iudicō de hoc cōuince̓tur. ſed arbitraria eſſethmōi pnīa iniugenda. ¶ Et noͣndū ꝙ circaſcīaꝫ cōfeſſori nccāriā ſic dicūt doc. Tho. in. 4.di. 1. in expoſicōne lr̄e. hec ſcīa ⁊ ſi non ſit maior. tamē tāta debꝫ eſſe ut ſciat diſcerne̓ interpcc̄m ⁊ non peccatū. et pcc̄m mortale ⁊ veīaleEt ſi in aliquo eēt dubitacō poſſet recurre̓ addiſcrecōres. Al. in. 4. di. 14. dic̓. ꝙ ſacerdos nōtenetur ſcire niſi in cōi. q̄ ſint capitalia ⁊ q̄ ſintmorlia coīa. ⁊. q̄ venialia ex gn̓e. Sꝫ hec neſciēsſicut idē dicit puto peccat morlit̓ in audiendo.⁊ eū inſtituēs plus peccat ꝙͣ ipſe. ⁊ eū permittēs inſtitutū mīſtrare ſi ſua īter ē talem ꝓhibere. Itē dicit ꝙ in perplexis q̄ſtioībꝫ ſacerdosꝑrochialis ecc̄ie debet ita diſcretus eē ut taliadifficilia ſciat nec ꝓcedendū n eis ſine ſuꝑiōiˢꝯſilio l̓ auctoritate. ¶ Henricus de ordīe p̄dicatorum in quodan qd̓libeto querēs. vtrumconfeſſor teneatur ſcire de om̄ībus que dicūtur ſibi in cōfeſſione ſiue mortalia ſiue venialia. Sic dicit diſtinguēdo. peccata ſunt in duplici gn̓e. Quedā ſūt peccata quia ꝓhibita. q̄ſi nō eent ꝓhibita non eēnt pccā. ut ſūt omīaq̄ ſūt mere de iure poſitiuo. ut audire miſſamin die dn̄ico. Cōfiteri ſeniel in anno et cōioēꝫreciꝑe et huiuſmōi. Et talia tenetur quilibetconfeſſor ſcire niſi habeat cauſam rōnabilem