frangit. Secus ſi ex obliuione vel qꝛ non poterat ex aliquo accidēti ſuperueniēte. ¶Si vouitaliqd̓ malū ſe facturū ut puta vindictaꝫ de aliquo vel alicuius ꝓfectus impedimētū. ut putanō ingredi religionē vel ſimile. morliter peccauit. ⁊ pōt illud votū frangere abſqꝫ aliqͣ diſpenſacōne. ¶ Si nimis tardauit imple̓ votum licitū ſic ꝙ ex hmōi mora a memoria excidit oīnovel ꝙ ipē vouens iā venit ad ſtatu non valēdiamplius implere quod prius potuiſſet quodvidetur mortale ¶ Idē qn̄ dimiſit ꝓpoītū implēdi cum tn̄ potuiſſet. alias mora implendi votūqn̄ ſibi non p̄fixit tpus non vid̓r mortale niſiforte eſſꝫ valde nimia. ⁊ niſi cū ex hoc immine̓tei ꝑiculū non valendi implere ut de voto ingrediendi religionē cū tn̄ non haberet cauſācōgentē dilacōnem. ¶ Si fecit votū de re licitaut de elemoſina. de ieiunijs ⁊ hmōi. ſꝫ ob malūfinem. puta ut poſſet facere vindictam adulterium. ul̓ ſimile mortale ē nec tenetur adimple̓¶ Si fecit votum abſtinentie ⁊ hmōi ⁊ dubitabat vtrum poſſꝫ implere vel non et ſine cōmutatione vel diſpenſatione ſuperioris cumpoſſit defacili habere recurſū ad eū vel confeſſorem pro cōſilio deſuper ſumendo. frangit votum quod videt̉ mortale. Nota tamē ꝙ viripn̄t irritare vota. abſtinētie ꝑegrinacōnis et