⁊ allataꝫ aꝑiēs cernēſqꝫ ī ea paruulū vagientē miſerta eius ait.De infātibꝰ hebreoꝝ eſt hic. Cuiſoror pueri vis inquit ut vadā ⁊vocē tibi mulierē hebreaꝫ q̄ nutrire poſſit infantulū. Rn̄dit. Vade.Perrexit puella ⁊ vocauit matrēſuā. Ad quā locuta filia pharaonis accipe ait puerū iſtū et nutrimihi ego dabo tibi mercedē tua.Suſcepit mulier ⁊ nutriuit puerūadultūqꝫ tradidit filie pharaōiſQuē illa adoptauit ī locū filij vocauitqꝫ nomē eius moyſes dicēſ.qꝛ de aquā tuli eū. In diebus illispoſtꝙͣ creuerat moyſes egreſſuſeſt ad fratres ſuos viditqꝫ afflictionē eoꝝ ⁊ virū egiptiū ꝑcuciēteꝫquendā de hebreis fratribꝰ ſuis.Cūqꝫ cōſpexiſſet huc atqꝫ illuc etnullū adeſſe vidiſſꝫ ꝑcuſſuꝫ egiptiū abſcōdit ſabulo Et egreſſꝰ diealte̓o ꝯſpexit duos hebreos rixātes dixitqꝫ ei qͥ faciebat iniuriaꝫ.Quare ꝑcutis ꝓximū tuū. Qui rn̄dit. Quis ꝯſtituit te principe ⁊ iudice ſuꝑ nos? Num occide̓ me tuvis ſicut heri occidiſti egiptium.Timuit moyſes ⁊ ait. Quomodopalā factū eſt verbū iſtud. Audiuitqꝫ pharao ſermonē hunc ⁊ q̄rebat occide̓ moyſen. Qui fugiēſde ꝯſpectu eius moratus eſt in terra madiā ⁊ ſedit iuxͣ puteū. Erātautē ſacerdoti madia ſeptem filieque venerāt ad hauriedā aquā⁊ impletis canalibꝰ adaqͣre cupiebat greges pr̄is ſui. Suꝑuenerepaſtores et eiecerūt eas. Surrexitqꝫ moyſes ⁊ defenſis puellis adaquauit oues eaꝝ. Que cū reuertiſſēt ad ietro pr̄eꝫ ſuū dixit ad easCur velociꝰ veniſtis ſolito. dixeXA X Lrunt. Vir egiptius liberauit nosde manū paſtoꝝ. Inſuꝑ ⁊ hauſitaquā nobiſcū potūqꝫ dedit ouibꝫAt ille. vbi eſt inqͥt. Quare dimiſiſtis homine vocate eum ut ꝯmedat paneꝫ. Iurauit gͦ moyſes ꝙhabitaret cū eo. Accepitqꝫ ſephoram filiā eius vxoreꝫ que peꝑit eifiliū queꝫ vocauit gerſan dicensAduena fui ī terra aliena. Alterūvero peꝑit que vocauit eliezer dicens deꝰ em̄ pr̄is mei adiutor meus et eripuit me de manu pharaonis. Poſt multū vero tꝑis mortuus ē rex egipti. Et ingeniſcētesfilij iſrahel ꝓpt̓ opera vociferati ſūtAſcenditqꝫ clamor eoꝝ ad deū aboperibꝰ ⁊ audiuit gemitū eoꝝ acrecordatus eſt federis qd̓ pepigitcū abrahā yſaac ⁊ iacob. Et reſpexit dn̄s filios iſrl̓ ⁊ ꝯgnouit eoſ.Oyſes aūt paſce ¶ Ca. iij.bat ouēs ietro ſoceri ſui ſacerdotis inadian. Cūqꝫ minaſſetgregē ad intelora deſerti venit admonteꝫ dei oreb. Apparuitqꝫ ei dominꝰ ī flāma ignis de medio rubi⁊ videbat ꝙ rubꝰ arde̓t ⁊ nō ꝯbureret̉. dixit gͦ moyſes. Vadā ⁊ videbo viſionē hanc magnā quarenon ꝯburāt̉ rubus. Cernēs autēdn̄s ꝙ ꝑgeret ad vidēdū vocauiteum de medio rubi ⁊ ait. Moyſeſmoyſes. Qui rn̄dit. Aſſuꝫ. At illenō appropies inqͥt huc Solue calciamentū de pedibꝰ tuis. Locꝰ em̄in qͦ ſtas terrā ſancta eſt. Et ait.Ego ſū deus pr̄is tui deꝰ abrahaꝫ⁊ deus yſaac ⁊ deus iacob Abſcōdit moyſes faciē ſuā. Non em̄ audebat aſpicere contra deū. Cui ait