poſſint ſibi reſeruare certos caſus. ij. d. iij. Nouo teſtamento. qui tamē ꝯpetunt inferioribusde uuire ut dictum eſt. tamē hanc ptātem nonhabēt gn̓aliter ſeu ſimplicit̓ Ep̄i ſuper eos ẜmGuilh̓. duran̄. niſi in duobus caſibꝫ Inno. di-recte vt cum aliqͣ fuerint legittiē deprehenſi ꝙmerito ſint tali ptāte priuati. Alio mō ꝑ aliꝙͣꝯuenientiā ut cum talis caſus euenerit in quoad vtilitatē ꝯmunem expediat ꝙ talē caſū ſibiretineat et alit̓ non. Probat hoc. xxv. q. . c. deecc̄iaſticis ſacramētis vl̓ priuilegijs vbi dicitgre. Si nr̄a defendimꝰ ita et ſingulis quibuſqꝫecc̄iaſticis ſua iura ſeruamꝰ. Nec cuilibet gͣciafauente ultra ꝙ mereat̉ imꝑtior. Nec ulli hocqd̓ ſui iuris eſt ambitu ſtimulāte denegabo. xi..qͥ a. prouenit dicit̉. Et ſic ex p̄dictis patꝫ quidtenēdum ſit de caſibꝫ qͣſi infinitis reſeruatis ꝑquedā cōſilia ꝓuincialia ⁊ ſinodalia poſt promulgacōem iſtius cōſtitucōnis q̄ fere euacuāttotā ptatem ip̄oꝝ fratrū ⁊ ꝑrochialiū cum ſittn̄ vtriſqꝫ plenarie attributa a iure nec expediūt vtilitati ſubditorū p̄mo ponūt eis laqueūin via ſalutis. ¶ Sed quid. ſi aliquid vellēt defende̓ ꝙ hmōi caſus eſſent rōnabiliter reſeruati quātū ad ipōs ſacerdotes ꝑrochiales cūde foro prelatorū ſint ⁊ eoꝝ ordinacōnibꝫ ſintſubiecti nūꝙͣ fratres predicti ſunt obligati ad
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten