veniēte t̓mino quo implere ꝓmiſerat ſeu iurauerat nō ſeruat ꝓmiſſum. cum tn̄ poſſet. licetcū incōmoditate ſua adhuc morliter peccauitniſi tn̄ prius p̄us vel p̄pa relaxaret ⁊ cōmutaret ſibi hmōi ꝓmiſſum. Si tn̄ ꝓmiſſio facta ēhoī pōt ille ſibi hmōi relaxare. Sꝫ ſi non pōtadimple̓ excuſat̉ a pccō. ſi tn̄ ꝙͣcito potei̓t adimpleuei̓t. ¶ Si qͥs ꝓmittit cū iuramēto ſe aliqͥd facturū qd̓ nō ē alicuiꝰ importācie boni velmali. ut viꝫ ſi nir̄ ꝓmittit cū iuramēto ꝑcuterefiliū vl̓ ſimile vl̓ hō ꝓmittit mediante iuramēto. nō bibe̓ vl̓ ꝯmede̓ illud vel hoc l̓ hmōi qd̓vid̓r veīale nͥ tn̄ fie̓t in ꝯtemptū. qꝛ iuracō ⁊ ꝑiuratio eſt in hoc. ¶ Si iurare cōſueuit. etiā ꝓquibuſcunqꝫ mimis dicendo tn̄ veritatē quodveniale eſt niſi fieret incōtemptū. Et inducēdiſūt tales ut abſtineant ꝓpter ꝑiculum ꝑiurij¶ Si induxit aliquē ad iurandū quē oīno credebat falſū iuratuꝝ. qd̓ morle ē. n̓ talis īducēſforet Iudex hoc faciēs ex officio. ẜm ordinē iuris. ¶ Si vir iuramētū ſue vxois irritauit qd̓nō debꝫ niſi ſit tale qd̓ vxor nō poſſꝫ adimple̓ſine ſcādalo viri. ¶ de adiuratione.diuratio eſt inductio alicuiꝰ ad faciendūaliqd̓ ob inuoͣtionem alicuius rei ſacre. et fitper modum coactionis. intendendo aliquemobligari ꝑ modū iureimēti ad aliqd̓ faciendū