Mitius tamē agit̉ cum eo q̄ per ignorantiā ꝙͣcū eo q̄ ex oīalicia. et hꝫ locū in iudice. ordiāionō in delegato. ¶ Si delegatꝰ iudex iudicauitboͣ fide ⁊ de ꝯſilio diſcretorū vel ꝑitorū tulit iniquā ſm̄am. nō vid̓r peccare a̓ teneri ad reſtitucōeꝫ leſo. tūqꝫ ncc̄itate obediētie iudicauit. tūqꝛ ex certa ſcīa delegātis ſūptus ē. cū eſſet ignarus iuris. qꝛ videbat̉ bonus vir. Iſtud tn̄ veꝝeſt. nͥ in inqͥrendo conſiliū fuiſſꝫ negligēs. a̓ culpabilis quiatūc peccaret ⁊ tene̓t̉ ad reſtitucōꝫhec Guilh̓. ¶ Si aſſeſſor inducit iudicē ad ferend̓ iniquā ſmīam. excuſat̉ quidē iudex ſi ſimplex eſt ut predicit̉. cum tn̄ habꝫ bonā ꝯſcīamcredēs .ſ. ſm̄am iuſtā. ⁊ cum nō fuit in culpa eligendo aſſeſſorē iuſtū ⁊ bone famē ac ſufficientē. Sed aſſeſſor ille morliter peccat. et ad reſtitucōem leſo tenet̉. ſiue doloſe ſiue ignoranterinducit iudicē ad iudicandū iniuſte. hec Ray.¶ Si iudex ignarus in iure. ſecū aſſeſſorē ducitq̄ ꝯiter nō reputat̉ ſufficiēs ſꝫ iniquꝰ. ſi de cōſilio illius fert iniquā ſentenciā. licꝫ eam credatiuſtam. vt̓qꝫ mortalit̓ peccat. ⁊ tenetur quiſqꝫad reſtitucōnem inſolidum. ¶ Si accepit pecuniā in iuditio quod pōt cōtingi quiqꝫ modiset ſemꝑ vid̓r mortale. Priō ſi accepit ut maleiudicae̓t ⁊ conͣ iuſticiā ⁊ tūc illā pecuniā tenet̉dare illi in cuiꝰ iniuriā lata ē ſmīa .i. q. i. iubemꝰ