Neqꝫ ꝑ capud tuū iuraueris. quid enī poteratquiſqꝫ magis ad ſe ꝑtinere arbitrari ꝙͣ caputſuū. ſꝫ qūō nr̄m eſt vbi ptātem faciendi vniuscapilli albi aūt nigri non hēmus. Ergo deo detiuſiurandū ineffabilit̓ tenēti oīa. ⁊ vbiqꝫ pn̄tiquiſquis etiā ꝑ caput ſuū iurare voluerit. Ethinc etiā ceterā intelligūtur q̄ omīa dici vtīqꝫnō poterat ſicut illud qd̓ ꝯmemorauimꝰ dictūeſt ab aplō. Cottidie morior ꝑ vr̄am gloriamQuā iuracōeꝫ vt dn̄o ſe debe̓ on̄deret. addiditquā habeo in xp̄o ih̓u. Verumptn̄ ꝓpter carnales dico non oportꝫ opinari quod dictū eſtCelū thronus dei eſt et terrā ſcabellū pēdū eiꝰꝙ ſic hēat deus collata menbra in celo ⁊ in t̓raut nos cū ſedimꝰ. ſꝫ illa ſedes dei iudiciū ſignificat. Et qm̄ in hoc vniuerſo corꝑe mūdi maximā ſpem celū hēat ⁊ terrā minimā. tanꝙͣ ſit p̄ſenti excellenſior pulchritudini. vis d̓ina minimia vero ordinet in extremis atqꝫ in infimis.ſede̓ in celo d̓r terrāqꝫ calcare. Spiritalit̓ autēſcās aīas celi noīe ſigficat. et terre peccatricesEt qm̄ ſpiritalis oīa iudicat ipē aūt a nemineiudicatur ꝯuenienter d̓r ſedes dei. Peccator vero cui dictū eſt. terrā es ⁊ in terrā ibis qui periuſticiā meritis digͣ tribuentē in infimis ordiātur. ⁊ qꝛ in lege mane̓ noluit ſub lege puniturꝯgruent̓ accipit̉ ſcabellū pēdū dei. Sed iam ut