domū fratris ſui. Et vocabit̉ nom̄illius in iſrl̓ domꝰ diſcalciati. Sihabuerint int̓ ſe iurgiū viri duo⁊ vnꝰ cōtra alteꝝ rixari ceperit volenſqꝫ vxor alteriꝰ eruere virū ſuūde manu fortioriſ. miſeitqꝫ manu⁊ apprehendei̓t veredā eius: abſcides manū illius ne flecteis ſupeream vlla mīa. Nō habebis in ſacͣculo diuerſa pondera maiuſ ⁊ imnus: nec erit in domo tuā modius maior ⁊ minor. Pondus habebis iuſtū ⁊ veru ⁊ modius eqͣl̓⁊ verus erit tibi: ut multo viuastēpore ſuꝑ terrā qua dominꝰ deuſtuus dederit tibi. Abhominat̉ em̄dominꝰ eum qui facit hec ⁊ aduerſat̉ ōnem imiuſticiam. Aementoque fecerit tibi amalech ī via qn̄egrediebaris ex egipto: quo occurrerit tibi ⁊ extremos agminiſtui qui laſſi reſidebant ceciderit.quādo tu eras famē ⁊ labore confectꝰ ⁊ nō timuerit deuꝫ. Cū ergodominꝰ deꝰ tuus dederit tibi requiem̄ ⁊ ſubiecerit cūctas ꝑ circuituꝫnacōes in terrā quā tibi pollicitꝰeſt delebis nomē eius ſub celo.Caue ne obliuiſcaris. ¶ ca. xxvi.Vnqꝫ intraueris terrā quadominꝰ deus tuꝰ tibi daturꝰeſt poſſidēdam ⁊ obtinueriſ eamatꝫ habitaueris in illa: tolles decūctis frugibꝰ tuis p̄mnicias ⁊ pones in cartallo ꝑgeſqꝫ ad locumque dominꝰ deus tuꝰ elegerit utibi inuocetur nomē eius: accedesqꝫ ad ſacerdote qui fuei̓t in diebꝫillis ⁊ dicens ad eū. Profiteor hodie corā dn̄o do tuo ꝙ īgreſſuſ fūin terra pro qͥ iurauit patribꝫ nōſtris vt daret eam nobis. Suſcipienſqꝫ ſacerdos cartallū de manutua ponet ante altare dn̄i dei tui ⁊loqueris in cōſpectu domini d̓i tuiSirus ꝑſequebat̉ pr̄em meū quideſcēdebat in egiptum ⁊ ibi ꝑegrinatꝰ eſt in pauciſſimo nūero: creuitqꝫ in getem magnam ac robūſtaꝫ ⁊ infinite multitudinis. Afflixerūtqꝫ nos egipcij ⁊ ꝑſecuti ſuntimponentes onera grauiſſima ⁊clamauimꝰ ad dominū deū patrūnoſtrorū q̄ exaudiuit nos ⁊ reſpexit huilitatem noſtra ⁊ laborematꝫ anguſtiā: ⁊ eduxit nos de egipto in manu forti ⁊ brachio exteto. in ingenti pauore. in ſignis atqꝫ portentis ⁊ introduxit ad locūiſtū: ⁊ tradidit nobis terrā lactein lauſēat⁊ melle manantē. Et idcirco nūcſs pppuoffero p̄mnicias fruguꝫ terre qualocutub idominus dedit mihi. Et dimitteseas in cōſpectū dn̄i dei tui: ⁊ adorato dn̄o deo tuo epulaberis in ombꝰ bonis que dominꝰ deus tuꝰ dederit tibi ⁊ domūi tue tu ⁊ leuites⁊ aduena qui tecum eſt. Quādocōpleueris decimā cunctarum frugu tuarum. anno decimarū tercōdabis leuite ⁊ aduene ⁊ pupillo⁊ vidue ut comedant intra portas tuas ⁊ ſaturentur: loqueriſqꝫin conſpectu domini dei tui. Attuliquod ſanctificatum eſt de domomea ⁊ dedi illud leuite ⁊ aduene⁊ pupillo ac vidue ſicut iuſſiſtimihi. Non p̄teriui mandata tuanec ſum oblitus imperij. Non cōmēdi ex eis ī luctu meo nec ſeꝑa.ui ea in qͣlibet immūdicia: nec expendi ex hijs quicꝙͣ ire funebriObediui voci domini dei mei ⁊ feciōnia ſicut p̄cepiſti mihi. Reſpice