Incipit elleaddaberim quixonomū pmotatur.deūt¶Ca. pͥmū.Ec ſūt verbā que locutus ē moyſes adoēm iſrl̓ trans iordane in ſolitudinecapeſtri cōtra marerubrū inter pharan ⁊ thofel ⁊ laban ⁊ aſeroth vbi auri eſt plurimū vndecim diebꝰ de oreb ꝑ viaꝫmontiſ ſeir vſqꝫ cadeſbarne Quadrageſimo ano vndecimo menſeprimā die mēſis locutꝰ ē moyſeſad filios iſrl̓ oīa que p̄ceꝑat illidn̄s ut dice̓t eis poſtꝙͣ ꝑcuſſit ſeon regē amoreorū qͥ habitauit īeſebon ⁊ ogregē baſan qͥ manſitin aſeroth ⁊ in edrai trās iordanē ī terra moab Cepitqꝫ moyſeˢexplanare legeꝫ ⁊ dicere. dn̄ſ deꝰnoſter locutꝰ ē ad nos ī oreb dices. Sufficit vobis ꝙ in hoc mōtemāſiſtis. Reuertimini ⁊ veīte admontē amoreoꝝ ⁊ ad cetera q̄ eiꝓxima ſūt cāpeſtria atꝫ mōtana⁊ humiliora loca contra meridiem̄ ⁊ iuxta litus maris terrā chananeoꝝ ⁊ libani vſqꝫ ad flumenmagnū eufraten. Et inqͥt tr̄didivob̓. Ingredimini et poſſidete eaꝫſuꝑ qua iurauit dn̄s patribꝰ veſtris abrͣha yſaac⁊ iacob ut daret illaꝫ eis ⁊ ſemini eoꝝ poſt eosdixitqꝫ vob̓ ī illo tēpoe̓ Nō poſſuꝫſolus ſuſtinere vos qꝛ dn̄s deusvr̄ multiplicauit vos et eſtis hodie ſic̄ ſtelle celi plurimi. Sn̄s deus patrū veſtroꝝ addat ad hūcnumerū multa milia ⁊ benedicatvob̓ ſic̄ locutus ē. Nō valeo ſolꝰnegociā vr̄a ſuſtinere ⁊ pōdus ⁊i n MHcIiurgia. date ex vobis viros ſapiXXXVIentes ⁊ gnaros quoꝝ ꝯuerſatōſit ꝓbata in tribubꝫ veſtris ut ponā eos vob̓ pnͥcipes Tūc reſpondiſtis mͥ Bona res ē qua vis facere. Tuliqꝫ de tribubꝰ vr̄is virosſapiēteſ ⁊ nobiles ⁊ ꝯſtitui eospͥncipes tribunos ⁊ cēturiones ⁊⁊ quinqͣgenarios ac decanos qͦdocerent vos ſingula p̄cepiqꝫ eisdices. Audite illos ⁊ qd̓ iuſtū eſtiudicate. Siue ciuis ſit ille ſiue peregrinꝰ nulla erit diſtātia ꝑſonarū. Ita ꝑuū audietis ut magnuꝫnec accipietis cuiuſꝙͣ ꝑſonaꝫ qꝛdei iuditiū ē. d̓ ſi difficile vobisviſū aliqͥd fuerit referte ad me ⁊ego audiaꝫ. Precepiqꝫ om̄ia q̄ facere deberetis. Profectiqꝫ de orebtrāſiuimus ꝑ heremū terribilem⁊ maxima ſolitudineꝫ quā vidiſtis ꝑ viā montis amorrei ſic̄ preceꝑat dn̄s deus nr̄ nobis. Cūqꝫveniſſemꝰ in cadeſbarne dixi vob̓Veniſtis ad mōtē amorrei queꝫdn̄s deꝰ veſter daturꝰ ē vob̓ Videterraꝫ quā dn̄s deꝰ tuus dabit tibi. Aſcēde ⁊ poſſide eam ſic̄ locutꝰē dn̄s deus noſter patribus tuisNoli timere nec quicꝙͣ paueas.Et acceſſiſtis ad me oēs atqꝫ dixiſtis. Mittamꝰ viros qͥ cōſiderētterraꝫ ⁊ renutiet ꝑ qd̓ iter debeamus aſcēdere ⁊ ad quas ꝑgere ciuitates. Cūqꝫ in ẜmo placuiſſetmiſi ex vob̓ duodecim viros ſingulos de tribubꝰ ſuis. Qui cū perrexiſſent ⁊ aſcendiſſent in motana venerūt vſqꝫ ad vallē botri etcōſiderata terra ſumētes de fructibus eiꝰ ut on̄derēt vbertateꝫ attulerunt ad nos atqꝫ dixer̄t. Bona