Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
CVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Aſerqͦꝫ ait. Bn̄dictꝰ in filijs aſer.Sit places frībus ſuis ⁊ intīguatin oleo pedē ſuū. Ferꝝ et es calciamientū eiꝰ. Sic̄ dies iuuētutis tue:ita ⁊ ſenectus tua. Non eſt aliusut deꝰ rectiſſimꝰ. Aſcēſor celi auxiliator tuus. Magͥficētia eiꝰ diſcurrūt nubes. habitaculū eiꝰ ſurſū ⁊ſb̓ter brachia ſempit̓na. ficiet afatie tua immicū dicetqꝫ cōterere.Habitabit iſrl̓ cōfidēter ⁊ ſolus.Oculꝰ iacob in terra frumēti ⁊ vini: celiqꝫ caligabūt rore. Beatustu iſrl̓. Ruis ſil̓is tui: popule quifalual̓s in dn̄o. Scutū auxilij tui⁊ gladiꝰ gl̓ie tue. Negabūt te inimici tui ⁊ tu eoꝝ colla calcabis. Scendit ergo Ca. xxxiiij.Amoyſes de cāpeſtribꝫ mōabſuꝑ montē nebo ī verticē phaſgacon iericho on̄ditqꝫ ei dn̄s omēꝫterrā galaad vſqꝫ dan ⁊ vniu̓ſūneptalim terrāqꝫ ep̄hraim ⁊ manaſſe ⁊ om̄eꝫ terrā vſqꝫ ad marenouiſſimū ⁊ auſtralē ꝑteꝫ et latitudineꝫ cāpi iericho ciuitatis palmarū vſqꝫ ſegor. dixitqꝫ dn̄s adeū. Hec eſt terra ꝓ qͣ iuraui abrahamyſaac ⁊ iacob dicēs Seminituo dabo eā. Vidiſti eā ocul̓ tuis⁊ nō tnͣſibis ad illā. Mortuuſqꝫ ēibi moyſes ſeruꝰ dn̄i in terra moab iubēte dn̄o ⁊ ſepeliuit eū ī valle terre mōab conͣ phogor et nonꝯgnouit hō ſepulchꝝ eiꝰ vſqꝫ inpn̄teꝫ diē. Moyſes centū ⁊ vigniti annoꝝ erat qn̄ mortuꝰ ē. Nō caligauit oculꝰ eiꝰ nec dentes illiusmōti ſūt Fleuerūtqꝫ eū filij iſrl̓ incampeſtribꝰ mōab trigīta diebꝰ⁊ cōpleti ſūt dies planctus lugentiū moyſen. Ioſue vero filiꝰ nunLib. Deuberonomij. (ω. XAI.repletꝰ ē ſpū ſapiētie. qꝛ moyſesCVII.poſuit ſuꝑ eū manꝰ ſuas Et obedierūt ei filij iſrl̓ fecerūtqꝫ ſicut p̄cepit dn̄s moyſi. Et nō ſurrexit proph̓a vltra in iſrl̓ ſic̄ moyſes quēnoſſet dn̄s fatie ad fatiē in oībꝰ.ſignis atqꝫ portētis q̄ ꝑ eū miſitut faceret in terra egipti pharaoni ⁊ oībꝰ ſeruis eius vniu̓ſeqꝫ terre illiꝰ ⁊ cūctam manū robuſtamnigͣnaqꝫ mirabilia que fecit moyſes coram vniuerſo iſrahel.xplicit deuteronomiū. Incipit ꝓlogus beati Ieronimipreſbiteri in librum Ioſue.Andeꝫ finito pentatheuco moyſi velutgrandi fenore liberati ad iheſū filiumnaue manum mittimus quē hebrei ioſue bēnun id ēioſue filiū nun vocāt ⁊ ad iudicūlibꝝ quem ſopthim appellāt. adruthqꝫ ⁊ heſter quos ijſdem noībus efferūt. Aonemuſqꝫ lectorēut ſiluam hebraicoꝝ nominū etdiſtinctōnes ꝑ mēbra diuiſas diligēs ſcripturā ꝯſeruet ne ⁊ nr̄ labor ⁊ illiꝰ ſtudiū pereat Et ut in p̄mis qd̓ ſepe teſtatꝰ ſū ſciat me nōin rep̄henſionē veteꝝ noua cude̓ſicut amici mei criminātur. ſꝫ ꝓ vili portione offerre lingue mee hoībus. quos tn̄ noſtra delectāt ut ꝓgrecoꝝ exaploys que ⁊ ſūptū etlabore maximo indigēt: edicōneꝫnr̄aꝫ habeāt. Et ſicubi in antiquorū voluminū lectōne dubitarint:hec illis ꝯferētes inueniāt qd̓ reqͥrūt Maxime cū apud latinos tot