aūt eſt etiā ip̄ius aliqͣ in ſūmo ꝑicula. Quibusverbis on̄dit in lege ad effectū etiā mīma q̄qꝫꝑduci. deinde ſubiecit. Qui enī ſoluerit vnūde mandatis iſtis ⁊ docuerit ſic hoīes mimusvocabitur in regno celoꝝ. Mandata ergo mī-ma ſigͥficantur ꝑ vnū iota ⁊ vnū apicem. Ruieī ſoluerit ⁊ docuerit ſic id eſt ẜm id qd̓ ſoluitnō ẜm id qd̓ inuenit ⁊ legit mīmus vocabit̉ īregno celoꝝ ⁊ fortaſſe iō non eit in regno celorū vbi n̓ magni eē non pn̄t. Qui aūt fecerit etdocuerit ſic hoc eſt. qͥ aūt nō ſolueī̓t ⁊ docuei̓tſic ẜm id qd̓ nō ſoluit. ꝙ vero magnꝰ vocabit̉in regno celoꝝ ſequit̉ ut etiā ſit ī regno celoꝝꝙ magni admittutur. Ad hoc eī ꝑtinet quidſequit̉. dico eī vob̓ quia n̓ habūdauerit iuſticia vrā pluſꝙͣ ſcribarū ⁊ phariſeoꝝ non intrabitis in regnū celoꝝ id eſt n̓ nō ſolū illa mīmalegis p̄cepta impleueitis q̄ inchoāt hoīes. ſedetiā iſta q̄ a mē addūtur qͥ nō veni ſolue̓ legēſꝫ adimple̓ nō intrabitis ī regnū celoꝝ. ſꝫ dicisin. Si de mādatis ill̓ mīmis. cū ſuꝑiꝰ loq̄returdixit mimū vocari in regno celoꝝ qͥſquis vnūeoꝝ ſoluerit ⁊ ẜm ſuā ſolucōꝫ docuei̓t magnūaūt vocari qͥſquis ea fecei̓t ⁊ ſic docueīt ⁊ ex eoiam in regno celoꝝ futurū eſſe qꝛ magnus eſtqͥd opus eſt addi p̄ceptis legis mīmis ſi iā inregno celoꝝ pōt eſſe quia magnus eſt qͥſquis