Abſoluas eū n̓lominꝰ de quibꝫ potes. ſub hacꝯdicōne ⁊ forma. Si teneris aliquo vinculo excōicacōis miōris. Ego te abſoluo ⁊ reſtituo teſcis ſacramētis ecc̄īe. In noīe pr̄is ⁊ fi. ⁊ ſp. ſciAmen. Miſereat̉ tui ⁊cͣ. Filius dei ꝑ ſuā mīamte abſoluat ⁊ auctoritate eius qͣ fungor ego inhac ꝑte te abſoluo ab oībus pcc̄is tuis michiꝯfeſſis cōtritis. ⁊ oblitis a quibꝫ poſſum te abſolue̓. In noīe pr̄is ⁊ fi. et ſp .ſ. amei. Et pccāa quibꝫ non potes abſolue̓ expͥmas penitenti.imponēs ut habeat recurſum ad Ep̄m vel eiusvicariū ⁊ dicat ea ſibi in cōfeſſionē. Vel ſi eſſꝫſimplex ⁊ neſciret ita bn̄ expͥmere factū ſuumut eſſet ncc̄e. ſcribat ꝯfeſſor illud vl̓ illa in cedula ⁊ det penitēti ut portꝫ Epō vel eius vicaī̓oſb̓ hac verboꝝ forma vel ſimili. Latorem pn̄tiūvl̓ latricē pro homicidio vel inceſtu in tali gradū. vel hmōi ꝯmiſſo ad abſoluendū. pr̄nitati vr̄e tnͣſmitto. ut abſolucōnis bn̄ficiū impendendo ⁊ ei pn̄iam ſalutarē iniungendo ip̄m velip̄am. ſcē ecc̄ie recōſilietis. ꝙ ſi ipē Ep̄us remittat illū ad ꝯfeſſorem. auctoritate illius iterumabſoluat. ab oībus ⁊. imponar pnīam pro illoꝓ quo nondū impoſuerat. ⁊ cautū reddat necedulā illā alteri legendā tradat. Melius ergo eſt ut ſi ipſe ꝯfeſſor ꝯmode poterit ꝑſonalt̓ad Ep̄m vadat. pro auctoritate abſolucōis ſi