Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
XLv
Einzelbild herunterladen
 

bellū dei erit contrͣ amalech: a generacōne ī gn̓acōeꝫ. ¶¶ Ca. xviij.Vnqꝫ audiſſet iethro ſacerdos madiant ognatꝰ moyſiom̄a q̄ fecea̓t dn̄s moyſi ⁊ iſrl̓ populo ſuo ⁊ ꝙ eduxiſſꝫ dn̄s iſrl̓ deegipto: tulit ſephora vxorē moyſiquā remiſea̓t ⁊ duos filios eiusquoꝝ vnꝰ vocabat̉ gerſā dicentepatre. aduena fui ī t̓ra aliena. alter vero eliezer. deꝰ eī ait pr̄is meiadiutor meꝰ ⁊ eruit me de gladiopharaōis. Venit gͦ iethro ꝯgnatus moyſi ⁊ filij eiꝰ ⁊ vxor eiꝰ admoyſē in deſertuꝫ vbi erat caſtrametatus iuxͣ motē dei ⁊ mādauitmoyſi dicens. Ego iethro cognatus tuus veno ad te ⁊ vxor tua ⁊duo filij tui cuꝫ ea. Qui eregſſus īoccurſū ꝯgnati ſui adoa̓uit ⁊ oſculatus ē eū. Salutaueruntqꝫ ſe mutuo verb̓ pacificis. Cūqꝫ intraſſꝫtabernaculū: narrauit moyſes cōgnato ſuo cuncta que fecea̓t dn̄spharaōi et egipcijs ꝓpt̓ iſrl̓. vniuerſūqꝫ labore qui accidiſſet eis īitinere et ꝙ liberauerat eos dn̄s.etatuſqꝫ ē iethro ſuꝑ oībꝫ boniſq̄ fecea̓t dn̄s iſraheli eo ꝙ eruiſſeteuꝫ de manu egiptioꝝ. Et ait. Bn̄dictus dn̄s qͥ liberauit vos de maniū egiptioꝝ ⁊ de maū phara oīsq̄ eruit ppl̓m ſuū de manu egipti.Nūc ꝯgnoui qꝛ magnꝰ dominusſuꝑ oēs deos eo ꝙ ſuꝑbe egerintꝯtra eos. Obtulit gͦ iethro ꝯgnatus moyſi holocauſta et hoſtiasdn̄o. venerūtqꝫ aaro ⁊ om̄es ſemores filioꝝ iſrl̓ ut ꝯmederēt panēcū eo corā dn̄o. Alterā autē die ſedit moyſes ut iudicae̓t ppl̓m quiaſſiſtebat moyſi a mane vſqꝫ adveſꝑam. Qd̓ cū vidiſſet ꝯgnatuseiꝰ oīa ſcilicꝫ q̄ agebat ī ppl̓o ait.Quid ē qd̓ facis in plebe. Cur ſolus ſedes ⁊ oīs populꝰ ꝑ̄ſtolat̉ demane vſqꝫ ad veſꝑam. Cui rn̄ditmoyſes. Venit ad me populus q̄res ſentētiaꝫ dei Cūqꝫ acciderit eiſaliqͣ diſceptacō veniūt ad me utiudicē int̓ eos ⁊ on̄daꝫ p̄cepta d̓i⁊ leges eiꝰ At ille: non bonā inqͦtrē facis. Stulto labore ꝯſumeris ⁊tu ⁊ populꝰ iſte qͥ tecū ē. Vltra vires tuas ē negotiū. Solꝰ illud nōpoteris ſuſtinere. ſed audi verbameā atqꝫ cōſilia ⁊ erit dn̄s tecumeſto tū ppl̓o in hijs q̄ ad deuꝫ ꝑtinēt ut referās que dicūt̉ ad eumon̄daſqꝫ ppl̓o cerimoīas ⁊ ritū cōlēdi. viāqꝫ ꝑ quā ingredi debeāt.⁊ opꝰ qd̓ face̓. Prouide āt de om̄iplebe viros ſapiētes ⁊ tim̄tes deūī qͥbꝰ ſit veritas et qͥ oderīt auaritiā ⁊ ꝯſtitue ex eis tribunos ⁊ cēturiones ⁊ quinqͣgenarios ⁊ decanos qͥ iudicent ppl̓m oī tꝑe. qͦcqͥdāt maiꝰ fuerit referāt ad te ⁊ ip̄iminorā tm̄modo iudicēt. leuiuſqꝫſit tibi ꝑtito ī alios onere. Si hocfeceris: impleb̓ imperiuꝫ dn̄i ⁊ precepta eiꝰ poteris ſuſtētare ⁊ om̄isRppl̓us reu̓tet̉ ad loca ſua cū pace. Quibꝫ auditis. moyſes fec̄ oīaque ille ſuggeſſea̓t. Et electiſ viriſdtā oſtremuis de cuncto iſrl̓ conſtituiteos pn̓cipes populi tribunos etcenturiones ⁊ qn̓quagenarios ⁊decānos qui iudicarent plebeꝫ domini omni tempoe̓. Quicquid autem grauius erat referebant adeum: faciliora tm̄modo iudicāteſDimiſitqꝫ cognatum ſuum qui reuerſus abijt in terram ſuam.