diſpēſare de ſimplici beneficio Sp̄us. de curatoaūt vel dignitate ſolus pͣpa. ¶ Si fuit electusꝑ ſymoniam qꝛ non valet electio. vl̓ ſi ipſe eligit ꝑ ſymonia aliquē. vel ad Ep̄atum vel canonicatū l̓ aliā ecc̄iaꝫ. ut clerici collegiataꝝ ecc̄iarū faciūt vel ſi eligit alias indignū ad p̄laturāut ignorante vel publice malū. ex amicitia ethmōi quia moͣrle eſt ⁊ grauiſſimū. ⁊ oīa malaque ſequūtur ex hoc eī imputant̉. ¶ Si maletractauit beueficiū vel ecc̄iam ſuā. ut edificiaeius ruere. vel poſſeſſioēs inculcinari. ⁊ aliasres eiꝰ perire ꝑmittēs. qꝛ moͣrlit̓ peccat ⁊ tenet̉ad ſatiſfaciendū. ſi tamē ꝯmittit noͣbilē negligentia et ſit noͣbile damnū. ¶ Si fructus beneficij nō bene expēdit viꝫ vltra ſuſtentacōꝫ ſuāſubueniēdo cum ipſis pauꝑibꝫ. ¶ Si dilapidauit fructꝰ beneficij ſui in cōuiuijs turpibꝫ veldedit nō indigētibꝫ cōſag̓neis ſuis qꝛ mortaleē. Secus ſi cōſag̓nei indigeret quia ita bene faceret elemoſinā ip̄is dando ſicut alijs pauꝑibus. ¶ Si plurā benficia habētia curam tenetabſqꝫ diſpēſacōe quia fur eſt ⁊ latro. Nam habens vnū beneficiū cū cura. ſi recipit ſecundumeo facto vacat pͥmū ipō iure. exͣ de preben. deniulta. ⁊ hoc poſtꝙͣ habuit poſſeſſionē pacificam ſcd̓i. vel habe̓ potuit ⁊ fructꝰ eius ꝑcipitalias eī nō vacaret pͥmū exͣ de p̄ben. ſicut li. vj.