Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
XXXr
Einzelbild herunterladen
 

Factiqꝫ ſūt om̄es dies vite illiꝰ cētumqͣdraginta ſeptē annoꝝ. Cūqꝫ appropinqͣre cerneret dieꝫ mortis eiꝰ vocauit filiū ſuū ioſeph etdixit ad eū. Si inueni gr̄aꝫ in ꝯſpectu tuo pone manū tuā ſb̓ femoremeo ⁊ faties mͥ miſericordiā ⁊ veritateꝫ ut nō ſepelias me in egiptoſed dormaꝫ cū patribꝰ meis ⁊ auferas me de terra hac cōdaſqꝫ meī ſepulchro maiorū. Cui rn̄dit iōſeph. Ego faciā qd̓ iuſſiſti. Et illeiura gͦ inqͥt mihi. Quō iurāte adorauit iſrahel domiuū cōuerſus adlectuli caput. Ca. xlviij.ijs ita trāſactis nūciatū eſtioſeph ꝙ egrotae̓t pr̄ ſuusQui āſſumptis duobuſ filijs manaſſe ⁊ effraim ire ꝑrexit. dictūqꝫeſt ſeni. ecce filiꝰ tuꝰ ioſephvenitad te. Qui ꝯfortatus ſedit in lectulo Et īgreſſo ad ſe ioſeph ait. Deꝰomnipotēs apparuit mihi in luzaque eſt in terra chanaā. bn̄dixitqꝫ mihi ⁊ ait. Ego te augebo ⁊ ml̓tiplicaho ⁊ faciā te ī turbas ppl̓orū. daboqꝫ tibi terrā hanc et ſemini tuo poſt te in poſſeſſioneꝫ ſēpiternā. duo gͦ filij tui qͥ nati ſunt tibi in terra egipti anteꝙͣ hūc venirem ad te mei erūt effraim et manaſſes ſicut ſimeō ⁊ ruben reputabunt̉ mihi. Reliqͦs aūt quos genueris poſt eos tui erūt ⁊ nomīefratꝝ ſuoꝝ vocabūtur in poſſeſſionibꝰ ſuis. Aihi em̄ quādo veniebā de meſopotamia mortua eſt rachel in t̓ra chanaā in ip̄o itinere.Eratqꝫ vernū tempꝰ. Et ingrediebar effrathā ⁊ ſepeliui ea iuxͣ viāeffrathe que alio noīe appellaturbethleem. Vidēs autē filios eiꝰ dixit ad eū. Qui ſunt iſti. Rn̄dit. AXX X.lij mei ſūt qͦs donauit mihi dn̄s īhoc loco. Adduc inqͥt eos ad meut bn̄dicam illis. Oculi em̄ iſrahelcaligabāt pre nimia ſenectute etclare videre nō potea̓t Applicatōſqꝫ ad ſe deoſculatꝰ ⁊ circūplexꝰ dixit ad filiū ſuū. Non ſū fraudatꝰaſpectu tuo inſuꝑ on̄dit mͥ deus ſemen tuū. Cūqꝫ tuliſſꝫ eos ioſephde gremio pr̄is adorauit ꝓnus interraꝫ ⁊ poſuit ephraim ad dexteram ſuā id eſt ad ſiniſtrā iſrahel.manaſſen vero in ſiniſtra ſua addexterā ſcilicꝫ pr̄is applicuitqꝫ ambos ad eū. Qui extēdens manu dexteraꝫ poſuit ſuꝑ caput ephraimminoris frīs. ſiniſtrā autē ſuꝑ caput manaſſe q̄ maior natu ea̓t cōmutās manꝰ. Bn̄dixitqꝫ iacob filios ioſeph ⁊ ait. deus in cuiꝰ cōſpectū ambulauerūt patres meiabraham ⁊ yſaac deus q̄ paſcitme ab adoleſcencia mea vſqꝫ in ꝑſentē dieꝫ angelus qͥ eruit me decūctis mal̓ bn̄dicat pueris iſtis⁊ inuocet̉ ſuꝑ eos nomē meū nominaqͦꝫ patrū meoꝝ abrahaꝫ etyſaac ⁊ creſcat in multitudīe ſuꝑterrā. Vidēs aut ioſeph ꝙ poſuiſſet pr̄ ſuus dexteraꝫ manu ſuꝑ caput ephraim guit̓ accepit. Et apprehenſā manu pris leuare conatus ē de capite ep̄hraim ⁊ trāfferre ſuꝑ caput manaſſe. dixitqꝫ adpatre. Nō ita ꝯuenit pater qꝛ hiceſt pͥmogenitꝰ Pone dexterā tuāſuꝑ caput eius. Qui renuens ait.Scio fili mi ſcio. Et iſte quippe eitin ppl̓os ⁊ multiplicabit̉ ſꝫ fratereius minor maior erit illo ⁊ ſemeilliꝰ creſcet in gētes Bn̄dixitqꝫ eiꝰF.