicite de indluſtria ⁊ remanereꝑmittite ut abſqꝫ rubore colligat⁊ colligēteꝫ nemo corripiat. Collegit ergo in agro vſqꝫ ad veſperam. ⁊ que collegerat virga cedēset excuciens inuenit ordei quaſiephi menfurā ideſt tres modioˢ