Si autē non pōt illud face̓ maneat ⁊ nō ſequatur turbā. i. alios nō obſerātes eegulā. ⁊ ſeruet ipſe vel ip̄a regulā ſuā ſcd̓m ordinē ſuumSi tn̄ induci pōt ꝙ mutet locū meluis eſt proeo vel ea. ¶ Si ingrediens monaſteriū tacuitimpedimēta q̄ habuit ad hoc ſcient̓ puta ea̓tſeruus vel habebat occultā infirmitatē. autfuit alteriꝰ religionis ꝓfeſſus. aut ꝯiugatuſaut debitor in multis ⁊ hmōi. qꝛ peccauit morliter. p̄cipue̓ ſi ſciebat talē nō poſſe recipi. velint̓rogatus de hijs mendaciū dixit. Et pōt etdebꝫ de monaſterio expelli ſi alit̓ ꝓuideri nonpōt. ¶ Si hēbat votū artioris religionis quiaquere̓ debet prius diſpenſacōꝫ ſi intrare vultaliā minꝰ ſtrictā dū tamē fuerit obſeruātia inilla vel pōt ire ad aliā equalēl̓ maiorē ſine diſpēſacōe pͣp̓e. De mendicāti tn̄ ordine vno adaliū mendicantē vel de mendicāte ad monachalēnoīi pōt ſie diſpenſacōe pape. niſi ſolūad carthuſiā. ¶ Si induxit alique ad religionem ꝑ ſymoniā vel ꝑ fraudes puta aſſerendoibi bn̄ ſeruari oīa. quod tn̄ non fit vel dicēdoſe ad nichil vel modicū obligari. reticendo auſteritate religiōis. quā alter nō intendit ſeruare ⁊ hmōi qꝛ mortalit̓ peccat. Illos etiā quivolētes ingredi ad locū religioſoꝝ bn̄ viuentiū auertūt ⁊ trahūt eū ad ſe. ut aquā alteriꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten